Η αγάπη “ουκ ασχημονεί” (Αρχ. Σεβαστιανός Τοπάλης)

 

Το ανώτερο χάρισμα που πλουσιοπάροχα το δίνει σ’ όλους ο Κύριος αν το ζητήσουν είναι η αγάπη. Κι αυτό το χάρισμα ζητά όλοι να το ζηλέψουν και να το ζητήσουν από τον Θεό. Στο 13ο κεφάλαιο της Α’ προς Κορινθίους επιστολή φτιάχνει τον ύμνο της αγάπης συγκρίνοντάς την κατά πρώτον με τα άλλα χαρίσματα, περιγράφοντάς την κατά δεύτερον και αναλύοντάς την με όλα τα χρώματά της και τέλος αναδεινύοντάς την ως αρετή αιωνιότητος.

Η αγάπη

«Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλού, … ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν…΄ πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει» (Α΄ Κορ. 13:4, 5, 7)

Ο λόγος για την αγάπη είναι πάντοτε επίκαι­ρος. Ιδιαίτερα στην εγωκεντρική εποχή μας, που πέτρωσαν οι καρδιές και χάθηκαν τα ειλικρινή αισθήματα, και που λόγια πολλά δίχως αντίκρυ­σμα ζωής, στείρα ιδεολογήματα και νοσηροί συναι­σθηματισμοί διεκδικούν τη θέση της αγάπης.

Ποιὸς ἀγαπάει ἀληθινὰ σήμερα; Βουλγαράκης Ἠλίας

 

Συνέντευξη μὲ τὸν Καθηγητὴ κ. Ἠλία Βουλγαράκη

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πολὺ συχνὰ χρησιμοποιοῦμε τὴ λέξη ἀγάπη στὴν καθημερινή μας ζωή. Τί ἀκριβῶς ἐννοοῦμε;

ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ: Δὲν μπορεῖ κανεὶς ν\’ ἀπαντήσει εὔκολα στὸ ἐρώτημά σας, γιατί δὲν νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἀνθρώπων ὑπάρχει ἕνας ἑνιαῖος τρόπος ποὺ ἀντιλαμβάνονται τὴν ἀγάπη. Βλέπουμε συχνὰ νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη μὲ τόσο διαφορετικὰ νοήματα. Ἀπὸ τὸ «κάνω ἀγάπη» ποὺ μπορεῖ νὰ δηλώνει ἀκόμη καὶ μία ἀνέραστη σωματικὴ ἐπαφή, ὥς τὴν ἀγάπη σὰν βαθειὰ κοινωνία ἑνὸς ζευγαριοῦ γερόντων, ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει κίνητρο τὸ συμφέρον, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ συνειδητοποιοῦμε, ὥς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση, ἀπὸ τὴν ἀγάπη στὸ Θεὸ γιὰ νὰ εἰσπράξουμε μία ἐλπίζομενη ἀνταπόδοση, ὥς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ἕνα καθολικὸ δόσιμο τοῦ ἑαυτοῦ μας σ\’ Αὐτόν, ὑπάρχει τεράστια διαφορά. Συνήθως οἱ ἄνθρωποι συλλογιοῦνται, ζοῦν καὶ μιλοῦν γιὰ τὴν ἀγάπη, βλέποντας μόνο μία της πλευρά, δηλαδὴ μὲ τρόπο ἀποσπασματικό. Ἄλλοτε τὴ βιώνουν ἀρρωστημένα, σὲ μορφὲς ποὺ ἀνήκουν στὴν παθολογία της. Κάποτε, καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ καθόλου σπάνιο, τὴ ζοῦν μέσα στὴν πλήρη ἄρνησή της, ποὺ δὲν εἶναι τὸ μίσος ὅπως συνήθως πιστεύουμε, ἀλλὰ ὁ ἐγωισμός.

Τι σημαίνει αγαπώ το Θεό...

 

Αγαπώ τον Θεό σημαίνει:Αρνούμαι το θέλημά μου κάθε στιγμή και αναζητώ το δικό Του. Αρνούμαι τη φιλαυτία μου και τα πάθη μου και τηρώ τις εντολές Του. Αρνούμαι τήν καλοπέραση πού τρέφει τά πάθη καί κάνω άσκηση, νηστεύω, κακοπαθώ γιά χάρη τού Κυρίου. Αρνούμαι τόν εγωισμό, τήν οίηση, τήν υπερηφάνεια πού συνιστούν τό εύκρατο κλίμα όλων τών αμαρτιών καί τών παθών. Εγκολπώνομαι τήν ταπείνωση, τήν ταπεινοφροσύνη στούς λογισμούς, τήν ευτέλεια σ’ όλες μου τίς κτήσεις, τήν έσχατη θέση κάθε στιγμή, τήν ατιμία καί τήν περιφρόνηση τού κόσμου γιά χάρη τού Χριστού. Προσεύχομαι αδιάλειπτα καί δίνω κάθε σκέψη μου σ’ Αυτόν τόν Λατρευτό τής καρδιάς μου. Ζητώ νά βασιλεύει Αυτός σ’ όλη μου τήν ύπαρξη. Επιθυμώ ο Κύριος νά κυβερνά τά συναισθήματα, τό θυμό, τίς επιθυμίες καί τά διανοήματά μου, τό σώμα μου καί τήν ψυχή μου.

Η γνήσια αγάπη, Ιερομόναχος Ιουστίνος

 

Την αγάπη εγκωμίασαν πολλοί, αλλά το στέμμα της το τεχνούργησε ο Παύλος. Ο «Ύμνος της Αγάπης» που συνέθεσε (Α’ Κορ. κεφ. 13), αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα διαμάντια της Γραφής. Καλύτερα, αποτελεί σύνολο πολυτίμων λίθων –των επί μέρους αγαπητικών αρετών που αναλύει– αφού στέμμα βασιλικό δεν συνίσταται από ένα μόνο διαμάντι.

Αντιγράφουμε εδώ ένα απόσπασμα από τον Μακάριο τον Αιγύπτιο. Είναι διαποτισμένο από την παύλεια σκέψη τόσο, που τις πτώσεις, και αυτή την πορνεία, τις θεωρεί επακόλουθο ελλείψεως αγάπης! Βεβαιώνει:

Πώς να αγαπήσουμε τον εχθρό μας; Ιερομόναχος Γρηγόριος

 

 Πολλές φορές θέλοντας να δικαιώσουμε τον εαυτό μας θέτουμε το ερώτημα: Είναι πραγματικά δυνατόν να συγχωρούμε και, ακόμη περισσότερο, να αγαπούμε τους εχθρούς μας;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι: Ναι! Και αυτός πρώτος «το δίδαξε και το απέδειξε με την ζωή Του ο Χριστός, που φανέρωσε την αγάπη του Πατέρα Του και την δική Του, υπακούοντας μέχρι θανάτου για χάρη εχθρών, και όχι φίλων όπως βεβαιώνει ο απόστολος Παύλος λέγοντας: “Ο Θεός δείχνει την αγάπη Του σε μας με το γεγονός ότι, ενώ ακόμη ήμασταν αμαρτωλοί, ο Χριστός θυσιάστηκε για χάρη μας”… Δεν θα είχε δώσει βέβαια εντολή ο αγαθός και δίκαιος Θεός να αγαπούμε τους εχθρούς μας, εάν δε μας έχει χαρίσει την δύναμη να την εκτελέσουμε» (Μέγας Βασίλειος).

Πόσο εύκολο είναι να θεωρήσουμε κάθε άνθρωπο αδελφό μας;

 

Πόσο εύκολο είναι να θεωρήσουμε κάθε άνθρωπο αδελφό μας; Η χριστιανική παράδοση το επισημαίνει, αναφερόμενη στο ποιον βλέπει ο Χριστός ως αδελφό Του: «εφόσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. 25, 40).

Αδελφός είναι ο πεινών, ο διψών, ο ξένος, ο γυμνός, ο ασθενής, ο εν φυλακή, δηλαδή ο καθένας που έχει ανάγκη είτε από το περίσσευμα είτε από το υστέρημά μας. Ο Χριστός δεν αφήνει περιθώριο παρανόησης.

Αγαπώ: Υπάρχω για την Αγάπη.

 

Είναι κάποιες φορές που ο πιο μεγάλος ξένος είναι ο εαυτός μας, αν και εκ των πραγμάτων είναι ο πιο κοντινός πλησίον μας...
Αν δεν γνωρίσουμε τον εαυτό μας, αν δεν τον αγαπήσουμε...όχι φίλαυτα, καλλιεργώντας την εγωπάθειά μας αλλά σαν εικόνα Θεού, μέσα από το πρίσμα της ολοκλήρωσής μας εν Χριστώ Ιησού, τότε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να πραγματώσουμε τα λόγια του Κυρίου: "Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν...". Να αγαπήσουμε δηλαδή τον άλλον όπως τον εαυτό μας.

Γιατί επιζητούμε την αγάπη;

«Να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, χωρίς να αναρωτιόμαστε, αν αυτοί μας αγαπούν» γ. Σωφρόνιος του Essex

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται και από διάφορες απαιτήσεις, όπως στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην οικονομική άνεση, στην ηδονή. Κυρίως όμως στην αγάπη.

Οι άνθρωποι, όχι απλά θέλουν να τους αγαπούν, αλλά το απαιτούν, το ζητούν. Φαίνεται αυτό σ’ όλες τις διαπροσωπικές σχέσεις, στη φιλία, στο γάμο, στο επάγγελμα, ακόμα και στη σχέση μας με τον πνευματικό πατέρα.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ : ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ......

 

Για να φτάσουμε στην αγάπη του Θεού, πρέπει να τηρούμε όλα όσα παρήγγειλε ο Κύριος στο Ευαγγέλιο. Πρέπει να συμπάσχει η καρδιά μας και όχι μόνο τον άνθρωπο να αγαπούμε, αλλά να συμπονούμε και κάθε πλάσμα, κάθε κτίσμα του Θεού.

Να, ένα πράσινο φύλλο στο δέντρο, κι εσύ το έκοψες χωρίς λόγο. Αν και δεν είναι αμαρτία, όμως, πως να το πω, προκαλεί τον οίκτο· η καρδιά που έμαθε να αγαπά λυπάται και το φύλλο, και όλη την κτίση. Και ο άνθρωπος είναι μεγάλο δημιούργημα. Αν βλέπεις ότι παραπλανήθηκε και θα καταστραφεί, προσευχήσου γι’ αυτόν και κλάψε, αν μπορείς, αλλιώς, στέναξε τουλάχιστον γι’ αυτόν ενώπιον του Θεού. Και την ψυχή που ζει έτσι την αγαπά ο Κύριος, γιατί έγινε όμοια με Αυτόν.

Η διαχείριση της αγάπης

Η διαχείριση της αγάπης

Συντάκτης  π. Σπυρίδων Σκουτής 

H αγάπη παράγει αγάπη. Ότι δεν παράγει αγάπη δεν είναι αγάπη. Οι γονείς των οποίων τα παιδιά είναι ναρκισσιστικά, εγωκεντρικά και αυτοαπασχολούμενα δεν έχουν πραγματικά αγαπήσει τα παιδιά τους.

Τα χρησιμοποίησαν για την δική τους ικανοποίηση. Παρέχοντας τους διαρκώς υλικά πράγματα, ικανοποιώντας πάραταυτα κάθε επιθυμία τους, δίνοντας τους την εντύπωση ότι είναι το κέντρο του κόσμου, φροντίζοντας να μηναντιμετωπίσουν καμία δυσκολία, δεν ανταποκρίθηκαν στις πραγματικές τους ανάγκες και δεν νοιάστηκαν για τις πραγματικές τους ανάγκες .

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΓΑΠΗ. ΓΈΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΣΚΉΤΗ ΑΓΊΟΥ ΑΝΔΡΈΑ.

 

Η Ευαγγελική αγάπη (πνευματική αγάπη) που είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος, διακρίνεται σε 4 κατηγορίες: 
α) αγάπη προς τον Θεό και λέγεται Θεογνωσία 
β) αγάπη προς τον εαυτό μας και λέγεται αυτογνωσία 
γ) αγάπη προς τον πλησίον μας και λέγεται αδελφογνωσία και
δ) αγάπη προς τον εχθρό μας και λέγεται αγαπογνωσία (η γνώση της αγάπης).

Για την αγάπη. Για εκείνους που δεν έχουν αγάπη...

 

Για την αγάπη

Είναι μακάριος ο άνθρωπος εκείνος που έχει αγάπη Θεού, γιατί περιφέρει με την παρουσία του τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη, και αυτός που μένει μέσα στην αγάπη, μένει « ἐν τῶ Θεῶ». Εκείνος που έχει αγάπη υπερέχει, με τη βοήθεια του Θεού, από όλους. Εκείνος που έχει αγάπη δε φοβάται, διότι η αγάπη βγάζει έξω από την ψυχή το φόβο.

Πότε αγαπούμε πραγματικά τον συνάνθρωπό μας;

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Το χειρότερο πράγμα για τους ανθρώπους είναι ο θάνατος: το να γίνω λάσπη, να μεταβληθώ σε σκουλήκια, σε πηλό!
Αξίζει τάχα να είναι κανείς άνθρωπος; Γιατί να σε αγαπήσω, Θεέ μου, αφού αύριο θα μεταβληθώ σε σκουλήκια και πηλό;
Να, όμως, που ο Κύριος Ιησούς Χριστός σε σώζει από τον θάνατο διά της Αναστάσεώς Του, εξασφαλίζει την αιώνιο ζωή για την ψυχή σου και το σώμα, όταν εκείνο θα αναστηθεί λαμπερό και θα ενωθεί με την ψυχή.

Οι τρεις εχθροί της αγάπης

Πρὶν ἀπὸ 2-3 χρόνια μπῆκα σὲ ἕνα ταξί.Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς διαδρομῆς, βλέποντας ὁ ὁδηγὸς ὅτι εἶμαι κληρικός, μὲ ρωτάει:

-Πάτερ, θέλω νὰ βρῶ μία καλὴ κοπέλα, γιὰ νὰ ἀνοίξω σπιτικό. Τί νὰ κάνω; Τοῦ ἀπαντῶ φυσικότατα:

-Νὰ γίνεις πρῶτα ἐσὺ καλὸς ἄνδρας γιὰ σπιτικό!

– Δηλαδή τί ἐννοεῖτε;

– Νὰ πᾶς σὲ ἕναν πνευματικὸ νὰ ἐξομολογηθεῖς καὶ τότε θὰ καταλάβεις τί ἐννοῶ. Δὲν ξέρω τελικὰ ἂν ὁ ὁδηγὸς ἀκολούθησε τὴ συμβουλή μου, εἶμαι ὅμως βέβαιος πὼς οὔτε ποὺ διανοήθηκε πὼς αὐτὸς ὁ σύντομος διάλογος, θὰ γινόταν κάποτε πρόλογος σὲ ἕνα ἄρθρο!

Ποια η αγάπη που θέλει ο Χριστός

Σύντομη, πολύ σύντομη, ἦταν ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἀδελφοί χριστιανοί, ἀλλά μᾶς ἔδωσε ἕνα δυνατό μήνυμα καί μάθημα. Μᾶς εἶπε νά μήν παραποιοῦμε τίς ἀρετές. Οἱ ἀρετές ἐκφράζουν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί μέ αὐτές σωζόμαστε. Ἀλλά θά πρέπει νά τίς ἐκφράζουμε σωστά στήν ζωή μας καί ὄχι ὅπως μᾶς συμφέρει. Γιά παράδειγμα, ἄς πάρουμε τήν κορυφαία ἀρετή, γιά τήν ὁποία καί μᾶς μίλησε σήμερα τό Εὐαγγέλιο, πού εἶναι ἡ ἀγάπη. Ναί, ἀδελφοί, ἡ ἀγάπη εἶναι κορυφαία ἀρετή, γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε ὡς ἐντολή νά τήν ἐφαρμόζουμε μεταξύ μας. Μέ τήν εὐκαιρία νά σᾶς πῶ ὅτι δύο εἶναι οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ, πού ὁπωσδήποτε πρέπει νά τηροῦμε, γιά νά σωθοῦμε. Ἡ μία εἶναι τό νά τελοῦμε τήν θεία Λειτουργία καί νά κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Γιατί ὁ Χριστός μᾶς εἶπε: «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν» (Λουκ. 22,19)!

Ἡ ἀγάπη γιά τόν ἄλλον…

◘ Είπε ο αββάς Αντώνιος:

«Εγώ δεν φοβάμαι πιά τον Θεό, αλλά τον αγαπώ, γιατί η αγάπη διώχνει πέρα τον φόβο».

◘ Είπε πάλι:

«Η ζωή και ο θάνατος της ψυχής εξαρτάται από τον πλησίον. Αν κερδίσουμε τον αδελφό, τον θεό κερδίζουμε, ενώ αν σκανδαλίσουμε τον αδελφό, στον Χριστό αμαρτάνουμε».

◘ Ο αββάς Αγάθων είπε:

«Ποτέ δεν πλάγιασα να κοιμηθώ, έχοντας δυσαρεστηθεί με κάποιον, αλλά ούτε και άφησα -όσο μπορούσα- άλλον να κοιμηθεί, έχοντας κάτι με μένα».

Η διαχείριση της αγάπης

H αγάπη παράγει αγάπη. Ότι δεν παράγει αγάπη δεν είναι αγάπη. Οι γονείς των οποίων τα παιδιά είναι ναρκισσιστικά, εγωκεντρικά και αυτοαπασχολούμενα δεν έχουν πραγματικά αγαπήσει τα παιδιά τους.

Τα χρησιμοποίησαν για την δική τους ικανοποίηση. Παρέχοντας τους διαρκώς υλικά πράγματα, ικανοποιώντας πάραταυτα κάθε επιθυμία τους, δίνοντας τους την εντύπωση ότι είναι το κέντρο του κόσμου, φροντίζοντας να μηναντιμετωπίσουν καμία δυσκολία, δεν ανταποκρίθηκαν στις πραγματικές τους ανάγκες και δεν νοιάστηκαν για τις πραγματικές τους ανάγκες .

Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει ζωή!

Τι είναι αγάπη;

Αγάπη είναι να μην κουράζεσαι. Να μην κουράζεσαι να κάνεις, να μην κουράζεσαι να λες.

Αγάπη είναι να μην ακούς, να μη σκέφτεσαι, να μην αξιολογείς.

Αγάπη είναι να συνεχίζεις να βλέπεις την ίδια αγαπημένη σου εικόνα, ακόμα και όταν όλα γύρω σου καταρρέουν. Να βλέπεις το φως πίσω από τα σύννεφα.

Γιὰ τὴν Ἀγάπη, Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003))

Μερικὲς φορὲς φοβούμαστε ν' ἀκούσουμε προσεκτικὰ κάποιο πρόσωπο, διότι τὸ ν' ἀκούσεις σημαίνει ν' ἀνταποκριθεῖς κι ὄχι μόνο γιὰ ἕνα λεπτὸ ὅσο ἡ καρδιὰ εἶναι συγκινημένη καὶ μὲ μιὰ περαστικὴ σκέψη ἀλλὰ γιὰ πάντα. Μὲ τὸν τρόπο ποὺ ὁ Χριστὸς ἀνταποκρίθηκε στὴν ἀνθρώπινη θλίψη καὶ τὴ φρίκη τῆς στέρησης τοῦ Θεοῦ κι ἔγινε γιὰ πάντα ἄνθρωπος.

Δὲ σωζόμαστε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀγωνιζόμαστε καὶ πετυχαίνουμε κάποιου εἴδους ἀποτέλεσμα, σωζόμαστε ἀπὸ τῆς ψυχῆς μας τὸν πόθο ποὺ μᾶς τραβᾶ στὸ ζωντανὸ Θεό, ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ μᾶς τραβᾶ στὸ Χριστό. Καὶ ὅταν ἀκόμα ἀποτυγχάνουμε - καὶ αὐτὸ ἰσχύει καὶ στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις -δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμε ὅτι ἀκριβῶς, ὅπως καὶ ὁ Ἄπ. Πέτρος ἀφοῦ εἶχε ἀρνηθεῖ τὸ Χριστὸ ἦταν ἱκανὸς νὰ ἀπαντήσει τὴν τριπλῆ ἐρώτησή του, μποροῦμε νὰ ποῦμε: «Κύριε, ἐσὺ γνωρίζεις τὰ πάντα, γνωρίζεις τὴν ἀσθένειά μου, τὶς ἐκτροπές, τὴν ἀβεβαιότητα, τὴν ἀστάθειά μου, γνωρίζεις ὅμως καὶ ὅτι σὲ ἀγαπῶ, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ τελευταῖο, τὸ βαθύτατο πράγμα μέσα μου».