«Δέν θά ξεχάσω ποτέ τήν ἀντίδραση μιᾶς μητέρας στήν Κέρκυρα. Εἶχα πάει ἐκεῖ νά συζητήσω μέ τά παιδιά ἑνός Λυκείου· καί τήν ἄλλη ἡμέρα, μέ τούς γονεῖς τῶν παιδιῶν καί γενικά ἐνήλικες, μέ θέμα: «Ἐφηβεία καί οἰκογένεια». Ἡ ἐν λόγω μητέρα πῆρε τόν λόγο, εἶπε τό πρόβλημα μέ τόν γιό της καί ὕστερα μέ ρώτησε:
-Μήπως πρέπει νά τόν πάω σέ ψυχολόγο;
Τῆς ἀπάντησα, λοιπόν:
-Τά παιδιά δέν θέλουν ψυχολόγο. Γονεῖς θέλουν!
Καί ἡ ἀντίδρασή της, ὅλο ἀπορία:
-Καί πῶς νά γίνουμε τώρα γονεῖς; (!)»
