Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2021

Γιατί ξαναγύρισα σ` αυτό το κόσμο; (Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης)

 

Διηγείται ο Γέροντας


Κάποτε διάβαζα το βίο του Άγιου Σεραφείμ του Σαρώφ και στο σημείο που έλεγε ο Άγιος ότι είδε τα σκηνώματα του Παραδείσου, «εν τη οικία του Πατρός μου πολλαί μοναί εισί», τότε λέω πώς να είναι άραγε Θεέ μου, αυτές οι Μονές;
Ξαφνικά μου έπεσε το βιβλίο από τα χέρια και βρέθηκα σ` ένα ωραίο μέρος.
Μπροστά μου ήταν ένας δρόμος κατάφυτος με βιολέτες, όλες το ίδιο ύψος και πυκνοφυτεμένες, ευωδιαστές και δίπλα μου στεκόταν ένας Γέροντας, ο Άγιος Δαβίδ ήταν.

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2021

ΧΟΡΟΣ… ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΣ!


Ὁ γερο-Ἰωνᾶς ἀπόσωσε τήν ὀρθρινή ἀκολουθία. Ὄρθιος στό μικρό καί παλιό ἀναλόγιο τοῦ μικροῦ ναοῦ τοῦ κελλιοῦ του, τό ἀφιερωμένο στόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο, ἔκλεισε τίς φυλλάδες τῶν προσευχῶν του, τίς φίλησε μέ μεγάλη κατάνυξη καί τίς ἔβαλε στή θέση τους μέ ἰδιαίτερη προσοχή. Στάθηκε στό μέσον κι ἄρχισε νά μετανίζει μέ δάκρυα στά μάτια γιά ὥρα πολλή. «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν», ἔλεγαν τά χείλη του, ἐνῶ ἔπεφτε στή συνέχεια κάτω μέ μεγάλες μετάνοιες, ἀκουμπώντας κάθε φορά τό κεφάλι του στό παλιό δάπεδο. Τό λιγοστό φῶς ἀπό τά καντηλάκια τοῦ τέμπλου καί τό μεγάλο κερί πού ἔκαιγε μπρός στόν ἅγιο Πρόδρομο δημιουργοῦσε μία ὑποβλητική ἀτμόσφαιρα, ἡ ὁποία ταίριαζε ἀπολύτως μέ τό ἱλαρό φῶς πού ἔλαμπε στήν καρδιά του.

Σ’ ευχαριστώ!

Ζώντας μέσα στα καθημερινά προβλήματα με τα τρεχάματα και τις έννοιες τους, αδυνατούμε να δούμε τα πολλά τα θετικά που οι γύρω μας μάς προσφέρουν.  Θεωρούμε δεδομένη την παρουσία τους και την προσφορά τους, ξεχνώντας πως τίποτα δεδομένο δεν υπάρχει και πως κάποια μέρα ούτε εκείνοι ούτε εμείς θα υπάρχουμε στον κόσμο αυτό.

Αν λέγονται τα πιο πάνω δεν είναι για να προκαλέσουν μελαγχολία για τη ροή της προσωπικής μας ιστορίας.  Λέγονται για να ενθαρρυνθεί εκείνο το κομμάτι της καρδίας που εκφράζει την ευχαριστία.  Ο κάθε άνθρωπος, ως εικόνα Θεού, έχει μέσα του κρυμμένη μια δυνατή ομορφιά που λέγεται καλοσύνη, φιλότιμο, ευγένεια.  Μπορεί οι διάφορες συνθήκες να μας ώθησαν στο να κρύψουμε την ομορφιά.  Δεν παύει όμως να υπάρχει!

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2021

Από τον Απόστολο Παύλο στον Άγιο Πορφύριο...

ap.paulos porfyrios


Γράφει ο Αρχιμ. Αρσένιος Κωτσόπουλος*

Ὁ πόνος μου εἶναι πολύ μεγάλος. Ζοῦμε σέ μία ἀντιπνευματική ἐποχή, «ὅπως στήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ», ἔλεγε ὁ π. Πορφύριος. Σέ μία ἐποχή πού ἀκμάζουν τά λόγια καί παρακμάζουν τά ἔργα. Πού αὐξάνουν οἱ νόμοι καί λιγοστεύει ἡ χάρη.

Πού στήν προσπάθειά μας νά διατηρήσουμε τόν τύπο, χάνουμε τήν οὐσία. Πού ἀγωνιζόμενοι γιά τό σπίτι τοῦ ἀσθενῆ ξεχάσαμε ὅτι ὁ ἀσθενής πέθανε. Πού θέλοντας νά διατηρήσουμε τό πρόγραμμα διαλύουμε τόν ἄνθρωπο. Πού δέν ὑπερβαίνουμε τό νόμο χάρη τῆς ἀγάπης, παρότι ὁ μνήστωρ Ἰωσήφ ἀγνόησε τόν σκληρό νόμο γιά νά προστατέψει τήν Παναγία.

ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΩΣ ΕΝΟΣ";;; "ἐλάλουν ἐναντίον Βασιλέων καὶ οὒκ ἠσχυνόμην"

 


Ὅταν πρὶν ἀπὸ κάποιους μῆνες, ἔγραψα τὴν "ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΔΥΡΟΜΕΝΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ", ἔσπευσαν πολλοί, ἄλλοι νὰ μὲ συγχαροῦν, - τοὺς ὁποίους εὐχαρίστησα καὶ εὐχαριστῶ - ἄλλοι νὰ μοῦ τονίσουν τὸ "ἐπικίνδυνον τοῦ ἀτοπήματος" καὶ ἄλλοι νὰ μὲ ἐπιπλήξουν καὶ νὰ μὲ ἀπειλήσουν. Σ' αὐτοὺς τοὺς τελευταίους, ἀπάντησα πρῶτον μέν, μὲ τὴν περιφρόνησή μου καὶ δεύτερον, μὲ τὸ νὰ κρατῶ τὴν συγκεκριμμένη ἐπιστολή μου, ἐπὶ δέκα καὶ πλέον ἡμέρες σὲ "πρῶτο πλᾶνο", στὴν ἡλεκτρονική μου σελίδα καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἀκόμη μέχρι σήμερα, σὲ περίοπτη θέση καὶ νὰ μπορῇ ὁ καθένας νὰ τὴν "ἀνοίξῃ". Τὶς ἀπειλές τους - τοὺς τὸ εἶπα ἄλλωστε καὶ τοὺς τὸ ἐπαναλαμβάνω, νὰ πᾶνε νὰ τὶς κάνουν ὅπουδήποτε ἀλλοῦ καὶ ὄχι σὲ μένα. Ἂν θίγονται ἀπὸ τὸ περιεχόμενο, ... ὑπάρχει καὶ εἰσαγγελέας! Δὲν πρόκειται νὰ δεχτῶ ἐκ νέου, ὑποδείξεις καὶ παρατηρήσεις καὶ τοὺς τὸ ἐπαναλαμβάνω, ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΖΩ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ καὶ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ καὶ δὲν πρόκειται ποτὲ καὶ κανείς, νὰ μοῦ ... ὑπαγορεύῃ τὸ τί θὰ λέγω, τὸ τί θὰ γράφω καὶ κυρίως τὸ τί θὰ σκέφτομαι. Ἂς μὴν σπεύσουν ... λοιπόν!

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2021

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ

 


Η Ἀκολουθία τοῦ ἱεροῦ Ἀποδείπνου εἶναι μία ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀποτελεῖ τὴ συνέχεια τῆς ἀντίστοιχης νυκτερινῆς προσευχῆς τῶν Ἰουδαίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀποδείπνου ἦταν ἀπὸ τὶς ὡραι- ότερες κοινὲς προσευχὲς τῶν πρώτων χριστιανῶν καὶ ἀρχικὰ εἶχε ὡς κέντρο της τὸν 90ὸ Ψαλμό. Στὴν προσευχὴ αὐτὴ ἀναφέρεται ἀργότερα καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος στοὺς «Ὅρους κατὰ πλάτος Β΄» (ΕΠΕ 8, 351). Λέει συγκεκριμένα: «Ὅταν τελειώνει ἡ ἡμέρα, πρέπει νὰ εὐχαριστοῦμε τὸν Θεὸ γιὰ ὅσα μᾶς χάρισε. Καὶ καθὼς ἀρχίζει ἡ νύχτα, ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ μᾶς χαρίσει ἀνάπαυση ἄμεμπτη καὶ ἐλεύθερη ἀπὸ πειρασμοὺς καὶ φαντασίες κακές». 

Πώς πρέπει να γίνεται η εξομολόγηση;

 Η ωφέλεια της εξομολογήσεως με προτρέπει να το αναφέρω αυτό στην αγάπη σας. Διότι, αν δεν γίνεται η εξομολόγηση όπως πρέπει, καμιά ωφέλεια δεν προσφέρει. Τον καρπό λοιπόν της σωτηρίας των αμαρτωλών τον παρομοιάζω με τα άνθη και τους καρπούς, επειδή όλη η σωτηρία στηρίζεται σ’ αυτά τα δύο, δηλ. στην εξομολόγηση και στην θεία κοινωνία. Και την μεν εξομολόγηση την παρομοιάζω με τα άνθη, γιατί αυτά είναι εκείνα που πρώτα στολίζουν το δένδρο. Έτσι και η εξομολόγηση προσφέρει όλον τον πνευματικό στολισμό στο λογικό δένδρο, τον άνθρωπο.

Αλλ’ είδα τα άνθη ότι είναι πολυποίκιλα· γνώρισα και τις απόψεις των ανθρώπων, πως είναι πολλές και διαφορετικές. Είδα και πολλά άνθη να πέφτουν από πολλές αιτίες. Έτσι γνωρίζω και πολλούς που πηγαίνουν να εξομολογηθούν και μένουν άκαρποι, πέφτουν και ξεραίνονται. Βλέπω την διαφορά των εξομολογούμενων αυτών στην παραβολή του σπόρου, στην οποία ο ίδιος σπόρος, πέφτει από το χέρι του σπορέα πάνω στις πέτρες, μέσα στα αγκάθια, πάνω στο δρόμο και στην καλή γη. Κάτι τέτοιο γίνεται και μ’ αυτούς που εξομολογούνται.

Είναι κάποιοι σπουδαίοι άνθρωποι, οι οποίοι κάνουν ένα σφάλμα θανάσιμο, αλλά – και κατά τον κόσμο – πράγμα ¬που δεν αρμόζει στη ζωή τους.Έχουν και όνομα, ότι είναι καλοί και ευλαβείς, και στον πνευματικό. Τώρα σκέφτονται και λένε: «Πώς να πάμε να πούμε αυτό το σφάλμα, που ο πνευματικός μάς θεωρεί φρόνιμους και ενάρετους; Όχι, αυτό να μην το πούμε, αλλά άλλα, τα οποία δεν μειώνουν την εκτίμηση του ανθρώπου». Τώρα αυτοί θεωρούν ότι ωφελήθηκαν! Ας το βγάλουν από το μυαλό τους!

Είναι άλλοι που δεν έχουν καθόλου ευλάβεια στην εξομολόγηση και στους πνευματικούς, και μόνο λένε: «Εμείς είμαστε χριστιανοί· τώρα είναι η γιορτή των Χριστουγέννων ή της Αναστάσεως και τρέχουν όλοι οι χριστιανοί στην εξομολόγηση. Ας πάμε κι’ εμείς για να μη μας κατηγορήσει η Εκκλησία, οι ιερείς και αρχιερείς και οι αδελφοί οι κοσμικοί, να μας βλέπουν όλοι, μικροί και μεγάλοι, ότι τρέχουμε στην εξομολόγηση· απ’ εκεί και πέρα κάνουμε αυτό που θέλουμε. Αν θέλουμε, λέμε κάτι, και αν δεν θέλουμε, δεν λέμε. Μετά πάμε και κοινωνούμε χωρίς πρόβλημα!» Τώρα και αυτοί τί λένε; «Να, που ξεγελάσαμε καί την Εκκλησία και τον κόσμο!» Ας λυπούνται οι ταλαίπωροι τους εαυτούς τους και ας κλαίνε, γιατί ο Θεός δεν κοροϊδεύεται· κλωτσούν τα καρφιά οι ταλαίπωροι.

Είναι άλλοι, που πηγαίνουν στον πνευματικό, με σκοπό να κατηγορήσουν τον πλησίον τους και να φανούν αυτοί καλοί. Μιμούνται και αυτοί τον Φαρισαίο. Αλλά και πόσοι είναι εχθροί των πνευματικών πατέρων και λένε: «Ας πάμε να δοκιμάσουμε τον πνευματικό, αν αγαπά τα λεφτά». Και τον δοκιμάζουν οι πονηροί και ύστερα βγαίνουν και τον κατηγορούν στους ομοίους τους και λένε: «Εγώ πήγα στον τάδε πνευματικό, που είναι ασκητής και δεν τρώει λάδι, αλλά μου πήρε μου δέκα ασημένια νομίσματα και μου συγχώρησε την τάδε θανάσιμη αμαρτία». Και οι άλλοι οι παρόμοιοί του, ακούοντας αυτόν τον κακό άνθρωπο να λέει τέτοια λόγια, σκεφτείτε εκείνοι τί λένε: «Τέτοιες εξομολογήσεις κάνουν οι χριστιανοί!»

Αλλά υπάρχουν και άλλοι, που δεν θέλουν καθόλου την εξομολόγηση, και είναι και από τους κληρικούς μερικοί, οι οποίοι σκέφτονται λάθος και λένε: «Εμείς που έχουμε εξουσία να λύνουμε και να δένουμε τα αμαρτήματα των ανθρώπων, συγχωρούμε και τα δικά μας και δεν έχουμε ανάγκη να πηγαίνουμε σε άλλο πνευματικό!» Ω πόση είναι η πλάνη των ανόητων ανθρώπων! Πρώτον μεν λέω σ’ αυτούς, ή αρχιερείς είναι ή ιερείς, πως σ’ όλους ο διδάσκαλος όλων λέει γράφοντας προς Γαλάτας: «αδελφοί, εάν και προληφθή άνθρωπος εν τινι παραπτώματι, υμείς οι πνευματικοί καταρτίζετε τον τοιούτον εν πνεύματι πραότητος, σκοπών σεαυτόν μη και συ πειρασθής. Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε, και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού»(Αν κάποιος, αδελφοί, βρεθεί να κάνει κάποιο παράπτωμα, εσείς που έχετε το Πνεύμα του Θεού να τον διορθώνετε με πραότητα. Προσέχετε μόνο μην παρασυρθείτε κι εσείς από τον πειρασμό. Να σηκώνετε ο ένας το φορτίο του άλλου και έτσι θα εφαρμόσετε πλήρως το νόμο του Χριστού).

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2021

ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΗ ΜΑΖΙ ?

 


Αρχίζει καὶ γίνεται συνηθισμένο αὐτὸ ποὺ ως μέχρι πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ ἦταν τελείως ἀδιανόητο. Οἱ μελλόνυμφοι στέλνουν στοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους τους τὸ προσκλητήριο γιὰ τὸ γάμο τους, στὸ ὁποῖο συμπεριλαμβάνουν καὶ πρόσκληση γιὰ τὴ βάπτιση τοῦ παιδιοῦ τους, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσει μετὰ ἀπὸ τὸ γάμο. Βέβαια καλὸ εἶναι οἱ ἄνθρωποι νὰ θέλουν νὰ βαπτίζουν τὰ παιδιά τους, καὶ μάλιστα νὰ τὰ βαπτίζουν μὲ σαφὴ γνώση τῆς μεγάλης καὶ σωτήριας ἀλλαγῆς τὴν ὁποία ὑφίσταται ὁ ἄν- θρωπος ποὺ βγαίνει χριστιανός, ἄνθρωπος καινούργιος, ἀναγεννημένος καὶ φωτεινὸς μέσα ἀπὸ τὰ ἁγιασμένα ὕδατα τῆς κολυμβήθρας τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ο Χριστός, το φως του κόσμου !


Μόλις τα πλήθη του λαού άκουσαν τους λόγους αυτούς του Κυρίου, άρχισαν να διχάζονται. Άλλοι έλεγαν: «Αυτός είναι ο προφήτης που περιμένουμε». Άλλοι: «Αυτός είναι ο Χριστός». Κι άλλοι απορούσαν: «Είναι δυνατόν να προέλθει ο Χριστός από τη Γαλιλαία;» Οι πιο ζηλωτές ήθελαν να Τον συλλάβουν, όμως κανείς δεν τόλμησε να το κάνει, διότι μία αόρατη δύναμη τους εμπόδιζε.

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2021

Γιατί φεύγει ο νους μου όταν Προσεύχομαι;

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για αορατος πολεμος

Αγαπώ την προσευχή. Γνωρίζω ότι είναι μεγάλη δυνατότητα να μπορεί να στέκεται ο άνθρωπος ενώπιον του Θεού, να αναφέρει τα προβλήματά του και να ζητεί βοήθεια· ότι είναι μέγιστη τιμή να μπορεί να συνομιλεί με τον άπειρο και παντοδύναμο Θεό ο μικρός και αδύναμος άνθρωπος· ότι είναι πολύ μεγάλο και αποτελεσματικό όπλο στον αγώνα μας, που χαρίζει παρηγοριά, ελπίδα και ανάπαυση στην κουρασμένη ψυχή μας η προσευχή.

Η ΟΡΓΗ ΕΝΟΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΥ

 [1] Ο φίλος μου Μ. προς εμένα:


Πάτερ μου, καλή χρονιά! Θέλω να σου στείλω αυτό το κείμενο και, χωρίς καμία πρόθεση κατάκρισης, θα ήθελα τη γνώμη σου και την βοήθεια σου. Εγώ, προσωπικά, από την ημέρα που το διάβασα είμαι στεναχωρημένος, αλλά δεν εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Σίγουρα αμαθής είμαι. Αν μπορείς και το θεωρείς άξιο να ξοδέψεις τον πολύτιμο χρόνο σου, απάντησέ μου εντελώς προσωπικά και εμπιστευτικά. Εμένα, όπως σου είπα, μ’ έχει στενοχωρήσει αλλά και μ’ έχει μπερδέψει. Έχω αρχίσει να κλονίζομαι για το τι είναι σωστό ή όχι. Την ευχή σου!...

[2] Το θέμα που αναμφισβήτητα έφερε έναν μεγάλο προβληματισμό προκύπτει από έναν πρόσφατα διάλογο που δημοσιεύτηκε σε τοίχο του Fb, διάλογο ανάμεσα σε κάποιον θυμωμένο και αγανακτισμένο Γιάννη και τον Πνευματικό του. Αυτός διάλογος φέρει τον τίτλο:

«ΧΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ
ΣΤΗ ΦΑΤΝΗ ΣΟΥ, ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ;»


- Δεν επιτρέπεται να κοινωνήσεις φέτος τα Χριστούγεννα, Γιάννη μου! Τον λόγο, τον ξέρεις: έχεις σχέσεις με την Ελένη, ενώ δεν είστε παντρεμένοι. Μπορεί να σε πονάει η στάση μου, μα αυτή είναι η ποιμαντική θεραπευτική που πρέπει να ακολουθήσουμε. Για το καλό σου. Δεν είναι «ό, τι νά ’ναι» ο Χριστός. Δεν κάνει να βεβηλώνουμε το Μυστήριο με μια ασεβή προσέγγιση...

Σάββατο, 19 Ιουνίου 2021

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο (με απόδοση) της Κυριακής 20-6-2021 (Της Πεντηκοστής)

 

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα
(Πραξ. β´ 1-11) 
Εν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες οἱ ἀπόστολοι ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι. ῏Ησαν δὲ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικοῦντες ᾿Ιουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. ᾿Εξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· Οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι;
Καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ ᾿Ελαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, ᾿Ιουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν ᾿Ασίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ῾Ρωμαῖοι, ᾿Ιουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ ῎Αραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;

Το μόνο αληθινά ανθρώπινο πράγμα που πρέπει να κάνουμε ως εκπαιδευτικοί και ως γονείς (και όχι μόνο...)

 Τεχνολογία και ζωή.

Μπορούν να...ισορροπήσουν;

Ξέρουμε ότι όλοι μας προσπερνάμε τα μεγάλα κείμενα ...
ή τα διαβάζουμε πλαγίως ...
κι ό,τι πιάσουμε ...
δηλαδή τίποτα!
Σου ζητάμε, σαν χάρη, αυτό το κείμενο να το διαβάσεις ως κάτω ...
κι ας μη διαβάσεις τίποτα άλλο σήμερα από μας ...
Κι αν μέσα στο κείμενο, δεις τον εαυτό σου ή το παιδί σου (όπως το είδαμε εμείς)
τότε -Δόξα τω Θεώ!- υπάρχει ελπίδα ... αποτοξίνωσης
Σε κάθε ομιλία μου και συνάντηση, πάντα κάποιος με ρωτάει για το ζήτημα της διαχείρισης των σημερινών εφήβων και νέων, ιδιαιτέρως που είναι δύσκολα να διαχειριστούν. Κατηγορούνται ότι είναι εγωκεντρικοί και ναρκισσιστές, ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους, είναι μπερδεμένοι, τεμπέληδες - αλλά ότι είναι εγωκεντρικοί είναι το κυριότερο. 

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2021

Ορθοδοξία και Τεκτονισμός: Μία πίστη και δύο έννοιες ασυμβίβαστες

 

Του π. Αντωνίου Χρήστου

Αγαπητοί μου αναγνώστες,

επιτρέψτε μου να προσεγγίσω το θέμα πρακτικά (και όχι με πολλές θεολογικό-ιστορικές αναλύσεις), όπως το βίωσα προσωπικά, πριν λίγες μέρες.

Στον λογαριασμό μου σε γνωστό μέσω κοινωνικής δικτύωσης, είχαν περάσει πάνω από τρία χρόνια «φιλίας» με έναν χρήστη και μάλιστα συμπολίτη μου (δεν αναφέρω το όνομά του για ευνόητους λόγους). Θυμάμαι, όταν αποδέχτηκα την αίτηση φιλίας του, μου μίλησε για την στενή σχέση του με την Εκκλησία και ότι μάλιστα κατέχει εκκλησιαστικό οφίκιο από συγκεκριμένο Πατριαρχείο (επίσης δεν το αναφέρω για ευνόητους  λόγους), λόγω της έντονης φιλανθρωπικής του και όχι μόνο, δράσης στη συγκεκριμένη Εκκλησία.

Πλοήγηση: η ασθένεια του μέλλοντος…

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για Πλοήγηση

Πλοήγηση: η ασθένεια του μέλλοντος…
 Της ΜΑΡΙΑΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΚΕΦΑΛΑ, παιδιάτρου
 Σε ασθένεια του μέλλοντος εξελίσσεται και στη χώρα μας ο εθισμός στο διαδίκτυο καθώς ήδη έχουν νοσηλευτεί πάνω από 90 παιδιά σε εξειδικευμένη μονάδα του νοσοκομείου Παίδων που λειτουργεί τα τελευταία 10 χρόνια, ενώ για βοήθεια έχουν απευθυνθεί εκεί περισσότερα από 500 παιδιά κυρίως εφηβικής ηλικίας. Η μάστιγα της οθόνης αποτελεί πρόβλημα της εποχής και μάλιστα μεγαλύτερο από ότι φαίνεται. 

Αναμφίβολα το Διαδίκτυο έχει αλλάξει τη ζωή μας αποτελώντας ένα παράθυρο στον κόσμο. Ωστόσο παιδοψυχίατροι εκπέμπουν σήμα κινδύνου προς γονείς και εκπαιδευτικούς για το σοβαρό πρόβλημα του εθισμού των νέων στο διαδίκτυο που τα τελευταία χρόνια τείνει να πάρει διαστάσεις «επιδημίας» σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Κίνα ήδη θεωρείται από τα σοβαρότερα προβλήματα δημόσιας υγείας.

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2021

Η κρίση… μας κρίνει!!

 moisis332.jpg

…Κλείνοντας την ομιλία του ο λόγιος αγιορείτης μοναχός τόνισε πως «η κρίση είναι προς συνετισμό.

Να θυμηθούμε όσα σοβαρά έχουμε λησμονήσει.

Τι να κάνω όταν οι γύρω μου με κοροϊδεύουν επειδή πιστεύω;

 


 

Ένας από τους πειρασμούς που αντιμετωπίζουν αρκετοί χριστιανοί νέοι είναι η ειρωνεία. Η ειρωνεία που δέχονται από συμμαθητές στο σχολείο ή στο φροντιστήριο, ή ακόμα από συγγενείς και άλλους γνωστούς που αντιδρούν στη χριστιανική ζωή και σ’ όσους την ακολουθούν. Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον πειρασμό.

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2021

Διδακτική ιστορία

 


Χωριστήκαμε σέ δυό ομάδες, βάλαμε τίς ιατρικές μας μπλούζες καί μέ τόν υπεύθυνο γιατρό προχωρήσαμε στό κρεβάτι τού πρώτου ασθενούς. Τόν φώναξε ο υπεύθυνος από τήν παρέα του, ήρθε ένας μικρός μαγκάκος από τήν Λάρισα ομιλητικός αλλά μαγκάκος. Δέν θυμάμαι τίποτα από τό πρώτο αυτό μάθημα ούτε γιατί ήταν μέσα ο ασθενής ούτε τί φάρμακα έπαιρνε, απλώς στήν ρύμη τών λόγων τού είπε. «Έχουμε καί τόν παπά νά μάς βοηθά καί περνάμε καλά καί ενώ έπρεπε νά φύγουμε σέ τρείς μήνες επισπεύσαμε τό πρόγραμμα χάρις σ' αυτόν καί θά φύγω σέ 1,5 μήνα». Τότε μέ τάραξε ο λογισμός μου, ένας καθολικός παπάς μέ τό κουστουμάκι του βοήθησε αυτόν εδώ; Αδύνατον, ένας καθολικός παπάς!!!!Στήν πρώτη μας αυτή συνάντηση ουδέν έπραξα, παρ' όλο τόν φυσικό μου κοινωνικό χαρακτήρα. Έφυγα, όταν τελείωσε ο υποχρεωτικός μου χρόνος τής παρουσίας. Στήν δεύτερη επίσκεψη τήν επόμενη εβδομάδα πάλι τά ίδια, άλλος ασθενής καί νέα αποκάλυψη: «ευτυχώς πού έχουμε τόν παπά καί μας βοηθά, ειδικά τά βράδια πού μένουμε μέ τούς εαυτούς μας, μάς παρηγορεί, μάς εμψυχώνει. Είναι δικός μας παπάς, ορθόδοξος!».

«ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ»

 


τοῦ Μητροπολ. Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία
(Ἑβδομαδιαῖο φυλλάδιο, Ἀριθμ. 9)

Χριστιανοί μου,
.                     τί θά γίνει μέ τά ἁμαρτήματά μας, τά πολλά καί τά μεγάλα ἁμαρτήματά μας; Μέ αὐτά πού πράξαμε, ὅταν ἤμασταν μικροί καί μέ αὐτά πού πράξαμε, ὅταν μεγαλώσαμε; Ἀλλά καί γερνῶντας δέν λέμε νά ἀφήσουμε τήν βρώμικη ἁμαρτία!… Καί νά σκεφθεῖ κανείς ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶναι τό χειρότερο, γιατί μᾶς λερώνει τήν ὄμορφη ψυχή μας, γιατί μᾶς παίρνει τήν χαρά καί μᾶς μελαγχολεῖ καί τό χειρότερο, τό ὅτι μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό. Ἔχω ὅμως νά σᾶς πῶ, ἀδελφοί, γιά νά χαρεῖτε, ὅτι βρέθηκε φάρμακο πού θεραπεύει τήν ψυχή πού ἁμάρτησε, πού τήν πλένει καί τήν καθαρίζει ἀπό τήν ἀσχήμια τῆς ἁμαρτίας. Καί αὐτό τό φάρμακο εἶναι τό ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Ναί! Ὁ σταυρικός θάνατος τοῦ Χριστοῦ ἦταν Θυσία γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. «Τό Αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπό πάσης ἁμαρτίας» (Α ́ Ἰωάν. α´7). Ὅ,τι καί νά κάναμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἄν δέν χυνόταν τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, δέν θά μπορούσαμε νά σβήσουμε κανένα ἁμάρτημά μας, οὔτε ἕνα μικρό ψεματάκι. Ξαναλέγω: «Τό Αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπό πάσης ἁμαρτίας» !

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2021

Αυτή είναι η δύναμη των Μυστηρίων...

 ÃŽÂ‘ποτέλεσμα εικόνας για η δυναμη των μυστηριων


Αυτή είναι η δύναμη των Μυστηρίων.. να μεταβάλλουν πράγματα, να αλλοιώνουν καταστάσεις, να καθιστούν το αμαρτωλό άγιο, να υψώνουν το γεώδες στον ουρανό...


Ακριβώς αυτή είνε η φύσις και η δύναμις και η αξία των Μυστηρίων. Να μεταβάλλουν πράγματα, να αλλοιώνουν καταστάσεις, να μεταμορφώνουν γεγονότα, να καθιστούν το αμαρτωλόν άγιον, το απηγορευμένον ευλογημένον, να υψώνουν το γεώδες εις τον ουρανόν.

Στάδια ἀναπτύξεως τῶν παθῶν: λογισμοί, συναισθήματα καὶ ἐπιθυμίες

 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ δρόμος τῆς ζωῆς – Γράμματα σὲ μιὰ ψυχή»,
ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου, Ὠρωπός Ἀττ. 2005, σελ. 232 κ.ἑξ.


Στοιχειοθεσία Γ. Κ., Ἐπιμέλεια «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» 

.           Τὰ πάθη ἐμφανίζονται μέσα μας κάθε τόσο. Ἡ ἐμφάνισή τους πιστοποιεῖ τὴν ἀκαθαρσία μας, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐνοχοποιεῖ. Ἔνοχοι εἴμαστε ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ κλίνουμε εὐνοϊκὰ πρὸς ὁποιοδήποτε πάθος, ἀπὸ τὴ στιγμή, δηλαδή, ποὺ ὄχι μόνο δὲν τὸ θεωροῦμε ὡς ἐχθρὸ καὶ δὲν τὸ πολεμᾶμε μὲ τὸ θυμό, ἀλλὰ καὶ τὸ καλοδεχόμαστε, ὅποτε ἐμφανίζεται, βρίσκοντας ἀπόλαυση στὸν ἐρεθισμὸ ποὺ μᾶς προξενεῖ. Αὐτὴ ἡ στάση δείχνει διάθεση συμφιλιώσεως μὲ τὸ πάθος καί, συνεπῶς, ἐναντιώσεως στὸν Θεό· «γιατί ὅποιος ἔχει σαρκικὸ φρόνημα, ἐχθρεύεται τὸν Θεὸ» (Ρωμ. η´ 7).

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2021

Τίς ο νούς της Θείας Λειτουργίας;

 Ἅγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας


α)Στὴν τελετουργία τῶν ἁγίων καὶ ἱερῶν Μυστηρίων διακρίνουμε, ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ τὸ ἔργο τῆς λειτουργίας, ποὺ εἶναι ἡ μεταβολὴ τῶν τιμίων δώρων σὲ θεῖο σῶμα καὶ αἷμα, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ σκοπό, ποὺ εἶναι ὁ ἁγιασμὸς τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι, μεταλαμβάνοντας, κατορθώνουν νὰ κερδίσουν τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν τους καὶ ν' ἀποχτήσουν σὰν κληρονομία τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, μαζὶ μὲ ὅλα τ' ἀγαθὰ ποὺ ἀκολουθοῦν.

Πως πρέπει να κυβερνάμε τη γλώσσα μας

 Î‘ποτέλεσμα εικόνας για Πως πρέπει να κυβερνάμε τη γλώσσα μας


Ανάγκη μεγάλη είναι να κυβερνά κάποιος όπως πρέπει την γλώσσα του και να την χαλιναγωγή. Γιατί, κάθε ένας κλίνει πολύ στο να την αφήνη να τρέχη και να ομιλή για εκείνα που δίνουν ευχαρίστησι στις αισθήσεις μας· η πολυλογία, τις περισσότερες φορές, προέρχεται από την υπερηφάνεια, από την οποία, φανταζόμενοι εμείς πως γνωρίζουμε πολλά, και ικανοποιώντας τη γνώμη μας, πιεζόμαστε με πολλές επαναλήψεις των λόγων μας, να τυπώσουε την γνώμη μας αυτή στις καρδιές των άλλων, για να τους κάνουμε τον δάσκαλο, σαν να έχουν ανάγκη να μάθουν από μας· και μάλιστα την ίδια υπερηφάνεια δείχνουμε όταν τους διδάσκουμε χωρίς αυτοί να μας ρωτήσουν πρώτα.

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2021

Πώς να περάσεις τη νύχτα σου…


Το βράδυ, με το τέλος όλων των έργων της ημέρας, ευχαρίστησε τον Θεό για όλες τις ευεργεσίες πού έλαβες κατά τη διάρκεια της ημέρας, δηλαδή: επειδή παρέμεινες ζωντανός, κι ακόμη για τις πνευματικές και σωματικές σου δυνάμεις, για την υγεία σου, για την τροφή, το ποτό, για όλους τους ψυχοσωτήριους λογισμούς, για όλες τις άγιες επιθυμίες, για το γήινο και το ουράνιο φως, για τη βοήθεια και προστασία Του, δηλαδή για κάθε ευεργεσία Του.

Ύστερα απασχόλησε την καρδιά σου με τούς ακόλουθους πνευματικούς λογισμούς: «Να πού εγώ για μια ακόμη μέρα ήρθα πιο κοντά στο θάνατο.

Το ήθος της αφάνειας και το πάθος της αναγνώρισης.

Το ήθος της αφάνειας και το πάθος της αναγνώρισης.

Δόξαν παρά ανθρώπων ου λαμβάνω» (Ίω. 5, 41). Είναι γεγονός πώς ό άνθρωπος έχει ανάγκη από την άναγνώριση των πράξεων του και την εκτίμηση της διακονίας του. Καί μέχρις ενός σημείου αυτό δεν είναι κακό.

Ή επιβράβευση ενισχύει την αυτοπεποίθηση, ενθαρρύνει την πρόοδο και συμβάλλει στην ψυχολογική ωριμότητα του ατόμου. Στηρίζει τις καλές πρωτοβουλίες καί οικοδομεί μια ήρεμη καί ισορροπημένη προσωπικότητα.

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2021

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 13-6-2021 (των Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου)

 


ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Πράξεις Αποστόλων (κ΄16-18, 28-36)
Ἐν ταις ημέραις εκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ᾿ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην.

Αλήθεια που πάμε ;

 


Κάνουμε μισή κίνηση και αυτή η κίνηση δεν είναι απλά ένα λάθος αλλά είναι συνάμα και μια πληγή.

Πάμε το Σώμα μας στην Εκκλησία αλλά την ψυχή την αφήνουμε στο σπίτι.

Πάμε άρτους για να δείξουμε στον κόσμο ότι γιορτάζουμε αλλά την αγάπη για τον Χριστό την αφήσαμε στο σπίτι.

Πάμε ντυμένοι με το φαίνεσθαι στην Εκκλησία αλλά το “Είναι” το έχουμε κρυμμένο γιατί μας πονάει και είναι δύσκολο.

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2021

Η αληθινή επικοινωνία.


 Ο άνθρωπος μέσα από τις διάφορες μορφές επικοινωνίας έχει διευκολύνει σε πολλά επίπεδα τη ζωή του. Μπορούμε να στείλουμε τηλεομοιότυπο, μηνύματα με το κινητό, με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, να επικοινωνήσουμε μέσω δορυφόρου κ.α.

Διερωτάται ο άνθρωπος, πώς είναι δυνατόν η φωνή του, η αναπνοή και τα λόγια του να μεταφέρονται στον άλλο άνθρωπο εκατοντάδες ή και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μέσα από ένα μικρό μηχάνημα;

Γιατί επιζητούμε την αγάπη;

Γιατί επιζητούμε την αγάπη;

«Να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, χωρίς να αναρωτιόμαστε, αν αυτοί μας αγαπούν» γ. Σωφρόνιος του Essex

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται και από διάφορες απαιτήσεις, όπως στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην οικονομική άνεση, στην ηδονή. Κυρίως όμως στην αγάπη.

Οι άνθρωποι, όχι απλά θέλουν να τους αγαπούν, αλλά το απαιτούν, το ζητούν. Φαίνεται αυτό σ’ όλες τις διαπροσωπικές σχέσεις, στη φιλία, στο γάμο, στο επάγγελμα, ακόμα και στη σχέση μας με τον πνευματικό πατέρα.

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2021

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΠΟΥ ΑΝΕΒΛΥΣΕ…

 

Η Άννα κάθισε κουρασμένη και κατάκοπη, σχεδόν ξεψυχισμένη, στον πάγκο της μικρής κουζίνας της. Έπιασε το κεφάλι της και με τα δυο χέρια και… αναλύθηκε σε δάκρυα. Αναφιλητά τράνταζαν το κορμί της, ενώ λογισμοί περίεργοι, απόγνωσης και απελπισίας, άρχισαν να τριβελίζουν τον νου και την καρδιά της. «Χριστέ μου, Χριστέ μου, γιατί; Πού είσαι; Ξέρεις το πρόβλημα που έχουμε, γιατί δεν επεμβαίνεις;», μουρμούριζε ξέπνοα μες στ’ αναφιλητά της, αλλά απάντηση δεν έπαιρνε.

..Μην κατακρίνεις κανέναν...

 


Βλέπεις άνθρωπο όμως όχι την καρδιά του, το μέσα του, τις μάχες του.
Γι'αυτό μην κατακρίνεις κανέναν.

Βλέπεις το έξω, βλέπεις κάποιες εκδηλώσεις συμπεριφορών μα όχι τις αιτίες που τις προκαλούν.

Δεν βλέπεις τις αγωνίες, δεν βλέπεις τις πληγές τις ψυχής του.Γι'αυτό μην κατακρίνεις κανέναν.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2021

Οι βασικές αρχές της «Νέας Εποχής»

του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, Δρ. Θεολογίας

Ἡ «Νέα Ἐποχή» διατείνεται ὅτι ἀποβλέπει σέ ἕνα νέο καί τέλειο κόσμο. Ὁ κόσμος αὐτός δέν θά ἔχει καμία σχέση μέ τόν παλαιό[1]. Ἡ μέχρι τώρα ἀντίληψη περί Θεοῦ, ἀνθρώπου καί κόσμου ἀπορρίπτεται καί τήν θέση της παίρνει ἡ νέα ὁλιστική ἀντίληψη, δηλαδή ἡ πίστη ὅτι ὅλα τά πράγματα εἶναι ἀλληλοεξαρτώμενα καί κατά συνέπεια πρέπει νά θεωροῦνται ὁλιστικά. Σύμφωνα μέ τήν ἀντίληψη αὐτή δέν θά ὑπάρχει διαφορά ἀνάμεσα στόν κόσμο καί τόν Θεό, ἀλλά ὅλα στήν οὐσία τους ἀποτελοῦνται ἀπό ἕνα «Παγκόσμιο Συμπαντικό Πνεῦμα καί Ἐνέργεια». Ὁ Θεός δέν εἶναι γιά τήν κίνηση αὐτή πρόσωπο, ἀλλά ταυτίζεται μέ τό «Παγκόσμιο Πνεῦμα» ἤ τή «Συμπαντική Ἐνέργεια»[2]. Εἶναι ὅπως διδάσκουν μία ἀπρόσωπη συμπαντική ὑπερσυνειδητότητα[3]. Ἡ ἀντίληψη αὐτή ἔχει τήν ἀρχή της στόν Πανθεϊσμό, πού ἐτυμολογικά σημαίνει «ὅλοι καί ὅλα εἶναι Θεός»[4]. Ἔτσι λοιπόν μιλοῦν στόν κάθε ἄνθρωπο: «Εἶσαι Θεός»! … Καί γιά νά τόν κάνουν νά πιστεύσει αὐτό πού τοῦ λέγουν, τόν ὑποβάλλουν σέ ἀσκήσεις γιόγκα καί σέ διαλογισμό, ὥστε νά βρεῖ δῆθεν μέ αὐτά τά τεχνάσματα τήν ἐντός του θεϊκή οὐσία. Ἡ ἐσωτερική ἀναζήτηση, ἡ ἠρεμία καί ἡ γνώση ἀποτελοῦν μέρος μίας ἁλυσιδωτῆς πορείας πού ὡς τέρμα της ἔχει τήν πλασματική καταξίωση τοῦ ἀνθρώπου ὡς μία αὐτάρκης ὀντότητα[5].

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΙΣΤΗ ΕΧΟΥΜΕ ? ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ !

 ΚΥΡΙΑ  ΣΗΜΕΙΑ 

      1.Ἐάν ἡ πίστη δέν δίνει σιγουριά, τότε τί πίστη εἶναι;
        2.Εχει  η πιστη μας  μεσα της αληθεια και πνευμα ;
        3.Ὁ Χριστός εἶναι κρυμμένος μέσα στήν Ἐκκλησία Του καί τά μυστήριά της.


Αποτέλεσμα εικόνας για σαμαριτιδα παρα το φρεαρ 
    Ἡ πέμπτη Κυριακή μετά τό Πάσχα ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἔχει ὡς θέμα καί περιεχόμενο, τή συνάντηση τοῦ Ἰησοῦ μέ τή σαμαρείτιδα. Γιά τό λόγο αὐτό ὀνομάζεται Κυριακή τῆς σαμαρείτιδος.    
    Ὁ Ἰησοῦς ἤθελε νά πάει ἀπό τήν Ἰουδαία στή Γαλιλαία. Ὁ δρόμος του περνοῦσε ἀπό τά μέρη τῆς Σαμάρειας. Ὀδοιπόρος καί κουρασμένος μέ τούς μαθητές Του, φθάνει στήν πόλη Συχέμ τῆς Σαμάρειας. Ἡ ὥρα εἶναι 12 τό μεσημέρι. Βρίσκουν ἔνα πηγάδι καί ἐκεῖ κάθεται ὁ Ἰησοῦς νά πάρει μιά ἀνάσα, ἐνῶ παράληλα στέλνει τούς μαθητές στήν πόλη γιά νά πάρουν τροφή γιά τό γεῦμα.

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2021

Η Αναισθησία

 


Η Αναισθησία

[Οίδα σου τα έργα, ότι όνομα έχεις ότι ζης, και νεκρός ει (Αποκ. Γ΄1)]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου  -συγγραφέα

ΟΡΙΣΜΟΣ: Ο καλύτερος ορισμός για την πνευματική αναισθησία δίνεται από τον Ιωάννη τον Σιναΐτη στο έργο του Κλίμαξ: «Αναισθησία εστὶ νενεκρωμένη αίσθησις, εκ χρονίας νόσου και αμελείας εις αναισθησίαν καταλήξασα.»

ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΗΜΕΡΑ: Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από πνευματική αναισθησία. Ο άνθρωπος βυθισμένος στις καθημερινές μέριμνες της ζωής, αδιαφορεί για οτιδήποτε πνευματικό. Κουρασμένος από την άγρα υλικών αγαθών, ζαλισμένος από σειρήνες απολαύσεων, απασχολημένος πώς θα αποκτήσει περισσότερα μέσα επίδειξης, και δύναμης, ναρκώνεται πραγματικά, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει και να αναζητήσει πνευματικά στηρίγματα. Διαβάζουμε στον Ευεργετινό: 

Ο αγώνας για την εκρίζωση των παθών

 

Η διαδικασία εκρίζωσης των παθών γίνεται με αντίστροφη πορεία από αυτή της δημιουργίας της. Τα πάθη γεννώνται στο νου του ανθρώπου και καταλήγουν στη θέλησή του. Ο αγώνας για την ίαση τους αρχίζει από τη θέληση και καταλήγει στο νου. Αρχίζει, δηλαδή, από την υποταγή της θέλησης του ανθρώπου στη θέληση του Θεού για να φωτιστεί και κατόπιν φτάνοντας στο νου να τον εξαγνίζει με τον φωτισμό της. Ο νους θα κενωθεί εν Χριστώ και θα παραμείνει άσβεστος ο θείος του φωτισμός όταν θα διώξει από τη ψυχή του τα εμπαθή νοήματα και όταν προσηλωθεί στη πνευματική ζωή.

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2021

Πρόσεχε τι εύχεσαι!




Ένα παλιό σοφό ρητό λέει ‘πρόσεχε τί εύχεσαι γιατί μπορεί να σου συμβεί’. Όποτε βλέπω το Χριστό πάνω στο Σταυρό, όποτε νιώθω την Αγάπη Του, όποτε με αφήνουν άφωνο οι ευεργεσίες Του, με πιάνει το φιλότιμο και με ενθουσιασμό λέω ‘Κύριε, θέλω να γίνω χριστιανός… θα γίνω στο υπόσχομαι γιατί θέλω να είμαι μαζί Σου!’


Όμως το να γίνεις χριστιανός δεν είναι τελικά τόσο εύκολο. Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, μιλούσα μ’ έναν φίλο και συνάδελφο μου για το Χριστό, την εξομολόγηση και πώς Εκείνος με άλλαξε. Κάθε βράδυ γι’ αυτά μιλούσαμε αλλά ενώ δεν είχε αντιρρήσεις τελικά δεν έπαιρνε τη μεγάλη απόφαση.

Η αλλαγή γίνεται βήμα βήμα! (Αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτου)

 Η αλλαγή γίνεται βήμα βήμα! (αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτου)

Συμβουλευτική προς αλλαγή τρόπου ζωής.

Συναντώντας με κάποιος από τους άξιους λόγου και μνήμης άνδρες και διακρινόμενους για την ευγένεια και τους τρόπους, μου ανήγγειλε με δάκρυα, ότι κάποιοι, αξιόλογοι για την αρετή τους, συνεδριάζοντας μεταξύ τους, έλεγαν τα έξης για σας. Τί από τα ανομολόγητα και αισχρά πάθη θα διστάσουν να διαπράξουν κρυφά, αυτοί που δεν κοκκινίζουν από ντροπή ασχημονώντας τόσο φανερά;

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2021

Ὁ τολμηρός Κρητικός Παπάς πού λειτούργησε στήν Ἁγιά Σοφιά τό 1919!

 

Ἡ τελευταία λειτουργία στήν Ἁγιά Σοφιά ἔγινε τήν Τρίτη 29 Μαΐου 1453, ὕστερα ἡ Πόλη ἀλώθηκε. Κι ὅμως, ἕνα τολμηρός κρητικός παπάς, τό 1919, κατάφερε νά κάνει τό ὄνειρό του πραγματικότητα καί νά λειτουργήσει στήν Ἁγία Σοφιά.
Πρωταγωνιστῆς αὐτοῦ τοῦ συγκλονιστικοῦ γεγονότος τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς, τῆς λειτουργίας στήν Ἁγιά Σοφιά, ἦταν ἕνα ἀληθινό παλικάρι, ἕνα βλαστάρι τῆς λεβεντογέννας Κρήτης, ὁ παπά – Λευτέρης Νουφράκης ἀπό τίς Ἅλωνες Ρεθύμνου.

Διώξαμε το Χριστό από την ζωή μας και γίναμε άχρη(ι)στοι...

 


Ο Χριστός Αναστήθηκε! Αλλά οι εχθροί του δε διασκορπίσθηκαν τελείως! Για αυτό φταίμε εμείς. Διότι δε συμμετείχαμε όλοι ως ένα ενωμένο ορθόδοξο γένος και έθνος στα πάθη και την Ανάσταση του Χριστού! Ντροπιαστήκαμε από μια εποχιακή νόσο. Αφήσαμε το Χριστό μόνο! Φθάσαμε σε σημείο να παρατήσουμε και τους ηλικιωμένους γονείς μας άρρωστους, παράλυτους, ανήμπορους, εμπερίστατους, με το φόβο μην κολλήσουμε. Αλλά ήδη κάποιοι μας μάθανε να τους παρατάμε στα γηροκομεία, γι αυτό δεν το έχουμε σε τίποτα να τους αφήνουμε μόνους μέσα στους 4 τοίχους. Προσοχή να μη φθάσουμε σε σημείο να πεθαίνουν τα παιδιά αβάπτιστα, και οι νεκροί άταφοι και αδιάβαστοι, να μην τελούνται γάμοι με το φόβο γρίπης.

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2021

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 6-6-2021 (του Τυφλού)



Αποστολικό Ανάγνωσμα (Πραξ. 16, 16-34)
Πρωτότυπο Κείμενο

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐγένετο πορευομένων ἡμῶν εἰς τὴν προσευχὴν παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνα ἀπαντῆσαι ἡμῖν͵ ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχεν τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαντευομένη. Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ ἔκραζε λέγουσα΄ Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν͵ οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας. Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας.
Διαπονηθεὶς δὲ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπεν΄ Παραγγέλλω σοι ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ΄ αὐτῆς. Καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ. Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας͵ καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον΄ Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες͵ καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν Ῥωμαίοις οὖσι.

Γιατί δεν ακούει αμέσως ο Θεός την προσευχή μας;

 

Πολλές φορές προσευχόμαστε ολόθερμα, αλλά η προσευχή μας δεν εισακούεται. Τι φταίει; Γιατί δεν ακούει αμέσως ο Θεός την προσευχή μας; Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να εισακούσει ο Κύριος αυτό που ζητάμε;

Η στάση μας να είναι σεμνή, το φρόνημα ταπεινό και το πρόσωπο χαρούμενο και ήπιο. «Η ταπεινοφροσύνη είναι το όχημα της προσευχής».

Να προσευχόμαστε με πραότητα, επιείκεια και ηρεμία.

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2021

Πηγαίνω στη θεία Λειτουργία, σημαίνει...


Ὅταν ἕνας ἁπλοῦς χριστιανὸς λέει: Ἐκκλησιάζομαι ἢ πηγαίνω στὴν θεία Λειτουργία, ἐννοεῖ, κατὰ κανόνα, ὅτι πηγαίνει στὸν Ναὸ καὶ παρακολουθεῖ τὸ μυστήριο τῆς θείας Λειτουργίας. Ὅμως ἡ θεία Λειτουργία δὲν εἶναι ἕνα θέαμα ποὺ παρακολουθοῦμε ἁπλῶς, οὔτε μία ἀκρόαση ὕμνων καὶ ἀναγνώσεων ποὺ ἀκοῦμε. Εἶναι ἕνα ἔργο θεϊκὸ τὸ ὁποῖο τελεῖ ὁ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ μαζὶ μὲ τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἴδια ἡ λέξη Λειτουργία σημαίνει: λαοῦ (λεῖτος = λαὸς) ἔργον. Ἑπομένως, πηγαίνω στὸν Ναὸ γιὰ τὴν θεία Λειτουργία σημαίνει : Πηγαίνω στὸν Ναὸ καὶ συμμετέχω στὴν τέλεση τῆς θείας Λειτουργίας. Πηγαίνω στὸν Ναὸ γιὰ νὰ ἐργασθῶ ἔργον θεῖον. Καὶ αὐτὸ τὸ ἔργον εἶναι ἡ δοξολογία καὶ εὐχαριστία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν δωρεὰ τῆς ἀπείρου ἀγάπης Του. Τὰ τελούμενα στὴν θεία Λειτουργία φανερώνουν ὅτι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ συμμετέχει στὴν τέλεσή της. Ἡ προσφορὰ τῶν δώρων ποὺ πρόκειται νὰ ἁγιασθοῦν, ἡ ψαλμωδία καὶ οἱ κοινὲς δεήσεις, ἡ συμμετοχὴ τῶν πιστῶν στὴν Τράπεζα τοῦ Κυρίου, ὅλα μᾶς διδάσκουν ὅτι ἡ θεία Λειτουργία εἶναι ἔργο ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Γιὰ τὴν ἁγία μας Ἐκκλησία εἶναι ἀδιανόητη ἡ τέλεση τῆς θείας Λειτουργίας χωρὶς τὴν συμμετοχὴ ἔστω καὶ ἑνὸς μόνον πιστοῦ ἢ χωρὶς νὰ κοινωνήσει ἔστω καὶ ἕνας μόνον πιστός. Ἂς δοῦμε ὅμως τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους ὁ πιστὸς συμμετέχει στὴν τέλεση τῆς θείας Λειτουργίας.

Η τέχνη της σωτηρίας

 


Από το βιβλίο: «Η τέχνη της σωτηρίας – Τόμος Β’ (Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεϊτου)»

… Αν είναι σωσμένος ο άνθρωπος, αυξάνει η ανάπαυση του. Βγάζουμε στην Λειτουργία μερίδες για την Παναγία, τα δώδεκα τάγματα των Αγγέλων, τους Αγίους. Γιατί να τους βγάλουμε μερίδες, αφού είναι σωσμένοι κοντά στον Θρόνο του Θεού;

Τις βγάζουμε, γιατί αυξάνει, μεγαλώνει η δόξα τους. Ο Θεός προσθέτει, προσθέτει δόξα και ποτέ δεν εξαντλείτε στο να δίνει ανάπαυση στις ψυχές.
Θυμάμαι που μου έλεγε και ο παπα-Εφραίμ από τα Κατουνάκια.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...