"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

«Εἶναι μεγάλο ἔγκλημα νά ὑπονομεύει ὁ ἕνας τόν ἄλλον. Ὁ ἐγωϊσμός εἶναι μεγάλη καταστροφή» τόνισε σέ πρόσφατη ὁμιλία του ὁ σεπτός προκαθήμενος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος.
«Νά ὑπονομεύει ὁ ἕνας τόν ἄλλον»... δηλαδή ὁ ἀδελφός τόν ἀδελφό! Ὁ φίλος τόν φίλο! Ὁ συνάδελφος τόν συνάδελφό του! Ὁ ἄνθρωπος τόν συνάνθρωπό του!


Ὑπονομεύω τί σημαίνει; Νά ἀνατρέπω τίς ἀποφάσεις κάποιου... Νά σαμποτάρω τίς ἐνέργειές του... Νά ναρκοθετῶ τό ἔργο του... Νά τορπιλίζω τίς σχέσεις ἐμπιστοσύνης... Νά ὑποσκάπτω τήν καριέρα του, τό μέλλον του... Νά περιορίζω τά ὄνειρά του... Νά μήν τόν ὑπολογίζω... Νά μήν τόν ἐκτιμῶ... Νά μήν τόν ἀγαπῶ... Νά μήν τόν σέβομαι... Νά μήν τόν λογαριάζω... Νά τόν ὑποσκελίζω... Νά τόν ὑποβλέπω... Νά τόν φθονῶ... καί μύρια ἄλλα τόσα!
Καί γιατί παρακαλῶ; Μᾶς τό ἐξήγησε ὁ Μακαριώτατος. Λόγω τοῦ «καταστροφικοῦ», ὅπως τόν χαρακτήρησε, ἐγωϊσμοῦ! Λόγω τῆς φιλαυτίας μας. Λόγω τῆς ἐγωπάθειάς μας. Λόγω τῆς ἐγωλατρίας μας...
...πού δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά ἀποδεχθοῦμε τόν ἄλλον, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά εἶναι καλύτερος ἀπό ἐμᾶς, ἀξιώτερος, ἱκανότερος, πιό ταλαντοῦχος, πιό χαρι¬σματικός...
...πού δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά παραδεχθοῦμε τήν ἀνικανότητά μας, τήν ἀνεπάρκειά μας, τίς ἐλλείψεις μας...
...πού δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά ὁμολογήσουμε τά σφάλματά μας, τίς ἀδυναμίες μας, τίς ἀστοχίες μας, τούς κακούς ὑπολογισμούς μας...
...πού δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά συγ-χωρέσουμε καί νά ἀγαπήσουμε τελικά τόν ἀδελφό μας!
Μέ τήν ἀνατολή τοῦ νέου χρόνου, ἄς προσπαθήσουμε -καί πρωτίστως ὁ συντάκτης αὐτῶν τῶν ἁπλῶν σκέψεων- ταπεινά νά διακρίνουμε καί νά παραδεχόμαστε τίς ἀδυναμίες μας καί λεβέντικα νά ἀναγνωρίζουμε τήν ὑπεροχή τοῦ ἄλλου... Γιά νά γίνει ἡ κοινωνία μας περισσότερο ἀνθρώπινη, περισσότερο φιλάδελφη, λιγότερο ἐγωκεντρική, λιγότερο ἐγωϊστική, ἑπομένως καί μέ τίς εὐχές τοῦ Μακαριωτάτου, λιγότερο καταστροφική. Γένοιτο!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...