Η αληθινή χαρά

Ο άνθρωπος έχει έμφυτο τον πόθο της χαράς. Η νοερή φύση του τον παραπέμπει στην πηγή της, που είναι ο Θεός. Η αλλοτρίωση όμως από τον Θεό και η αναζήτηση της χαράς στην ηδονή των αισθήσεων υποδουλώνει τον άνθρωπο στον νόμο του θανάτου. Με τον τρόπο αυτόν οδηγείται σε οδυνηρό αδιέξοδο. Θέλοντας να αποφύγει την επίπονη αίσθηση της οδύνης, καταφεύγει στην ηδονή. Ενώ όμως προσπαθεί να αμβλύνει με την ηδονή τις πιέσεις της οδύνης, επιβαρύνει περισσότερο την κατάστασή του, γιατί αδυνατεί να βρει ηδονή απαλλαγμένη από οδύνη. Έτσι βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οδύνη και γίνεται υποχείριό της.

Ποιες είναι οι χαρές της ζωής;

Κατωτέρω παραθέτουμε τὴν ὁμιλία τοῦ Δρος Χαραλάμπους Μπούσια μὲ θέμα «Ποιὲς εἶναι οἱ χαρὲς τῆς ζωῆς;»

Κανεὶς στὴ ζωή του δὲν βάζει στόχο τὴ θλίψη καὶ τὴ δυστυχία. Στόχος ὅλων μας εἶναι ἡ χαρά, καὶ μάλιστα ὄχι ἡ πρόσκαιρη, ἀλλὰ ἡ παντοτινή. Ἂν παίζαμε τυχερὰ παιχνίδια, ἀπαράδεκτο, βέβαια, γιὰ χριστιανούς, κανεὶς δὲν θὰ στοιχημάτιζε στὴ θλίψη. Ἂν ἐπενδύαμε σὲ μετοχὲς τότε σίγουρα ἡ μετοχὴ τῆς χαρᾶς θὰ εἶχε τὴ μεγαλύτερη ἀξία. Ἂν πωλοῦσαν τὴ χαρὰ στὰ καταστήματα ὁ κόσμος θὰ περίμενε ὧρες καὶ ἡμέρες γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσει. Καὶ τοῦτο γιατὶ ὅλοι μας θέλουμε τὴ χαρά.

Τι σημαίνει χριστιανική χαρά; (μέρος 3ο- τελευταίο)

Η μεγάλη μαύρη POLO βρισκόταν σχεδόν στη μέση του διαδρόμου που σχηματίζουν οι δυο σειρές των θρανίων. Δε σκόνταψε μόνο το βήμα μου πάνω της. Στην έντονη αντίθεση που έκανε ο λευκός μαρκαδόρος στο μαύρο ύφασμά της σκόνταψε κι η ματιά μου. Κι ύστερα η σκέψη μου έπεσε στην παράξενη απορία που σχημάτιζαν οι πέντε κακογραμμένες λέξεις: "ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ;" 

Καθώς επιτηρούσα το ωριαίο της Β Λυκείου, έψαχνα με τον νου μου ανάμεσα στους μαθητές των γύρω θρανίων. Ποιος απ' αυτούς θέλει, σιωπηλά, να μας φωνάζει πως μ' όλες τις γνώσεις που του δίνουν τα βιβλία που φέρνει στη σχολική τσάντα του, δεν κατορθώνει να λύσει την πιο μεγάλη, την πιο ουσιαστική απορία του;

Τι σημαίνει χριστιανική χαρά; (μέρος 2ο)

Τι χρειάζεται η Εκκλησία; Φτάνει να πιστεύεις στον Θεό και να κάνεις το καλό... ακούστηκε στην τάξη μας, και κάποιοι υπέγραψαν την άποψη: "Σωστό... Ισχύει... Συμφωνώ..."
 -Τι σημαίνει, παιδιά, "Εκκλησία";

Συνάθροιση του δήμου, μάθαμε στην Ιστορία. Και στα Θρησκευτικά πέρυσι μας λέγατε πως "Εκκλησία" είναι το σύνολο όσων πιστεύουν ορθά στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό και συνδέονται μαζί Του και μεταξύ τους. 

Τι σημαίνει χριστιανική χαρά; (μέρος 1ο)

Γιατί να' μαι χριστιανός; με ρωτάς.
-Χριστός Ανέστη, σου απαντώ.
-Και τι σημαίνει αυτό;
"Χριστός Ανέστη" σημαίνει πως ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Σαν άνθρωπος πεθαίνει επάνω στον Σταυρό. Δέχεται θεληματικά τον θάνατο, την προπατορικό "κληρονομιά" στην ανθρώπινη φύση μας. Η ψυχή του, ενωμένη με τη Θεότητα, ζει για τρεις μέρες κοντά στις ψυχές όλων των μέχρι τότε νεκρών. 

Έχεις Χριστό, έχεις χαρά.

Σημείο της παρουσίας του Θεού μέσα στον άνθρωπο είναι η χαρά λένε οι πατέρες.
Μόνο που σαν σύνθημα περισσότερο ηχεί στα αυτιά μας αυτό όταν μας λυγίζουν τα προβλήματα.
Έτσι είναι ο άνθρωποι του Θεού; Που είναι η χαρά μας και τι λάθη κάνουμε και λυγίζουμε.
Δεν κάνεις λάθος. Ο Θεός σ’εφτιαξε έτσι να λυγίζεις για να μην σπας στις θύελλες και στους ανέμους.

Η χαρά, Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Ποιός δεν θέλει να ’ναι χαρούμενος; Η χαρά αποτελεί προαιώνιο πανανθρώπινο πόθο. Η χαρά έχει μεγάλη σημασία στη ζωή μας.
Το νόημά της είναι γνωστό και δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε. Σήμερα όμως φαίνεται πως έχει χάσει το αληθινό νόημά της. Ο πόνος κυριαρχεί και η χαρά απουσιάζει. Ή η χαρά παρουσιάζεται όχι στην πραγματική, ουσιαστική και ολοκληρωμένη της μορφή, αλλά σε φτηνά υποκατάστατα, που μεγαλώνουν τον πόνο της ψυχής.

Ταπείνωση, αγάπη, χαρά π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

<--Back

Σκεπτόμουν ότι καλό θα ήταν να προσέξουμε μερικές χαρακτηριστικές αρετές. Δηλαδή σκεπτόμουν να έχουμε, π.χ., την αρετή της ταπεινώσεως. Να μας δώσει ο Θεός σαν ένα αγαθό την αρετή της ταπεινώσεως, να μας δώσει την αγάπη προς όλους, να μας δώσει τη χαρά. Έτσι σκεπτόμουν.

Νομίζω, είναι πολύ ωραίο. Ένας χριστιανός πάντοτε να είναι χαρούμενος, να είναι ταπεινός και να έχει αγάπη. Έχω την ταπεινή γνώμη ότι όταν υπάρχουν αυτά, ο διάβολος δεν μπορεί να πλησιάσει. Θα φέρει τους πειρασμούς του, αλλά δεν μπορεί να επηρεάσει την ψυχή. Να προσέξουμε κι αυτό το θέμα της χαράς. Δεν επιτρέπεται ο χριστιανός να είναι λυπημένος. Άλλο αν έχει λύπη μετανοίας· αλλά εκείνη ακριβώς είναι που φέρνει τη χαρά την αληθινή. Γι’ αυτό οι Πατέρες κάνουν λόγο για το χαροποιό πένθος, για τη χαρμολύπη.

Η χαρά του Χριστού στην καρδιά του πιστού.

«Ο Θεός δεν θέλει κλαψουρίσματα και κακομοιριές. Θέλει χαρά, ειρήνη και δοξολογία με αγαλλίαση και αγάπη». 

Ο λόγος αυτός του Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, από το βιβλίο «Λόγος περί νήψεως», δίνει μια νέα διάσταση της πνευματικής ζωής.

Όταν το μίζερο εκλαμβάνεται ως ταπείνωση και η χαρά έκπτωση από τη μετάνοια, τότε έχουμε διαστρέβλωση της χριστιανικής ζωής, με φοβερές προεκτάσεις τόσο για τον ίδιο τον άνθρωπο, όσο και για το μήνυμα της Εκκλησίας προς τον κόσμο.

Ἀπό τήν κατάθλιψη στή χαρά! Πῶς;

«Σήμερα συμβαίνει πολλές φορές ο άνθρωπος να αισθάνεται θλίψη, απελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ακηδία κι όλα τα σατανικά. Να είναι θλιμμένος, να κλαίει, να μελαγχολεί, να μη δίνει σημασία στην οικογένεια του, να ξοδεύει ένα σωρό χρήματα στους ψυχαναλυτές για να πάρει φάρμακα. Αυτά οι άνθρωποι τα λένε «ανασφάλεια». Η θρησκεία μας πιστεύει ότι αυτά είναι πειρασμικά πράγματα.

Ο πόνος είναι μία ψυχική δύναμη που ο Θεός την έβαλε μέσα μας, με προορισμό να κάνει το καλό, την αγάπη, τη χαρά, την προσευχή. Αντ’ αυτού ο διάβολος καταφέρνει και παίρνει την ψυχική αυτή δύναμη από την μπαταρία της ψυχής μας και τη μεταχειρίζεται για κακό, την κάνει κατάθλιψη και φέρνει την ψυχή στην νωθρότητα και στην ακηδία. Βασανίζει τον άνθρωπο, τον κάνει αιχμάλωτο του, τον αρρωσταίνει ψυχικά.

Είναι αδύνατον να ευτυχήσεις πραγματικά μακρυά από τον Θεό!

Βλέπεις τον εαυτό σου ευτυχισμένο και ακόμα βεβαιώνεις πως την ευτυχία σου την έφτιαξες μόνος σου , χωρίς τον Θεό και τους ανθρώπους. Γι’ αυτό απωθείς την άποψη που πρεσβεύουμε, ότι δηλαδή κάθε άνθρωπος χρωστά προσευχή στον Θεό και ελεημοσύνη στον πλησίον του. «Ούτε προσευχές στον Θεό ούτε ελεημοσύνη στον πλησίον», λες και μ’ αυτό τείνεις να θεωρείς τον εαυτό σου ευτυχισμένο.

Ο Χριστός μας προσφέρει μία μόνιμη πνευματική Άνοιξη.

Έχεις ποτέ σου σκεφτεί πως μοιάζουμε πολύ στα φθινοπωρινά φύλλα;
Ένα, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα. Μοιάζουμε ασήμαντοι...

Η ζωή που ζούμε μόνο φθείρεται. "Ένα σωσίβιο η ζωή που ξεφουσκώνει αργά..." λέει σε ένα τραγούδι. Είμαστε περαστικοί από εδώ. Διαβάτες. Σαν τα φθινοπωρινά φύλλα στο φύσημα του ανέμου.
Και όμως! Για τον Θεό, αξίζουμε τα πάντα. Γι’ αυτό και έγινε Άνθρωπος, ώστε τα νεκρά φύλλα να μπορούν να αναστηθούν και να γίνουν μυρίπνοα άνθη. Και όλα αυτά επειδή μας αγαπάει τόσο πολύ...

Γέροντας Θαδδαίος: Περί της εσώτερης ειρήνης και χαράς

«Πρέπει να μάθετε ν’ αγαπάτε τα μικρά πράγματα.

Να προσπαθείτε πάντοτε να είστε λιτοί και απέριττοι σε όλα.

Όταν η ψυχή είναι ώριμη, ο Θεός θα της δώσει ειρήνη.

Χαρά ή Απελπισία;;;

Η ζωή είναι στα χέρια σου. Μπορείς, αν θέλεις, να διαλέξεις τη χαρά ή μπορείς να συναντάς την απελπισία όπου κι αν κοιτάς.

Περί χαράς

Από το αν η χαρά μας είναι μικρή ή μεγάλη, 

πλήρης ή ατελής, 

μπορούμε να καταλάβουμε 

τι σχέση έχουμε με τον Θεό.

Όση η χαρά μας, 

τόση είναι και η σχέση μας με τον Θεό.

Η χαρά αρμόζει σε μας 

και γι' αυτήν μπορούμε να ζούμε.
Αυτή κάνει τόσο εύκολη τη ζωή μας."

 

 

 

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Ο Χριστός είναι η χαρά, η ελπίδα, η αγάπη μας!

Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία. Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας. Η σχέση με τον Χριστό είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι ενθουσιασμός, είναι λαχτάρα του θείου. Ο Χριστός είναι το παν. Αυτός είναι η αγάπη μας, Αυτός ο έρωτάς μας. Είναι έρωτας αναφαίρετος ο έρωτας του Χριστού. Από κει πηγάζει η χαρά.

Η χαρά

Έχω χαρά; Π όση χαρά αισθάνομαι; Αφού η χαρά είναι τόσο ωραίο συναίσθημα, γίνεται να’μαι μόνιμα χαρούμενος;

Η ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

Όλοι επιθυμούν την ειρήνη, μα δεν ξέρουν πώς να την αποκτήσουν . Ο Μέγας Παΐσιος κυριεύθηκε από θυμό και παρακάλεσε τον Κύριο να τον ελευθερώσει από αυτό το πάθος. Ο Κύριος εμφανίστηκε σ’ αυτόν και του είπε : «Παΐσιε , αν θέλεις να μην οργίζεσαι, μην επιθυμείς τίποτε, μη κρίνεις και μη μισήσεις κανένα και θα έχεις την ειρήνη». Έτσι κάθε άνθρωπος που κάνει το θέλημά του να υποχωρεί έναντι του Θεού και των ανθρώπων, θα είναι πάντα ειρηνικός στην ψυχή. Όποιος όμως αγαπά να κάνει το θέλημά του, αυτός δεν θάχει ειρήνη.

Να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή!

Σας θέλω να χαίρεσθε μαζί μου τη ζωή. Κατάλαβες;
Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διαφόρους λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που κατά καιρούς στη ζωή του τον τραυμάτισαν.

Πρέπει να χαίρεται ο χριστιανός;

"Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν" (Ιωαν. 16:33) "Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε,
πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε" (Φιλ. 4:4)

Τα παραπάνω χωρία της Αγίας Γραφής φαίνεται εκ πρώτης όψεως να βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση μεταξύ τους, φαίνεται σαν να είναι το ένα, η άρνηση του άλλου. Στο δεύτερο, ο Απ. Παύλος παραγγέλλει τους αναγνώστες του να χαίρουν. Η ίδια παραγγελία είχε δοθεί και σε άλλες επιστολές του, σε αυτήν όμως την περίσταση, η εντολή δίνεται με ιδιαίτερη ζωηρότητα. "Πάλιν θέλω ειπεί χαίρετε". Τι άλλο σημαίνει η έντονη αυτή επανάληψη, παρά μόνο την βαθιά συναίσθηση που είχε ο Παύλος, για την ανάγκη της χαράς για τον μαθητή του Χριστού;