ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Ο  μυστικός σταυρός, π. Ανδρέα Αγαθοκλέους



Ο  μυστικός σταυρός
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Η ενασχόληση με την προσωπική δυσκολία ή αναπηρία μας, που στην εκκλησιαστική ορολογία ονομάζεται σταυρός, μπορεί να προκαλέσει εσωτερικό παράπονο, καρδιακό πόνο, καθώς θα συνειδητοποιούμε την αδυναμία να τον υπερβούμε.
Αυτό το «γιατί;» γίνεται «δίστομη ρομφαία» που το ξέσπασμα σε κλάμα ανακουφίζει την πληγή της πραγματικότητας.  Τότε, μόνη παρηγοριά μένει ο Σταυρός του Κυρίου, καθώς γνωρίζουμε από το Ευαγγέλιο πως κι Εκείνος πόνεσε, έκλαψε, παραπονέθηκε.  Δεν είναι ο δικός μας Θεός ξένος από τις δικές μας δυσκολίες.  Δεν είναι απαθής κι απόμακρος από τη ζωή μας.  Γνωρίζει τι σημαίνει  να σηκώνεις μόνος το σταυρό, χωρίς συμπαράσταση από ανθρώπους – ακόμα κι από αυτούς που αγάπησες, που πόνεσες.

Τότε, νιώθεις πως ο Εσταυρωμένος Χριστός συμπορεύεται, κι ας κρύβεται… Τότε, το «γιατί;» δεν είναι παράπονο, δεν είναι αντίδραση.  Είναι η απορία «τι ακολουθεί το σταυρό; Τι να σημαίνει η παραχώρησή του αυτή; Πού καταλήγει η άρση του σταυρού; Γιατί το επιτρέπει;»
Για να κατανοήσεις τον πονεμένο θα πρέπει να πονέσεις.  Κι ό,τι του πεις θα πρέπει να’ ναι από την πείρα σου, αλλιώς κατακρεουργείς την καρδιά του και τον θανατώνεις.  Και μαζί του πεθαίνεις και συ, αφού απουσιάζει η αγάπη που ζωογονεί.
Γνωρίζουμε πως ο πόνος δεν είναι μόνο του σώματος.  Αυτός της ψυχής είναι δυνατότερος, αφού μπορεί και να κρύβεται και να στερεί έτσι τη δυνατότητα της συμπόρευσης. Κι ακόμα γνωρίζουμε πως ο ψυχικός πόνος έχει αυξηθεί στους σύγχρονους ανθρώπους.
Ως χριστιανοί καλύτερα να συμπαραστεκόμαστε αντί να κρίνουμε.  Ας δώσουμε στον πονεμένο τον ώμο μας να ακουμπήσει, αντί  να του δώσουμε κλωτσιά να σωριαστεί κάτω με τα λόγια ή την απόμακρη σιωπή.  Τότε, μπορούμε να φέρουμε το όνομά Του.
Αλλά κι ως τέκνα του Ουράνιου Πατέρα, που σηκώνουμε, καθώς ο Υιός Του, το δικό μας σταυρό, ας μην είμαστε μίζεροι γιατί, τάχα, μας συνέβηκε εμάς και δεν θα’ πρεπε, αλλά να τον σηκώνουμε με λεβεντιά καθώς πρέπει σε παιδιά του παντοδύναμου Πατέρα, που ετοιμάζει «χαρά δια του σταυρού». Γιατί ο σταυρός έχει λόγο σωτήριο, που οδηγεί στην προσωπική ανάσταση.  Η όποια δυσκολία ετοιμάζει την όντως ανάπαυση που χαρίζεται σ’ αυτούς που ο Κύριος αγαπά και παιδαγωγεί ως γνήσια τέκνα Του.
Να γιατί με τέτοιο Πατέρα δεν ταιριάζει να απελπιζόμαστε, δεν χρειάζεται να παραπονιόμαστε, αλλά μ’ εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν ας σηκώνουμε το σταυρό μας με χαρά και λεβεντιά, μέχρι την ώρα που θα συναντηθούμε μαζί Του και θα μας αποκαλύψει το λόγο της δυσκολίας, της αναπηρίας μας, του κρυφού σταυρού μας για να Του πούμε το μεγάλο  «ευχαριστώ» μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...