Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 16-12-2018 (ΙΑ' Λουκά - Προπατόρων)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Κολοσσαείς (γ΄ 4-11)
Ἀδελφοί, ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, δι' ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ' εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός.

«Η αληθινή αγάπη δεν κομματιάζεται»

Έγραφε κάποτε ο πατήρ Αντώνιος Αλεβιζόπουλος: 

«Η αληθινή αγάπη δεν κομματιάζεται. Δεν μπορεί κανείς να πει: αγαπώ αυτόν, αλλά δεν μπορώ να αγαπήσω τον άλλον, αγαπώ την ανθρωπότητα αλλά δεν μπορώ να αγαπήσω τον διπλανό μου, αγαπώ τον Θεό αλλά δεν αγαπώ τον άνθρωπο, αγαπώ τους ανθρώπους αλλά δεν αγαπώ τον Θεό!».

Ασθένεια τής καρδιάς: Πότε μια καρδιά είναι άρρωστη;

Σε όλη την βιβλικοπατερική παράδοση είναι γνωστό ότι η καρδιά του ανθρώπου, όταν παύη να εφαρμόζη το θέλημα του Θεού και πράττη τα θελήματα του διαβόλου, ασθενεί και νεκρούται. Γίνεται λόγος για την ασθένεια, την πώρωση, την ακαθαρσία, την πνευματική νέκρωση της καρδιάς. Στην παράγραφο αυτήν θα δούμε μερικές τέτοιες εκδηλώσεις της ασθενούς καρδίας.

 Επισκόπου Ναυπάκτου Ιεροθέου

«Και τα Χριστούγεννα έχουν σαρακοστή;»

«Καλά, και τα Χριστούγεννα έχουν σαρακοστή;». Αυτό το ερώτημα μου απεύθυναν δύο μαθητές της Α΄ Λυκείου, όταν πληροφόρησα το τμήμα τους ότι στις 15 Νοεμβρίου μπαίνουμε στη σαρακοστή των Χριστουγέννων.

Κάποιοι άλλοι δήλωσαν ότι «το είχαν ακούσει». Πιστεύω ότι υπήρχαν ανάμεσά τους και κάποιοι που αυτή τη σαρακοστή την τηρούν (δηλ. νηστεύουν), αλλά εκείνοι δε μίλησαν, και καλώς έπραξαν.

Δανείζει συνέχεια...

Αν αγαπάμε μόνο αυτούς που μας αγαπάνε, 

είμαστε έμποροι και κάνουμε ανταλλαγές. 

Αν κάνουμε το καλό μόνο στους ευεργέτες μας,

 είμαστε οφειλέτες και επιστρέφουμε το χρέος μας. 

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: Η Προσευχή, η απελπισία και τα υλικά αγαθά.

Οι διδαχές του γέροντα Παϊσίου για την προσευχή είναι πολύτιμες για κάθε χριστιανό. Έλεγε:

«Δεν υπάρχουν μακαριότεροι άνθρωποι από εκείνους που έπιασαν επαφή με τον Ουράνιο Σταθμό και είναι δικτυωμένοι με ευλάβεια με το Θεό. Όπως δεν υπάρχουν πιο δυστυχισμένοι από εκείνους που έκοψαν την επαφή τους με το Θεό και γυρίζουν ζαλισμένοι τον κόσμο και τα κουμπιά των σταθμών του κόσμου, για να ξεχάσουν λίγο το πολύ άγχος της εκτροχιασμένης ζωής τους».

Συμβούλευε δε και τα εξής:

Οι Πρόγονοί μας γονατίζανε στον Θεό.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αγωνιστεί κανείς είναι να διαθέτει ταυτότητα, να γνωρίζει ποιος είναι ο προορισμός της ζωής του και ποιες οι συνέπειες των πράξεών του.

«…Έλληνες, ποτέ μην ξεχνάτε το χρέος σε Θεό και σε Πατρίδα! Σ’ αυτά τα δύο σας εξορκίζω ή να νικήσουμε ή να πεθάνουμε κάτω από την Σημαία του Χριστού».

Με αυτά τα λόγια ξεσήκωνε και συγκινούσε τους συντρόφους του ο Παπαφλέσσας.

Ο Θεός είπε:

Ἐλεημοσύνη, ἡ βασίλισσα τῶν ἀρετῶν

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

... Εννοώ δηλαδή την ελεημοσύνη, τη βασίλισσα των αρετών, που ανεβάζει γρήγορα τους ανθρώπους στις αψίδες του ουρανού, την άριστη συνήγορο. 

«Μεγάλο πράγμα αυτό το δημιούργημα του Θεού, που λέγεται άνθρωπος. Πολύτιμος όμως είναι ο ελεήμων» (Παροιμ.20,6). 

Είναι μεγάλα τα φτερά της ελεημοσύνης. Διασχίζει τον αέρα, ξεπερνά τη σελήνη, υπερβαίνει τις ακτίνες του ήλιου και ανεβάινει ακόμη και στις αψίδες του ουρανού. Αλλ' ούτε εκεί σταματάει. Ξεπερνάει τον ουρανό, προσπερνάει και το πλήθος των αγγέλων και τους χορούς των αρχαγγέλων και όλες τις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις και στέκεται δίπλα στον ίδιο το θρόνο του Ουράνιου Βασιλιά. 

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς - Τό φάρμακο στήν τρέλα τῶν σκέψεων

Για μένα η σκέψη, η κάθε σκέψη, είναι το μεγαλύτερο βάσανο που υπάρχει κάτω από τον ουρανό, μέχρι να μεταμορφωθεί σε Θεο-σκέψη, σε Χριστο-σκέψη, δηλαδή μέχρι να λογοποιηθεί, να νοηματοδοτηθεί.

Αλήθεια η σκέψη είναι κόλαση, αν δεν μεταμορφωθεί σε Χριστο-σκέψη.

Χωρίς τον λόγο η ανθρώπινη σκέψη βρίσκεται συνέχεια στην άλογη παραφροσύνη, στο παραλήρημα, στη σατανική ανόητη αυτοβεβαίωση, σε εκείνο το σατανικό: η σκέψη για τη σκέψη, σε αναλογία με το l' art pour l' art.

Η ανθρώπινη σκέψη μωραίνεται με την αμαρτία, όπως και η αίσθηση.

Συμβουλὲς Ἁγίου Γέροντος Πορφυρίου σ’ ἕνα παιδίατρο

— Πῶς ἐξετάζεις τὰ παιδιά; 

— Ἔτσι… 

— Ἄκουσε νὰ σοῦ πῶ. Τὴν ὥρα ποὺ ἐξετάζεις τὸ κάθε παιδάκι θὰ κάνεις μέσα σου ἔνθερμη προσευχὴ μὲ ἀγάπη: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησε τὸν δοῦλο σου». 

(Καὶ λέγοντας αὐτὰ ἔπαιρνε βαθιὰ εἰσπνοή, ἄνοιγε τὰ χέρια του). 

Νά ἔτσι, μὲ ἀνοιχτὴ καρδιὰ θὰ παρακαλεῖς γιὰ τὸ κάθε παιδάκι. Εἶναι μία ψυχούλα ποὺ ἔστειλε ὁ Θεὸς στὰ χέρια σου. Καὶ καθὼς θ’ ἀκουμπᾶς τὸ χέρι σου στὸ κεφαλάκι τους καὶ θὰ προσεύχεσαι ἔνθερμα μέσα σου, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ θὰ μεταγγίζεται στὴν ψυχούλα τοῦ παιδιοῦ. Ὅλα αὐτὰ μυστικά. Δὲν θὰ καταλαβαίνουν τίποτα οἱ ἄλλοι. 

Θὰ τοὺς δίνεις τὰ φάρμακα ποὺ λέει ἡ ἐπιστήμη σου, ἀλλὰ τελικὰ ὁ Χριστὸς θὰ θεραπεύει τὸ παιδί, ποὺ παρακαλεῖς ἐσὺ καὶ οἱ γονεῖς του.