ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

«Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον»


Τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τοῦ πιστοῦ εἶναι ὅτι ἀγωνίζεται νὰ ἐφαρμόσει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή του. Αὐτὸ ρυθμίζει ὅλες τὶς ἐπιλογές του, κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος εἶπε: «οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός» (Ἰω. ε´ 30). Πῶς ὅμως μποροῦμε νὰ ἐφαρμόζουμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας;
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος προτρέπει τοὺς χριστιανοὺς τῆς Ρώμης νὰ μὴν ἐξομοι­­ώνονται μὲ τὸν τρόπο ζωῆς τῶν ἀνθρώπων ποὺ εἶναι προσκολλημένοι στὰ γήινα, ἀλλὰ νὰ μεταμορφώνονται ἀποκτών­τας νέο τρόπο σκέψεως, νέα φρονήματα· «εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον» (Ρωμ. ιβ´ 2)· ὥστε νὰ διακρίνετε, τοὺς γράφει, ποιὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸ καὶ εὐάρεστο καὶ τέλειο. Γράφει «ὥστε νὰ διακρίνετε». Ἄρα δὲν εἶναι εὔκολο νὰ βρεῖ κανεὶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὅσο ἀποτοξινώνεται ὁ πιστὸς ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ὅσο καθαρίζεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ὅσο βαθύτερα μετανοεῖ, τόσο πιὸ καθαρὰ μπορεῖ νὰ ξεχωρίσει ποιὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὥστε κατόπιν νὰ τὸ ἐφαρμόσει.

Ἀλλὰ ποιὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος τὸ χαρακτηρίζει «ἀ­­­γαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον». Τί σημαίνουν οἱ τρεῖς αὐτοὶ χαρακτηρισμοί;
Πρῶτα-πρῶτα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι «ἀγαθόν». Εἶναι δηλαδὴ καλό, εἶ­ναι τὸ τελείως ἀντίθετο ἀπὸ τὸ κακό, τὴν ἁμαρτία. Περιλαμβάνει κάθε ­ἀρετή. Δὲν περιέχει τίποτε τὸ κατώτερο. Δὲν ὑποθάλπει τὶς κατώτερες ὁρμὲς τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως συμβαίνει σὲ ἀνθρώπινες θρησκεῖες, π.χ. τὴ λατρεία τοῦ Διονύσου καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἢ τὰ ἐγκλήματα φανατικῶν μουσουλμάνων στὸ ὄνομα τοῦ Ἀλλάχ.
Ἐπιπλέον τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι «ἀ­­­­­­γαθόν», δηλαδὴ καλό, εὐεργετικὸ γιὰ ὅ­­­ποιον τὸ ἐφαρμόζει. Ἑπομένως, ὅ­­­ποιος τηρεῖ τὶς θεῖες ἐντολὲς εἶναι εὐτυχής. Αὐ­­τὸς θὰ ἀνταμειφθεῖ πλουσίως ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ θὰ σώσει τὴν ψυχή του.
Ὁ Μέγας Βασίλειος καὶ ὁ ὅσιος Δωρόθεος δίνουν καὶ μιὰ ἀκόμη ἑρμηνεία στὴ λέξη «ἀγαθόν». Ἀναφέρονται στοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ στὴν Ἁγία Γραφή: «Ἐγώ… ὁ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά» (Ἡσ. με´ [45] 7). Ἐγὼ εἶμαι ποὺ δίνω εἰρήνη καὶ ἐπιτρέπω νὰ γίνονται αὐτὰ ποὺ θλίβουν τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ Θεὸς λοιπόν, μᾶς διδάσκουν, ἄλλα θέλει «κατ᾿ εὐδοκίαν», κατὰ τὴν ἀγαθή Του θέληση, τὰ ὁποῖα ὀνομάζουμε ἀγαθά, καὶ εἶναι οἱ ποικίλες εὐλογίες τοῦ Θεοῦ· καὶ ἄλλα θέλει «κατὰ παραχώρησιν» – ὅσα δυσάρεστα παραχωρεῖ, ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς νὰ ἔρχονται στὴ ζωή μας.
Κατὰ παραχώρησιν θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ λεγόμενο φυσικὸ κακό, δηλαδὴ οἱ ἀρρώστιες, οἱ θεομηνίες (σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες…). Αὐτά, ἐπειδὴ ταλαιπωροῦν τοὺς ­ἀνθρώπους καὶ τοὺς λυποῦν, ὀνομάζονται κακά, καὶ κατ᾿ ἀρχὴν δὲν τὰ θέλει ὁ Θεός. Στὴν πραγματικότητα ὅμως εἶναι κα­λά, διότι μὲ αὐτὰ ὁ Θεὸς ἐργάζεται τὴ σωτηρία μας, ἐὰν ἐμεῖς τὰ δεχόμαστε μὲ ὑπομονὴ καὶ πίστη – ὅπως ἕνας για­τρὸς μᾶς εὐεργετεῖ καὶ μᾶς γλυτώνει ἀπὸ τὸν θάνατο μὲ ἐπίπονη θεραπεία, μὲ πικρὰ φάρμακα, χειρουργικὴ ἐπέμβαση, ἀκρωτηριασμό… Γι᾿ αὐτὸ τελικὰ ὁ Θεὸς τὰ θέλει, γιὰ τὸ καλὸ ποὺ κάνουν, ἂν καὶ οἱ ὑπαίτιοι γι᾿ αὐτὰ εἴμαστε ἐμεῖς καὶ ὄχι ὁ Θεός. (Ἡ ἁμαρτία, τὸ ἠθικὸ κακό, δὲν περιλαμβάνεται σ᾿ αὐτά, διότι ὁ Θεὸς δὲν θέλει τὴν ἁμαρτία οὔτε κατὰ παραχώρησιν, ἀλλὰ τὴν ἀποστρέφεται τελείως. Ἡ ἁμαρτία προέρχεται ἀπὸ τὴν κακὴ χρήση τῆς ἐλευθερίας ποὺ κάνουν τὰ πονηρὰ πνεύματα καὶ οἱ ἄνθρωποι).
Ὅταν λοιπὸν μᾶς προτρέπει ὁ ἀπόστολος Παῦλος νὰ ἐφαρμόζουμε «τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθόν», ἐννοεῖ τὸ κατ᾿ εὐδοκίαν καὶ ὄχι τὸ κατὰ παραχώρησιν, σημειώνουν οἱ ἅγιοι αὐτοὶ Πατέρες. Π.χ. εἶναι κατὰ παραχώρησιν θέλημα Θεοῦ νὰ καταστραφεῖ μία πόλη. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι, ἂν ἐμεῖς βάλουμε φωτιὰ ἢ πάρουμε ἀξίνες καὶ τὴν καταστρέψουμε, θὰ εὐαρεστήσουμε στὸ Θεό. Ἢ θέλει ὁ Θεὸς νὰ ὑποστεῖ κάποιος μία θλίψη. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ τὸν ταλαιπωροῦμε ἢ νὰ μὴν τὸν ἐλεήσουμε, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς παραχώρησε νὰ τοῦ ἔλθει θλίψη. Ἤ – ἂν ἐπιτρέπεται νὰ προσθέσουμε, στὸ ἴδιο πνεῦμα – δὲν εὐαρεστοῦμε στὸ Θεὸ ὅταν λέμε γιὰ κάποιον: «Καλὰ νὰ πάθει τέτοιος ποὺ ἦταν. Τὸν τιμώρησε ὁ Θεός». Δὲν θέλει ὁ Θεὸς νὰ θέλουμε αὐτὸ τὸ θέλημά Του οὔτε νὰ τὸ ὑπηρετοῦμε. Ἀλλὰ θέλει νὰ θέλουμε τὸ ἀγαθὸ θέλημά Του, ποὺ εἶναι «πάντα τὰ κατ᾿ ἐντολὴν γινόμενα», ὅλες οἱ ἐντολές: ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλεημοσύνη καὶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα.
Ἂς μιμηθοῦμε τὸν δίκαιο Ἀβραάμ, πού, ὅταν ὁ Κύριος τοῦ ­φανέρωσε τὸ θέλημά Του γιὰ τὴν καταστροφὴ τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων ­ἐξαιτίας τῆς πολλῆς ἁμαρτίας τῶν ­κατοίκων τους, ἐκεῖνος Τὸν παρακαλοῦσε, ἂν βρεῖ λίγους ἐναρέτους σ᾿ αὐτὲς τὶς πόλεις, γιὰ χάρη αὐτῶν νὰ μὴν τὶς ­καταστρέψει. Ἔδειξε ὁ δίκαιος πολλὴ συμπάθεια σὲ τόσο ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους, ποὺ δίκαια θὰ τιμωροῦνταν (βλ. Γεν. ιη´ [18] 16-33).
Αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημά Του τὸ ­ἀγαθό. Ἀπομένει νὰ δοῦμε τί σημαίνουν οἱ ἄλ­λοι δύο χαρακτηρισμοί: τὸ ­«εὐάρεστον» καὶ τὸ «τέλειον».


Πηγή: Ι.Ν. Αγίων Χαραλάμπους & Αντωνίου Κρύα Ιτεών Πατρών: «Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον» http://agiosharalabos.blogspot.com/2014/09/blog-post_53.html#ixzz3G0e7JBj5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...