ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

«Δόξα σοι ο Θεός!» «Δόξα σοι ο εαυτός μου!»

Η φράση αυτή είναι κόσμημα, διαμάντι όταν την αποδίδουμε στον Θεό δοξολογικά, είναι μια κραυγή ευχαριστίας.   To κακό είναι ότι αυτή την δοξολογία την λέμε πάντα όταν μας συμβαίνει κάτι καλό και ιδιαίτερα κοσμικού χαρακτήρα. Για πνευματικά θέματα ούτε λόγος. Για παράδειγμα μια γυναίκα μπορεί αν πεί δόξα τω Θεω όταν μάθει ότι είναι έγκυος αλλά αν μάθει στην πορεία ότι το παιδί έχει πρόβλημα ή θα είναι ΑΜΕΑ θα βρίζει τον Θεό για αυτό που την βρήκε γιατί φυσικά δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτά τα παιδιά είναι άγγελοι και ευλογία.

Στα άσχημα πράγματα , στα εμπόδια και στις δυσκολίες ενώ θα έπρεπε να δοξολογούμε τον Θεό διότι αυτά είναι μαθήματα και μας πάνε παρακάτω εμείς αντιθέτως βρίζουμε τον Θεό για το κακό που μας βρήκε διότι τα θέλουμε όλα στρωμένα με ροδοπέταλα. Αντί να δούμε το άσχημο ως ευλογία και για την ακρίβεια ως ευκαιρία μετανοίας το βλέπουμε ως κατάρα που μας χάλασε το ροζ συννεφάκι της ζωής.
Δεν θέλουμε τη δυσκολία, είμαστε φυγόπονοι, δεν θέλουμε να δούμε την χάρι του Κυρίου και την ευλογία σε όλα τα πράγματα παρά μόνο στα καλά . Θέλουμε τη σχέση με τον Χριστό όπως εμείς θέλουμε και όχι όπως Εκείνος γνωρίζει.
Λέμε «Δόξα τω Θεω» που πάντρεψα το παιδί μου και ίσως μου φέρει εγγονάκι, αλλά δεν με νοιάζει τί άνθρωπο παντρεύτηκε το παιδί μου και αν ο γάμος που έκανε είναι στον δρόμο της σωτηρίας. Και φυσικά αν μου φέρει εγγόνι το παιδί μου και δεν βγάλει το όνομα μου θα κατεβάσω μούτρα.
Λέμε «Δόξα τω Θεω» για επίγειες επιτυχίες αλλά η σωτηρία δεν μας νοιάζει. Μας ενδιαφέρει τί θα καταθέτουμε πριν τον τάφο στον κόσμο και όχι μετά τον τάφο στον Χριστό. Δεν θα πούμε «Δόξα τω Θεω» αν το παιδί μας η ο σύντροφος μας μετανόησε και μπήκε στον δρόμο του Κυρίου, αλλά αντίθετα θα το θεωρήσουμε κατάρα ότι τώρα θα ασχολείται με τις Εκκλησίες...
Αν μας πει το παιδί μας ότι θέλει να γίνει παπάς ή να πάει σε μοναστήρι τότε θα φορέσουμε μαύρα και θα κλαίμε μέρα νύχτα διότι το παιδί μας δεν ικανοποίησε το ροζ συννεφάκι με τα κουτάκια που είχαμε μέσα στην φυλακή του εγωϊσμού μας.
Ποιο είναι το πραγματικό «Δόξα σοι ο Θεός» που ανοίγεται στην χάρι του Κυρίου;
Είναι αυτό που λέμε ότι μας συμβαίνει κάτι άσχημο και τελικά πήραμε το πνευματικό μας μάθημα.
Είναι αυτή η δοξολογία που ευχαριστούμε τον Κύριο κυρίως για τα άσχημα στην ζωή μας που μας οδήγησαν να γίνουμε καλύτεροι και να τον καταλάβουμε καλύτερα.
Θέλει καρδιά αυτό το άνοιγμα. Δεν αγαπάμε τον Χριστό όπως εκείνος θέλει αλλά όπως εμείς θεωρούμε, με κάποια ψευτο-κοινωνιολογικά δεδομένα.
 Αυτό το Δόξα δεν πάει στο Χριστό γυρνάει πίσω  , διότι δεν το λέμε στο Χριστό αλλά στον καθρέφτη του εγωϊσμού μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...