"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".


ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ 2020 - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/2 ΩΡΑ 5 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 22/2 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Ὁ Ἀκοίμητος Φύλακας - Ἄγγελος τοῦ Ναοῦ, τῆς Ἁγίας Τράπεζας

Σχετική εικόνα


Κάποτε ἕνας Ἱερεὺς μοῦ διηγήθηκε τὰ ἑξῆς.
Κάποιο βράδυ, πῆγε κάπως ἀργὰ στὴν Ἐκκλησία, γιατὶ εἶχε ξεχάσει κάτι, ποὺ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ τὸ πάρη.
Τὴν ξεκλείδωσε καὶ μπῆκε μέσα. Ἦταν σκοτεινά.
Ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη, τὴν ὁποία εἶχε ξεχάσει ἀνοιχτὴ (δὲν εἶχε τραβήξει τὴν κουρτίνα, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχαν καὶ βημόθυρα στὴν Πύλη), βλέπει ἕναν ἀστραφτερὸ Ἄγγελο μὲ ξίφος πύρινο στὸ χέρι, νὰ στέκεται δίπλα στὴν Ἁγία Τράπεζα!
Τρόμαξε τόσο πολύ, ποὺ τράπηκε σὲ φυγή!
Φοβήθηκε!…
Φθάνοντας στὸν Νάρθηκα (ὁ Ναὸς ἦταν μεγάλος), ἀκούστηκε μιὰ φωνή: «Στάσου!…».
Στάθηκε, λοιπόν, κοκκάλωσε! μαρμάρωσε!
– Μὴ φοβᾶσαι,… τοῦ εἶπε πολὺ γλυκὰ ἡ φωνή. Εἶμαι ὁ Ἄγγελος-Φύλακας τοῦ Ναοῦ.
Ὅταν μία Τράπεζα σὲ ἕναν Ναὸ καθαγιάζεται καὶ γίνεται Ἁγία, ὁ Κύριος, ὁ Παντοκράτωρ, ὁ «Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων», τοποθετεῖ ἕναν ἀκοίμητο Ἄγγελο – Φύλακα δίπλα στὴν Ἁγία Τράπεζα.
Καθ᾿ ὃν χρόνον ἔλεγε αὐτὰ ὁ Ἄγγελος, ὁ Ἱερεὺς ἦταν ἀκίνητος στὸν Νάρθηκα καὶ ἄκουγε ἔντρομος, μὲ τὴν πλάτη πρὸς τὸ Ἱερό.
Καὶ συνέχισε μὲ ἀκόμη πιὸ γλυκειὰ φωνὴ ὁ Ἄγγελος:
– Ἔλα, γύρισε, κλεῖσε, σὲ παρακαλῶ, τὴν Ὡραία Πύλη, ποὺ ξέχασες ἀνοιχτή…
Ὁ Ἄγγελος εἶπε στὸν Ἱερέα «σὲ παρακαλῶ!» Πόσοι ἀπὸ ἐμᾶς λέμε στὸν σύτροφό μας, στὸ παιδί μας, στὸν ἀδελφό μας, στὸν πλησίον μας, «σὲ παρακαλῶ!»
Πόσοι;
Γύρισε ὁ Ἱερεὺς –τοῦ εἶχε φύγει ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος· μέσα του βασίλευε γαλήνη–καὶ δὲν εἶδε πλέον τὸν Ἄγγελο.
Προχώρησε δισταχτικά, ἀλλὰ τώρα χωρὶς φόβο· μὲ σεβασμό. Μὲ συστολὴ καὶ δέος ἔπιασε τὴν κουρτίνα τῆς Ὡραίας Πύλης καὶ σιγὰ-σιγὰ τὴν ἔκλεισε.
Μέσα του ὅμως ἄρχισε νὰ ἀναρωτιέται:
«Μὴν ἦταν φαντασία μου; !… Μήπως ὀνειρευόμουν;… Μήπως ἔχω παραισθήσεις;…».
Ὡς ἀπάντησι ὅμως, ἄκουσε μυριάδες φωνὲς Ἀγγέλων νὰ ψάλλουν τὸ «Ἄξιόν ἐστι».
(Ὁ Ναὸς ἦταν ἀφιερωμένος στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο).
Δὲν ἄντεξε στὸ ἄκουσμα τῆς γλυκειᾶς αὐτῆς ἀγγελικῆς ψαλμωδίας καὶ λιποθύμησε! Ἔπεσε κάτω !…
Ὅταν ὕστερα ἀπὸ λίγο συνῆλθε, πῆγε σπίτι του καὶ δὲν μίλησε σὲ κανέναν. Μετὰ ἀπὸ 15 χρόνια, μοῦ τὰ διηγήθηκε, λίγο πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατό του.

(*) Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστοπούλου, 
Ἐρμηνεία στὴν Θεία Λειτουργία μέσα ἀπὸ πραγματικά γεγονότα καὶ ἐμπειρίες 
Ἁγίων, Ἱερέων, Μοναχῶν καὶ Πιστῶν

 Ἐμπειρίες κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία, σελ. 36

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...