Η λέξη Ανάσταση

Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ ̓ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ ̓ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.

Οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἄπιστοι. Οἱ ἴδιοι οἱ μαθητάδες τοῦ Χριστοῦ δὲν δίνανε πίστη στὰ λόγια τοῦ δασκάλου τους ὅποτε τοὺς ἔλεγε πὼς θ ̓ ἀναστηθῆ, μ ̓ ὅλο τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀφοσίωση ποὺ εἶχαν σ ̓ Αὐτὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὰ λόγια του. Καὶ σὰν πήγανε οἱ Μυροφόρες τὴν αὐγὴ στὸ μνῆμα τοῦ Χριστοῦ, κ ̓ εἴδανε τοὺς δυὸ ἀγγέλους ποὺ τὶς μιλήσανε, λέγοντας σ ̓ αὐτὲς πὼς ἀναστήθηκε, τρέξανε νὰ ποῦνε τὴ χαροποιὰ εἴδηση στοὺς μαθητές, ἐκεῖνοι δὲν πιστέψανε τὰ λόγια τους, ἔχοντας τὴν ἰδέα πὼς ἤτανε φαντασίες: «Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος (τρέλα) τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς»...

Ιεροκατηγορία

Τον ''αμαρτωλό'' παππά να τον βλέπετε σαν έναν λεπρό, που όμως μοιράζει χρυσά νομίσματα. Όσο αμαρτωλός και αν είναι ο παππάς, αυτό δεν καθιστά, τα Μυστήρια που επιτελεί, άκυρα.Όποιος κατακρίνει ιερέα, είναι ανάξιος να περάσει την εξώπορτα του Ναού.

Ιερός Χρυσόστομος

Από την Α’ επιστολή του ευαγγελιστού Ιωάννου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ματζιαρλής

Σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, θα μας απασχολήσει τo αποστολικό ανάγνωσμα που προέρχεται από την Α’ επιστολή του αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου (Α’ Ιω. 3:21 – 4:11). Στην περικοπή αυτή ο απόστολος αναφέρεται σε τρία θέματα.

Στο πρώτο κάνει λόγο για τις τύψεις της συνειδήσεως, στο δεύτερο μιλάει για κάποιους αιρετικούς της εποχής του και για τον αντίχριστο και στο τρίτο αναφέρεται στην εντολή του Κυρίου για την αγάπη μεταξύ μας και προς τον Θεό. Ας δούμε συνοπτικά τι μας λέει ο απόστολος.

"Βλέπετε κάτι ελπιδοφόρο στον ορίζοντα; - Τον Ιησού Χριστό. Αναστηθέντα!Που είναι πάντα κοντά μας...Λίγο πιο ψηλά τα βλέμματα, Έλληνες..."

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

1) Πώς αισθάνεστε για τη συναυλιακή αυτή επιστροφή σας;

Όπως πάντα πριν κάνω μια συναυλία. Άγχος, αμφιβολίες, επαφή με περισσότερους απο όσο συνηθίζω ανθρώπους, παρτιτούρες, πρόβες και τα τοιαύτα. Όλα αυτά για μια «στιγμή που περνάει και χάνεται». Αυτό είναι για μένα η συναυλία. Κι’ όμως, αξίζει αυτη η «ταλαιπωρία» και άλλη τόση, για αυτό που βλέπω στα μάτια των ανθρώπων. Δικαιώνει και την μουσική μου και τον τροπο ζωής και κυρίως τα πιστεύω μου. Και μου δίνει δύναμη για παρακάτω. Γι’ «άλλες πολιτείες» μουσικές, αλλιώτικες, ανεξερεύνητες και γεμάτες εκπλήξεις. Για «άλλες απεργίες, προσωπικές»

Η τελική απόδειξη περί Θεού

Για να μπω κατευθείαν στο θέμα, η απόδειξη αυτή είναι ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος, κάθε ηλικίας, κοινωνικής τάξης και μορφωτικού επιπέδου, μπορεί να ενωθεί με το Θεό και να φτάσει σε κατάσταση «θέωσης»,

να γίνει δηλαδή ένα ον πολύ ανώτερο από τον κοινό άνθρωπο, φτάνοντας μέχρι και να γίνει «θεός σε όλα εκτός από τη θεϊκή ουσία».

Ὁ Ὅσιος Πορφύριος μᾶς μαθαίνει νὰ λέμε τὴν εὐχή

Ἕνα ἀπόγευμα ξεκινήσαμε μιὰ παρέα γιὰ τὰ Καλλίσια. Ἔξω ἀπὸ τὸ κελλὶ τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου, στὴν αὐλή, συναντήσαμε πλῆθος προσκυνητῶν ποὺ περιμέναν. Ἤμασταν τελευταῖοι. Ὅταν ἦλθε ἡ σειρά μας, εἶχε νυχτώσει. Τὸν εἴδαμε ἕνας-ἕνας καὶ ὅταν τελειώσαμε, ὁ Γέροντας μᾶς ξεπροβόδισε ὣς ἔξω ἀπὸ τὸ Μοναστήρι. Ἂν καὶ κατάκοπος, ἔδειχνε εὐδιάθετος. Ἦταν μιὰ ὄμορφη καλοκαιρινὴ νύχτα. Τὸ ἀεράκι φυσοῦσε ἀνάλαφρα καὶ ἡ πανσέληνος εἶχε ἀνατείλει ἀπ’ τοὺς ἀντικρινοὺς πευκόφυτους λόφους.

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 3-5-2020 (Κυριακή των Μυροφόρων)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Πράξεις Αποστόλων (στ΄ 1 - 7)

Πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν.

Προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπον· οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις. Ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν.

Ἐγωισμός-Ἡ ζωή τοῦ κόσμου

Ἐγωισμός-Ἡ ζωή τοῦ κόσμου

Ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του και φροντίζει για το συμφέρον του

Όσο για τις άλλες πλευρές της κοσμικής ζωής που ανέφερες, θα έλεγα πως είναι αναπόφευκτες. Πώς να το κάνουμε; Αυτή είναι η ζωή του μεταπτωτικού ανθρώπου, που χαρακτηρίζεται πρωταρχικά από την υπερηφάνεια, τον εγωισμό. Ο κύριος στόχος και η βασική επιδίωξη του ανθρώπου είναι η ικανοποίηση του εγωισμού του, ενώ όλοι οι άλλοι και όλα τ’ άλλα αποτελούν όργανα και μέσα για την επίτευξη αυτού του στόχου. Έτσι ο καθένας προσπαθεί, έμμεσα ή άμεσα, να επιβάλει τις επιθυμίες του στους άλλους. Είναι αυτό που πολύ σωστά αποκάλεσες “τυραννία”. Δεν έχει σημασία το πόσο έντεχνα καμουφλάρουμε τις επιθυμίες μας, γεγονός είναι ότι πίσω τους στέκει πάντα ο εγωισμός, που πασχίζει να μας μπλέξει στα θελήματά του ή να μας χρησιμοποιήσει ως όργανά του.

Γέροντας Παΐσιος : Πως φθάνουμε στην κατάκριση

– Γέροντα, γιατί πέφτω συχνὰ στὴν κατάκριση;

– Ἐπειδὴ ἀσχολεῖσαι πολὺ μὲ τοὺς ἄλλους. Περιεργάζεσαι τὶς ἀδελφὲς καὶ θέλεις ἀπὸ περιέργεια νὰ μαθαίνεις τί κάνει ἡ μιά, τί κάνει ἡ ἄλλη. Ἔτσι μαζεύεις ὑλικό, γιὰ νὰ ἔχει τὸ ταγκαλάκι νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ σὲ ρίχνει στὴ κατάκριση.

Θυσία τω Θεώ ...

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Πειραιώς κ.Καλλινίκου

Αυτός ο στίχος πρέπει να είναι γραμμένος στην καρδιά μας και να αποτελεί την πυξίδα του βίου μας .Πολλες φορές λέμε τι ζητάει από μενα ο Θεός ; Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εκδηλώνουν την προς Θεόν αγάπη τους με προσφορές και κάποτε ο Θεός δεν τις θέλει.Και να αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα.Δεν είναι κακό να πας στον Ναό για να ανάωεις ένα κερί. Αλλά όταν οι άνθρωποι χωρίς θυσία καρδιάς χωρίς συντριβή και ταπείνωση και μετάνοια νομίζουν ότι ξεπλήρωσαν το καθήκον τους με το να ανάψουν μία μεγάλη λαμπάδα Αυτό είναι κάτι που δείχνει όχι γνώση τους πνεύματος της πίστεώς μας ,αλλά τυπολατρεία και καταντά κάποτε ειδωλολατρεία.