"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Ο "κατά φαντασίαν" και ο πραγματικός χριστιανός.


Α­τα­πά­τη ­ρι­σμός: Νά πι­στεύ­εις λά­θος πράγ­μα­τα γιά τόν ­αυ­τό σου καί συ­νή­θως κο­λα­κευ­τι­κά.
Πα­ρά­δειγ­μα: “­πρε­πε νά τήν δώ­ση σέ μέ­να τήν θέ­σι! ρ­γά­ζο­μαι πε­ρισ­σό­τε­ρο ­πό ­λους, ε­μαι πι­ό ­ξυ­πνος καί ο ­γε­τι­κές μου ­κα­νό­τη­τες ε­ναι πα­ρα­πά­νω ­πό προ­φα­νες”.
­δια α­τα­πά­τη καί ­γνοι­α ε­ναι ­πό μό­να τους τό με­γά­λο με­ον στή ζω­ή, ν ­χι κα­τα­στρο­φή της.

 Καί στήν κ­κλη­σί­α βλέ­που­με ­τι ­θι­κή α­τα­πά­τη αχ­μα­λώ­τι­σε πολ­λούς ­πό τούς χρι­στια­νούς. ­τσι λ­λοι ­ν κυ­λί­ον­ται στήν ­μαρ­τί­α καί στήν δι­α­φθο­ρά θε­ω­ρον τούς ­αυ­τούς των ­θι­κούς καί τέ­λει­ους.  
λ­λοι πά­λι, ­χον­τας κα­τορ­θώ­σει με­ρι­κές ­ρε­τές νο­μί­ζουν, ­τι ­φθα­σαν στήν τε­λει­ό­τη­τα λέ­γον­τας κα­θέ­νας ­πό α­τούς α­τό πού ε­πε ­κε­νος νε­α­νί­σκος το Ε­αγ­γε­λί­ου· «Τα­τα πάν­τα ­φυ­λα­ξά­μην κ νε­ό­τη­τος. Τί ­τι ­στε­ρ;­». Μέ τόν λο­γι­σμό α­τό ­ξα­πα­τον τόν ­αυ­τό τους καί κοι­μον­ται μα­ζί μέ τήν μαρτία καί μέ­σα στήν ­μαρ­τί­α.



«κα­τά φαν­τα­σί­αν» Χρι­στια­νός:
1.  Δέ­χε­ται ­μέ­σως τίς ­πι­δρά­σεις τς κο­σμι­κς ζω­ς.
2.  προ­σα­να­το­λι­σμός του ε­ναι κυ­ρί­ως ­ξω­στρε­φής.
3. πνευ­μα­τι­κή του ζωή μει­ώ­νε­ται ­πό τίς ­ξω­τε­ρι­κές ­πι­δρά­σεις
4.  Ε­ναι πι­στός στό βαθ­μό πού ­κε­νος φαν­τά­ζε­ται.
5. Στήν κ­κλη­σι­α­στι­κή του ζω­ή κυ­ρια­ρχε σε­βα­σμός τν  κ­κλη­σι­α­στι­κν τύ­πων. ο­σί­α τν τύ­πων τόν ­φή­νει ­δι­ά­φο­ρο.
6. Τό ­γω­νι­στι­κό του ν­δι­α­φέ­ρον γιά τή ζω­ή τς πί­στεως καί το ­για­σμο πε­ρι­ο­ρί­ζε­ται στά ­ρια πού προσ­δι­ο­ρί­ζει ρ­χή τς   ­νώ­δυ­νης πνευ­μα­τι­κς ζω­ς, ­ποί­α δε­σπό­ζει στα­θε­ρά στό πνε­μα του.
7. Προ­σέρ­χε­ται στά   μυ­στή­ρια τς ­ξο­μο­λο­γήσεως καί τς θεί­ας Ε­χα­ρι­στί­ας, ­πει­δή πα­ρα­δέ­χε­ται ­τι «κά­νουν κα­λό».
8. Πι­στεύ­ει στό Θε­ό, ­ταν ζω­ή του ε­ναι χω­ρίς θλί­ψεις καί δο­κι­μα­σί­ες.
9. Τίς πα­ρεκ­κλί­σεις του ­πό τήν ε­αγ­γε­λι­κή ­λή­θεια τίς δι­και­ο­λο­γε μέ τό ­πι­χεί­ρη­μα το  δι­και­ώ­μα­τος νά α­το­προσ­δι­ο­ρί­ζε­ται.
10. κα­τά φαν­τα­σί­α χρι­στια­νός κυ­ρι­αρ­χε­ται ­πό α­σθή­μα­τα ­να­σφά­λειας.
11. Φο­β­ται τόν θά­να­το καί ­πάρ­χει μέ­σα του ­γω­νί­α γιά τό ­γνω­στο τέ­λος τς ­πάρξεώς του.

πραγματικός Χρι­στια­νός:
1.  πνευ­μα­τι­κή του α­το­συ­νει­δη­σί­α ε­ναι ε­αγ­γε­λι­κή καί ­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή. Τόν ν­δι­α­φέ­ρει ο­σί­α τν κ­κλη­σι­α­στι­κν τύ­πων.
2.  Βα­σι­κός πνευ­μα­τι­κός στό­χος ε­ναι ­δι­ά­λει­πτος δι­ά­λο­γός του μέ τόν ­σω ν­θρω­πο τς ­μαρ­τί­ας. ­πι­δι­ώ­κει τήν νέ­κρω­σι τς ­μαρ­τί­ας.
3.  Στο­χεύ­ει πα­ράλ­λη­λα στήν ν Χρι­στ τε­λεί­ω­σι μέ τήν χά­ρι το Θε­ο.
4.  Πυ­ξί­δα τς ε­αγ­γε­λι­κς του ζω­ς ε­ναι πι­στή μ­μο­νή του στό θέ­λη­μα το Θε­ο.
5.  ­λό­κλη­ρη την  ζω­ή του  τήν βι­ώ­νει προ­σευ­χη­τι­κά, κα­τά τό «­δι­α­λεί­πτως προ­σεύ­χε­σθε».
6.  Ε­ναι ν­θρω­πος τς νή­ψεως καί τς ­γρη­γόρ­σεως.
7.  Βαδίζει θεληματικά τήν στε­νή καί τε­θλιμ­μέ­νη ­δό τν θλί­ψε­ων καί ποι­κί­λων δο­κι­μα­σι­ν,
 8  Ζε στό πνευ­μα­τι­κό κλί­μα τς   Βα­σι­λεί­ας τν Ο­ρα­νν.
9.  Τήν γνσι το ­αυ­το του τήν μ­πι­στεύ­ε­ται στόν φω­τι­σμό το­ϋ ­γί­ου Πνεύ­μα­τος. Θέ­λει νά σκέ­πτε­ταί το «δέν ε­μαι τί­πο­τα, δέν γνω­ρί­ζω τί­πο­τα κα­λό στόν ­αυ­τό μου».
10. ­πο­κρού­ει κά­θε ­σω­τε­ρι­κό λο­γι­σμό γιά κα­τά­κτη­σι κά­ποι­ας ­ρε­τς ­γι­ό­τη­τας.
11.  Φρον­τί­ζει νά ­γα­π τόν πλη­σί­ον του καί νά ε­ρη­νεύ­η, κα­τά τό δυ­να­τόν, μέ α­τόν, λ­λά καί νά ­να­γνω­ρί­ζη τόν ­αυ­τό του κα­τώ­τε­ρο ­νώ­πιον ­λων τν ν­θρώ­πων.
12. μνή­μη το θα­νά­του ε­ναι κα­θη­με­ρι­νός του ρ­τος, πού τόν στη­ρί­ζει στόν δύ­σκο­λο δρό­μο τς στε­νς καί τε­θλιμ­μέ­νης ­δο.

Α­τά ε­ναι τά γνω­ρί­σμα­τα τς α­τα­πά­της καί μή καί το κα­τά φαν­τα­σί­αν καί ­λη­θος Χρι­στια­νο.

 π. Βενέδικτος Νεοσκητιώτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...