ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

Η πίστη στον Χριστό ελευθερώνει τον άνθρωπο από αρνητικά βιώματα π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Σήμερα οι ψυχολόγοι δεν μπορούν ακόμη να ξεδιαλύνουν –υπάρχουν σ’ αυτό το σημείο, τρόπον τινά, διάφορες θεωρίες– δεν μπορούν καλά-καλά να ξεκαθαρίσουν τι κληρονομεί ο άνθρωπος. Το παιδί, όταν αρχίζει να μεγαλώνει, παρουσιάζει ορισμένες εκδηλώσεις· αυτές οι εκδηλώσεις του, τα βιώματά του, η όλη συγκρότηση του παιδιού, πού οφείλονται; Στις καταβολές, δηλαδή στην κληρονομικότητα ή είναι επίκτητα;

Βέβαια πολλοί ψυχολόγοι λένε ότι τις πιο πολλές φορές φαίνεται ξεκάθαρα πως είναι κληρονομικά αυτά, πως είναι καταβολές που δόθηκαν από τους γονείς στα παιδιά. Έρχονται όμως άλλοι και λένε: Άραγε είναι καταβολές όλα αυτά; Είναι δηλαδή κληρονομικά; Ή μήπως το παιδί, όταν ακόμη ήταν μέσα εκεί στον θάλαμο της μητέρας, δέχθηκε ανάλογες επιδράσεις και είχε ανάλογα βιώματα; Και προπαντός αφού γεννήθηκε το παιδί, καθώς δεχόταν με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο τη στοργή της μητέρας και γενικότερα των γονέων και των ιδικών του, μήπως αφομοίωσε ορισμένα πράγματα; Και μάλιστα, μήπως αυτά τα πήρε κατά τέτοιον τρόπο, που να φαίνεται ότι οφείλονται στην κληρονομικότητα, ότι είναι καταβολές; Αυτό βέβαια –εάν η δεύτερη άποψη είναι ορθότερη– σημαίνει ότι τελικά μένει ένα πάρα πολύ μικρό περιθώριο, μια πολύ μικρή πιθανότητα τούτο ή εκείνο να προέρχονται από την κληρονομικότητα. Σημαίνει ακόμη ότι, όπως δύσκολα απαλλασσόμαστε από αυτά που κληρονομούμε, έτσι δύσκολα απαλλασσόμαστε σε όλη μας τη ζωή από τα πιο πολλά από εκείνα που βαρύνουν τον καθένα μας, όταν αυτά τα παίρνουμε στην πρώτη μας εκείνη ηλικία, την πολύ-πολύ μικρή.
Θα πει κανείς: «Τι κάνει ο Χριστός; Τι κάνει η Εκκλησία; Τι κάνει η χάρη του Θεού;» Όταν πιστέψει κανείς στον Χριστό, όταν δείξει πίστη τέτοια, που πολλές φορές αναφέρει το Ευαγγέλιο –«η πίστις σου σέσωκέ σε»– συντελείται μέσα του τέτοια αναδημιουργία και τέτοια αναμόρφωση, που αδίστακτα θα έλεγα ότι όλα αυτά πάνε περίπατο, και ο άνθρωπος γίνεται όντως νέος άνθρωπος. Αλλά το θέμα είναι: Πώς πιστεύει κανείς; Και μήπως εδώ έχει θέση αυτό που λέει το Ευαγγέλιο: «Ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. 18:8) Στα χρόνια μας, ανάμεσα στους σημερινούς χριστιανούς, άραγε υπάρχει χριστιανός που να έχει τέτοια πίστη, ώστε να μπορεί να μεταθέτει μέσα του τα βουνά που δημιουργούνται από τη βρεφική και νηπιακή ηλικία στον άνθρωπο;
Ίσως στα χρόνια μας να επικρατεί τέτοια κατάσταση, ώστε να είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά δύσκολο να πιστέψει κανείς κατ’ αυτόν τον τρόπο. Το να παραδεχόμαστε τον Θεό και να διαβάζουμε το Ευαγγέλιο, το να έχουμε μια επαφή, μια σχέση με τον Θεό, με την Εκκλησία, το να προσπαθούμε να κάνουμε ορισμένα πράγματα, το να καταφεύγουμε στις δύσκολες ώρες στον Θεό, αυτά δεν είναι και τόσο δύσκολο να γίνουν. Αλλά το να πιστέψει κανείς κατά τέτοιον τρόπο, που να εξαρτάται απόλυτα από τον Θεό και να μη στηρίζεται σε τίποτε άλλο, αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σπάνιο σήμερα.
Γι’ αυτό, όλο και περισσότερο, και τα παλιά βιώματα που υπάρχουν μέσα μας δημιουργούν ανάλογες καταστάσεις, και η παρούσα καθημερινή πραγματικότητα επιδρά τόσο πολύ, ώστε και τους χριστιανούς –αυτούς τους πιστούς χριστιανούς, που τόσο πολύ προσπαθούν και αγωνίζονται να είναι χριστιανοί– τους επηρεάζει έτσι, που τελικά γεμίζουν με πολλών ειδών βιώματα τέτοια, που τους κάνουν άνω κάτω, ώστε να διερωτάται κανείς και για τον εαυτό του και για τους άλλους: «Ζω ως βαπτισμένος χριστιανός; Ζω ως αναγεννημένος χριστιανός; Ζω ως ένας πραγματικά πιστός, ως ένας ο οποίος απεδέχθη το Ευαγγέλιο και ζει κατά το Ευαγγέλιο; Ή μήπως αυτή η πραγματικότητα έχει μια εξωτερική σχέση μαζί μου, και βαθύτερα μέσα μου άλλος κόσμος ζει;»

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, «Γονείς και παιδιά», τόμος Α’, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 2004, σελ. 36.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...