Παρεμβατική γονιμοποίηση: Ορθόδοξη ηθική αξιολόγηση & ποιμαντική πράξη

Χαρακτηριστικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας αποτελεί το γεγονός ότι ενεργεί και δρα ποιμαντικά και θεραπευτικά. Η ποιμαντική της πράξη προσλαμβάνει τον κάθε άνθρωπο ως μοναδικό και έτερο πρόσωπο, το οποίο έχει πνευματικές και υλικές ανάγκες. Επιδεικνύει προσοχή και σεβασμό στο ίδιο το πρόσωπο και την ελευθερία του, κατανοεί τον πόνο και την αγωνία του και συμμετέχει στις βαθύτερες προσδοκίες του. Έχει δε ως στόχο την χειραγώγηση του ανθρώπου από τα πάθη και τις αμαρτίες, τη μεταμόρφωση της συνείδησής του, τη γνώση της αλήθειας και την κατά Χριστόν τελείωσή του μέσω της υπομονής, του ποιμαντικού διαλόγου και του παραδειγματισμού με τις αρετές και τη ζωή[1].

Βιοηθικές προκλήσεις στη νέα χιλιετία. Μια Ορθόδοξη απάντηση.

αἰδεσ. John Breck Καθηγητῆς Βιοηθικῆς

Οἱ καιροί ἀλλάζουν καί αὐτή ἡ ἀλλαγή οὐδέποτε ὑπῆρξε τόσο γρήγορη ἤ τόσο δραματική, ὅσο σήμερα. Μέ τήν ἀποκάλυψη τῶν ἀλληλουχιῶν τοῦ ἀνθρωπίνου γονιδιώματος, τήν ἀνάπτυξη νέων ριζοσπαστικῶν ἀναπαραγωγικῶν τεχνικῶν, τῆς κλωνοποίησης συμπεριλαμβανομένης, καί τῆς δυνατότητος τροποποίησης τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς στό πιό βασικό της ἐπίπεδο, δηλαδή τήν ἀλλαγή τῆς ἀνθρώπινης φύσης, ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μέ ἠθικές προκλήσεις, οἱ ὁποῖες ταυτόχρονα γοητεύουν καί τρομάζουν.

Ομιλώντας ἀπό μιά ἐξελικτική σκοπιά, οἱ ἐπιστήμονες συζητοῦν γιά ἕναν ὁλοκληρωτικό μετασχηματισμό τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.