Η εκρηκτικότητα της απλότητας

Σηκώθηκε κι εκείνο το πρωί, πλύθηκε και άναψε το μικρό καντηλάκι στο δωμάτιό του. Έκανε μια καρδιακή προσευχή και πήρε την τσάντα του κι έφυγε για το Πανεπιστήμιο. Ο καιρός είχε γλυκάνει. Δεν έβρεχε πια. Έτσι, δεν πήρε το λεωφορείο, αλλά αποφάσισε να περπατήσει μέχρι τη σχολή του.

Μεταξωτοί άνθρωποι

Ένα ξεχωριστό κείμενο που μνημονεύει κάποιους ανθρώπους που δεν τους προσέχουμε αλλά διαφέρουν. Δεν συνηθίζουν να τα σημειώνουν όλα (συνάνθρωπο και καταστάσεις) μεταξύ αφαλού και γονάτου, αλλά στέκονται κόντρα στο θόρυβο, τη βαρβαρότητα, την αδιαφορία, την πέτσινη νοοτροπία που μας περιτριγυρίζει. Άνθρωποι που επικοινωνούν για να σε νοιαστούν, με αρχοντιά δυσθεώρητη, με άρωμα ασυνήθιστο. Τόσο πλούσιοι!