"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".

ΠΡΟΣΟΧΗ. ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ.

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Ταπείνωση, αγάπη, χαρά π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Ταπείνωση, αγάπη, χαρά


Σκεπτόμουν ότι καλό θα ήταν να προσέξουμε μερικές χαρακτηριστικές αρετές. Δηλαδή σκεπτόμουν να έχουμε, π.χ., την αρετή της ταπεινώσεως. Να μας δώσει ο Θεός σαν ένα αγαθό την αρετή της ταπεινώσεως, να μας δώσει την αγάπη προς όλους, να μας δώσει τη χαρά. Έτσι σκεπτόμουν.
Νομίζω, είναι πολύ ωραίο. Ένας χριστιανός πάντοτε να είναι χαρούμενος, να είναι ταπεινός και να έχει αγάπη. Έχω την ταπεινή γνώμη ότι όταν υπάρχουν αυτά, ο διάβολος δεν μπορεί να πλησιάσει. Θα φέρει τους πειρασμούς του, αλλά δεν μπορεί να επηρεάσει την ψυχή. Να προσέξουμε κι αυτό το θέμα της χαράς. Δεν επιτρέπεται ο χριστιανός να είναι λυπημένος. Άλλο αν έχει λύπη μετανοίας· αλλά εκείνη ακριβώς είναι που φέρνει τη χαρά την αληθινή. Γι’ αυτό οι Πατέρες κάνουν λόγο για το χαροποιό πένθος, για τη χαρμολύπη.

Να προσέξουμε λοιπόν. Ο χριστιανός να έχει πάντοτε χαρά. Νομίζω, έχουμε πει κι άλλη φορά, αυτό που έλεγε ο άγιος Αντώνιος στους μοναχούς του: «Να μην είστε σκυθρωποί, γιατί ο διάβολος εύκολα πλησιάζει αυτόν που είναι σκυθρωπός και τον κάνει ύστερα ό,τι θέλει». Ενώ η χαρά, η αληθινή χαρά, τον διώχνει μακριά. Δηλαδή ο διάβολος επειδή δεν ξέρει τι είναι χαρά, επειδή δεν την έχει γευθεί, μισεί πάρα πολύ αυτόν που χαίρει κατά Θεόν και συγχρόνως καίεται απ’ αυτή τη χαρά. Όπως επίσης ο διάβολος δεν μπορεί να ταπεινωθεί και μισεί αυτόν που έχει την ταπείνωση αλλά και καίεται από την ταπείνωση. Επίσης ο διάβολος δεν μπορεί ν’ αγαπά. Δεν έχει αγάπη και καίεται απ’ αυτόν που έχει την αγάπη. Θα προσπαθήσει να τον πλήξει, αλλά δεν θα μπορέσει.

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, «Θέλεις να αγιάσεις;», Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 1999, σελ. 89
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...