ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

Μια προσέγγιση στο άγχος του σύγχρονου ανθρώπου.

Ένα από τα μείζονα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο και το οποίο θα μπορούσε εύκολα να διαπιστώσει κανείς, είναι η ολοένα συσσώρευση άγχους, γεγονός το οποίο δρα επιβαρυντικά στον εσωτερικό του κόσμο.

                      

Αναντίρρητα ο σημερινός άνθρωπος βρίσκεται σε μια πραγματικότητα διαφοροποιημένη από τις προηγούμενες γενιές τόσο ως προς το βιοτικό του επίπεδο όσο δε και σε πολιτισμικό και τεχνολογικό. Βέβαια αυτή η πολιτισμική και τεχνολογική εξέλιξη βελτιώνει το επίπεδο βιωτής του ανθρώπου χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα την εξιδανίκευση της καθημερινότητάς του ή την λύση εσωτερικών του ανασφαλειών και των υπαρξιακών του αναζητήσεων.

«Τα είχα όλα μια φορά μα ήθελα παραπάνω…»

«Τα είχα όλα μια φορά μα ήθελα παραπάνω…»

Σε άλλο ένα άρθρο θα ερμηνεύσουμε τη θεολογία του στίχου. Πραγματικά θαυμάζει κανείς το τι μπορούμε να λάβουμε μέσα από τα κοσμικά τραγούδια! Ο σημερινός στίχος, λοιπόν, έρχεται να μας μιλήσει για την πλεονεξία και την αχαριστία που μας καταβάλλουν πολλές φορές. Πλεονεξία και αχαριστία, δυο πάθη τόσο αλληλένδετα μεταξύ τους, με μητέρα τη φιλαυτία και τέκνα τόσα άλλα πάθη που τις ακολουθούν.

Έχω ένα ραντεβού με τον Θεό

Ένας ερημίτης προσευχόταν πολύ σκληρά και επίμονα, ζητώντας να συναντηθεί με τον Θεό. Επιτέλους κατάφερε να κλείσει ένα ραντεβού μαζί του. 

«Αύριο, πάνω στο όρος» του είπε ένας άγγελος. Την επόμενη ημέρα ο ερημίτης σηκώθηκε πολύ πρωί και κοίταξε το όρος, ήταν τελείως καθαρό από σύννεφα.

Για ποιο λόγο οφείλουμε να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας;

Εικόνα της αγάπης και της φιλανθρωπίας και μάλιστα τέλεια και παν-τέλεια είναι ο Κύριος Χριστός. Εφόσον εμείς βιώσαμε, και ασταμάτητα βιώνουμε αυτή την αγάπη του Χριστού, την οποία με τίποτα δεν αξίζουμε, είμαστε υποχρεωμένοι μ’ αυτήν, εξ’ αυτής και λόγω αυτής, να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.

Αυτή είναι η νέα αγάπη και η νέα εντολή περί αγάπης. Νέα, επειδή αγαπά τον άνθρωπο και κατά την αμαρτία του. Νέα, επειδή ελεεί τον αμαρτωλό, ενώ καταδικάζει την αμαρτία του. Νέα επειδή δεν σκοτώνει τον αμαρτωλό λόγω της αμαρτίας του, αλλά θανατώνει την αμαρτία, σώζοντας τον αμαρτωλό. 

Ποιο είναι το κέρδος από τα πάθη του ανθρώπου;

          Ότι κατανοεί την μεγάλη δίψα της ύπαρξής του. Τα πάθη δεν είναι κατάρες, αλλά σημεία και σταθμοί στους οποίους ανακαλύπτουμε πόσο πολύ μας λείπει ο Θεός. Στο πάθος  αναγνωρίζεις ότι γεννήθηκες για την ελευθερία. Ότι η πείνα σου για νόημα ξεπερνάει την πτώση σου. Ο άνθρωπος είναι μεγαλύτερος από τα λάθη και τα πάθη του. Από τις πτώσεις και τις ρωγμές του βίου του. Όλα τα πάθη του ανθρώπου είναι υποκατάστατα της απουσίας του Θεού. Δηλαδή του μεγάλου Άλλου, του νοήματος της ύπαρξης. Δίχως αυτά δεν θα είμαστε άνθρωποι. Τα πάθη φανερώνουν την ανθρωπινότητά μας, αλλά συγχρόνως δεικνύουν ότι μέσα μας ζει και υπάρχει κάτι πιο μεγάλο και απαιτητικό, η ψυχή που διψάει για Θεό.

Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

και άλλα πνευματικά θέματα - απαντήσεις του Σεβασμιότατου Επισκόπου Βανάτου κ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ.

Τις απαντήσεις αυτές έδωσε ο Σεβασμιότατος σε ερωτήσεις πού του απηύθυναν αδελφοί της Ιεράς Μονής μας κατά την επίσκεψη του σ' Αυτήν την 23η Νοεμβρίου 1986. Ο Σεβασμιότατος είναι, ως γνωστόν, πνευματικόν τέκνον του μακαριστού και αγίου αρχιμανδρίτου π. Ιουστίνου Πόποβιτς. ο Σεβασμιότατος είναι και καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Βελιγραδίου

Ερώτηση: Σεβασμιότατε, παρακαλούμε να μας πείτε λόγους πνευματικής οικοδομής από τη πείρα σας. Τι πρέπει ως μοναχοί κυρίως να επιδιώξουμε;
Απάντηση: Την συντριβή της καρδίας- αυτό πού λέμε στον 50ο ψαλμό «πνεύμα συντετριμμένον και τεταπεινωμένον». Εάν δεν συντριβή ή καρδία, ο άνθρωπος δεν μπορεί να αισθανθεί το μυστήριον της πραγματικής χαράς. Δεν το αισθάνεται όσο ή πίστης μένει εγκεφαλική, διανοητική γνώσις, ακόμη και γνώσις του Ευαγγελίου, της Δογματικής (των δογμάτων της Εκκλησίας), όσο ο σπόρος δεν έχει πέσει μέσα στην καρδιά, όσο δεν έχει ακόμη μαλακώσει ή καρδιά. Το μαλάκωμα της καρδιάς!

Η μετάνοια (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

«Μετανοεῖτε καί πιστεύετε στό Εὐαγγέλιο»1. «Μετανοεῖτε, γιατί ἔφτασε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»2. Αὐτά ἦταν τά πρῶτα λόγια τοῦ κηρύγματος τοῦ Θεανθρώπου. Κι αὐτά τά λόγια τά ἀπευθύνει Ἐκεῖνος μέχρι σήμερα σ᾿ ἐμᾶς μέσ᾿ ἀπό τό Εὐαγγέλιο. Ὅταν ἡ ἁμαρτία αὐξήθηκε πολύ στή γῆ, τότε ἦρθε ἐδῶ ὁ παντοδύναμος Γιατρός. Κατέβηκε στή χώρα τῆς ἐξορίας, στή χώρα τῶν μόχθων καί τῶν βασάνων μας –τῶν βασάνων πού προηγοῦνται τῶν αἰώνιων ἐκείνων τοῦ ἅδη– καί εὐαγγελίστηκε τήν ἀπέλευθέρωση, τήν ἀνακούφιση, τή θεραπεία ὅλων τῶν ἀνθρώπων δίχως ἐξαίρεση. Μετανοεῖτε!

Ἡ δύναμη τῆς μετάνοιας θεμελιώνεται στή δύναμη τοῦ Θεοῦ. Παντοδύναμος εἶναι ὁ Γιατρός, ἀποτελεσματική εἶναι ἡ θεραπεία πού μᾶς προσφέρει.

Προσεγγίζοντας τον Θεό με απλές σκέψεις…

Η ζωή μας είναι ένα… ρίσκο! 

- Ρώτησα κάποιον μια φορά: «ένα και ένα πόσο κάνει;» Μου απαντά: «δύο». «Είσαι σίγουρος;» τον ρωτώ πάλι και «...μπορείς να το αποδείξεις;», «έτσι έμαθα στο σχολείο» μου λέει.

Άρα η γνώση μου στηρίζεται σ’ αυτό πού έμαθα από τα βιβλία ή τους καθηγητές, σε κάτι που άκουσα ή κάτι που είδα. Έδειξα απόλυτη εμπιστοσύνη στον δάσκαλο, χωρίς αντιρρήσεις, και δέχθηκα τα λόγια του ως αυθεντικά, με αποτέλεσμα το «ένα συν ένα» όντως να «κάνει δύο»! Η εμπιστοσύνη αυτή είναι ένα είδος «ρίσκου». Ρισκάρω να εμπιστευτώ την γνώση μου στον δάσκαλο, πιστεύοντας ότι αυτός θα μου παρέχει την ακριβή γνώση και την μόρφωση.

Μετάνοια και εξομολόγηση

Η μετάνοια ήταν το περιεχόμενο του κηρύγματος του Τιμίου Προδρόμου: «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών». Αλλά και του Σωτήρα μας η αρχή και το περιεχόμενο του κηρύγματος αυτή ήταν: «Από τότε ήρξατο ο Ιησούς κηρύσσειν και λέγειν· μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών» κατά το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, και κατά το κατά Μάρκον: «Μετανοείτε και πιστεύετε εν τω Ευαγγελίω».

Προϋπόθεση δηλαδή για να δεχθεί ο άνθρωπος τη Βασιλεία του Θεού και το Ευαγγέλιο του Κυρίου είναι η μετάνοια. Η μετάνοια δεν είναι κάτι στατικό, αλλά μία δυναμική φορά προς τον Θεό, γι’ αυτό και δεν λέει μετανοήσατε αλλά μετανοείτε. Ο χριστιανός για να μπορεί να δέχεται τον Χριστό και το Ευαγγέλιό Του πρέπει να ζει σε μια διαρκή κατάσταση μετανοίας. Απ’ αυτή την άποψη η μετάνοια για μας τους ορθοδόξους είναι στάση ζωής. Γι’ αυτό μιλάμε για ζωή μετανοίας και όχι απλώς για στιγμές μετανοίας.

Τα γιατί της ζωής…

Τα γιατί της ζωής…

Γιατί, Θεέ μου, να υπάρχουν στιγμές που στεκόμαστε μπροστά σε ένα απέραντο κενό, σε ένα μεγάλο δίλημμα για την ζωή μας;

Γιατί, Θεέ μου, να υπάρχουν στιγμές που μετά την πτώση μας να νιώθουμε την δική Σου Ευσπλαχνία και αγάπη να πλημμυρίζει την καρδιά μας, να αρπάζει κάθε κακό και απαισιόδοξο, αντικαθιστώντας το με την γαλήνη Σου;

Γιατί, Θεέ μου, η καρδιά μας να ταλαντεύεται στους δυο αυτούς πόλους, τον χαοτικό και την όμορφη αγκαλιά που μας ανοίγεις;

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 27-1-2019 (Ζακχαίου)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Εβραίους (ζ΄ 26-28, η΄ 1-2)

Ἀδελφοί, τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος, ὃς οὐκ ἔχει καθ' ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας. Ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν, ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον.

Πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό!

Εμπόδια και προσπάθεια!

Τα εμπόδια στη ζωή μας υπάρχουν, όχι για να μας απελπίζουν και να μας καθηλώνουν, αλλά για να τα αντιμετωπίζουμε και να τα προσπερνούμε·  με ένα απλό «δεν πειράζει», θα σηκωνόμαστε από κάθε μας πτώση, ταπεινώνοντας τον εγωισμό μας, και με την ίδια βεβαιότητα θα συνεχίζουμε τον αγώνα μας.

Άλλο μετάνοια και άλλο μεταμέλεια

Μιλάμε για τη μετάνοια. Μετάνοια δεν είναι η μεταμέλεια.

Μεταμέλεια à μετά + μέλω à το αίσθημα ντροπής, στενοχώριας, που έχει κάποιος για ό, τι έκανε ή για ό, τι παρέλειψε να κάνει.

Μετάνοια  μετά + νοέω νοός = κρίση  Η συναίσθηση από κάποιον του κακού ή του σφάλματος που έκανε και αλλαγή του νου / μεταστροφή.

Ο Μέγας Αντώνιος αναφέρει στα αποφθέγματά του: «Μη μεταμελείσαι για πράγμα που πέρασε πια.»

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης (†) Η αληθινή μετάνοια

Συμβαίνει, αγαπητοί μου, λέγει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, συχνά ο άνθρωπος στον κόσμο να φοβάται πολύ. Φοβάται μη αρρωστήσει, μη πάθει κάτι άσχημο, μη του κάνουν κακό, μη δεν επιτύχει, μη δεν προοδεύσει, μη εκτεθεί, μη δεν τιμηθεί, μη δεν αναγνωρισθεί. Για τη σωτηρία της αθάνατης ψυχής του δεν πολυνοιάζεται, δεν φοβάται, δεν αγωνιά, μόνο ελπίζει στον Πολυεύσπλαχνο Θεό, αν βέβαια πάλι νοιάζεται και ενδιαφέρεται. Δεν αγαπά πολύ τη σωτηρία του φαίνεται σήμερα ο άνθρωπος. Γιατί άραγε;

Τί είναι αυτό που τον κάνει ν’ αμαρτάνει εύκολα και να μετανοεί δύσκολα; Είναι τόσο δύσκολο ν’ αλλάξει ο άνθρωπος; Είναι υποτιμητικό να ζητήσει συγχώρεση; Είναι αναξιοπρεπές να ταπεινωθεί; Τον ομιλητή παρακαλώ καλείσθε ν’ ακούσετε ως αδελφό σας, ως συναγωνιστή και όχι σαν αυστηρό δάσκαλο. Θα προσπαθήσει ν’ απαντήσει στα βασικά και καίρια παραπάνω ερωτήματα. Θα χρησιμοποιήσει προς τούτο την απαράμιλλη Αγία Γραφή, τη θεοκίνητη Πατρολογία και τον μυροβόλο Συναξαριστή.

Συμβουλές ζωής από μια 27χρονη Αυστραλή που πέθανε από καρκίνο

Η Χόλι Μπάτσερ (Holly Butcher) πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 2018, σε ηλικία 27 ετών. Είχε προσβληθεί από ανίατη μορφή καρκίνου και πριν πεθάνει ανέβασε μια ανοιχτή επιστολή στο Facebook.

Το συγκλονιστικό μήνυμά της κάνει τον γύρο του κόσμου και δίνει συμβουλές σε όσους έχουν ακόμη όλη τη ζωή μπροστά τους.

Το γράμμα της ανέβηκε στο Facebook στις 3 Ιανουαρίου 2018 και είναι ένας ύμνος στη ζωή. Ηταν μια νέα κοπέλα αποφασισμένη να γευτεί την ύπαρξή της ως την τελευταία της αναπνοή. Οι λέξεις της συγκλονίζουν και βρίσκουν απήχηση στον καθένα από εμάς.

«Μια μικρή συμβουλή ζωής από τη Χολ:

π. Ανδρέας Κονάνος: Είναι άθλος η αγάπη

«Είναι δύσκολο, είναι άθλος, είναι κορυφή η αγάπη, είναι υπέρβαση η αγάπη!», μια ξεχωριστή ομιλία του π. Ανδρέα Κονάνου.

Να αποδεχόμαστε ότι δεν είναι όλα για όλους. Και δεν σημαίνει κάτι που δεν αρέσει σε μένα, ότι δεν πρέπει ν’ αρέσει σε κανέναν. Και το αντίθετο. Δεν σημαίνει κάτι που αρέσει σε μένα, θα πρέπει ν’ αρέσει και σε σένα με το ζόρι. […]

Γι’ αυτό έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε τις επιλογές μας, τι θ’ ακούσουμε, ποια εκπομπή θ’ ακολουθήσουμε, τι μας αρέσει, ποια μουσική θα ακούσουμε. Και να κάνουμε την επιλογή μας, να είμαστε ελεύθεροι. Δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε τους άλλους, έτσι δεν είναι; Αλλ’ αυτό που πρέπει να μας ενώνει όλους, παρ’ όλες αυτές τις διαφορές, παρ’ όλες αυτές τις αντιλήψεις, τη διαφορετικότητά μας, θα πρέπει να ‘ναι νομίζω η αγάπη. Η αγάπη να μη χάνεται απ’ τις ψυχές μας. Η αγάπη να ‘ναι πάντα ανάμεσά μας. Η αγάπη σαν συνεκτικός δεσμός να μας κρατά ενωμένους και να μη νιώθουμε αντίπαλοι σε κανένα θέμα.

Υπομονή

Υπομονή...
Μια λέξη που εύκολα την λες, δύσκολα την εφαρμόζεις!

Τι είναι η υπομονή;
Κόπος, ελπίδα, αγάπη!

Ποιος κάνει υπομονή;
Αυτός που αγαπά, γιατί ελπίζει στην διόρθωση μιας καταστάσεως ή συμπεριφοράς και δεν διστάζει μπροστά στον κόπο που χρειάζεται να καταβάλλει, αλλά τολμά, προκειμένου να πετύχει τον στόχο του. Την δύναμη να αντέξει στον κόπο την αντλεί από την αγάπη του γι' αυτό που θέλει να πετύχει.

Πώς εξομολογείται κάποιος;

Έχω εξομολογηθεί μόνο μια φορά στη ζωή μου, όταν ήμουν παιδί. Δεν ξαναπήγα από τότε! Κανονικά, κάθε χριστιανός πρέπει να εξομολογείται. Έτσι δεν είναι; Όμως κάτι τέτοιο μου προκαλεί αμηχανία και φόβο.

Πώς να εξομολογούμαι; Τί να λέω;

 Η ερώτηση αυτή στηρίζεται στο «πώς». Το θέμα θα λυθεί εύκολα, αν μπορέσετε ν᾿ απαντήσετε στην ερώτηση «Γιατί». Γιατί πρέπει να καταφεύγουμε στο «μυστήριο της συγχώρησης»; Διότι όλοι έχουμε ανάγκη απ᾿ τη συγχώρηση του Θεού: «Αν ισχυριστούμε πως είμαστε αναμάρτητοι, εξαπατούμε τον εαυτό μας και δε λέμε την αλήθεια» (Α’ Ιω. 1, 8).

Γέροντας Μιχαήλ- ερημίτης Καρουλίων Αγίου Όρους

          Γέροντας Μιχαήλ- ερημίτης Καρουλίων Αγίου Όρους

Ο π. Μιχαήλ, ο Ζηλωτής μοναχός που ζει σε μια ερημιά ανάμεσα στα Κατουνάκια και τα Καρούλια, είναι ένας άνθρωπος εκπληκτικά ανόμοιος με τους άλλους τους καλογήρους. 

Όχι τόσο επειδή τούτος εδώ ό καλόγερος με την καθαρότητα της καρδιάς, την απλότητα και την αγαθότητα που τον διακρίνουν κατορθώνει να συγκινήσει κάθε διαβάτη που θα ζητούσε να ξαποστάσει για λίγο στο φτωχικό του καλύβι, όσο γιατί ο π. Μιχαήλ, αν και Ζηλωτής και πραγματικός ασκητής, ωστόσο στα μεγάλα προβλήματα της ζωής δείχνει να έχει προσβάσεις καθόλου ευκαταφρόνητες.

Πῶς γνώρισα τὴν ἀξία τῶν μυστηρίων τῆς ἐκκλησίας

 Α.Α. Παιδαγωγοῦ δασκάλου

Μέχρι τὰ 22 μου ζοῦσα μιὰ ζωὴ ὑλιστική, κοσμική, κάνοντας ὅ,τι ἤθελα χωρὶς νὰ σκέπτομαι οὐσιαστικά. Νόμιζα πὼς ἡ ἀσύστολη ἐλευθερία δὲν ἔχει συνέπειες. Ζοῦσα γαστρίμαργα, ράθυμα, μέσα σὲ σαρκικὲς ἀπο λαύσεις.

Σὲ κάποια φάση ἄρχισα νὰ βλέπω πὼς αὐτὸς ὁ τρόπος ζωῆς μὲ βούλιαζε χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνω.

Ἔνιωθα νὰ ἀπελπίζομαι μὲ τὴ σύντομη, ψεύτικη, γήινη ἀπόλαυση.

Σκοπός η ένωση με τον Θεό!

Σκοποί και στόχοι στην ζωή μας

• Τι σημαίνει «σκοπός και στόχος» στην ζωή μας;

Ο σκοπός στην ζωή του ανθρώπου θεωρείται και αιτία ύπαρξής του. Η ζωή του ανθρώπου μέσα στην πορεία του χρόνου αποκτά νόημα και ενδιαφέρον, καθώς ο άνθρωπος θέτει στόχους, τους οποίους προσπαθεί να  υλοποιήσει, στα πλαίσια του σκοπού που έχει  ο ίδιος καθορίσει στην πορεία του.

Πως θα ένιωθες αν ο Χριστός σου έλεγε αυτά τα λόγια;

Όπως θα ξέρεις, πλησιάζουμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων μου. Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμή μου, έτσι και φέτος. Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια, γίνονται διαφημίσεις μέχρι και στο ράδιο, την τηλεόραση και παντού κανείς δεν μιλά για κάτι άλλο εκτός από το τι λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα…

Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μία μέρα τον χρόνο κάποιοι με σκέφτονται.

Όπως θα γνωρίζεις πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν να γιορτάζουν τα γενέθλιά μου. Στην αρχή φαινόντουσαν να καταλαβαίνουν και με ευχαριστούσαν γι’ αυτό που έκανα για εκείνους. Όμως σήμερα κανείς δεν γνωρίζει τι γιορτάζουν.

Ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα (ΒΙΝΤΕΟ)

Γέροντας Εφραίμ: Παρακολουθήστε ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ το οποίο έχει ως θέμα τη ζωή και το έργο του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα, ο οποίος αφιέρωσε την ύπαρξή του στον Θεό και την χριστιανική πίστη.

Το ντοκιμαντέρ είναι σε σκηνοθεσία της Μαρίας-Αγγελικής Γκιντή.

«Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου»!

Η γιαγιά μου, από την πλευρά του πατέρα μου, σε όλη της τη ζωή ήταν μια απλή χωρική από τη Συρία, που δεν ήξερε ούτε να γράφει, ούτε να διαβάζει.

Ήταν όμως ειλικρινά θρήσκα. Ότι έκανε είχε πάντοτε το όνομα του Θεού στα χείλη της. Aλλά δεν ανέφερε μόνο το Όνομά Του.

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 20-1-2019 (ΙΒ' Λουκά, 10 Λεπρών)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Κορινθίους Β΄ (δ΄ 6-15) 
Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐξαπορούμενοι, διωκόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολλύμενοι, πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ.

Γιατί επιτρέπει ο Θεός;

Η πρόσφατη απίστευτη τραγωδία που έπληξε τη νοτιοανατολική Ασία, προκαλώντας το θάνατο δεκάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας, έφερε και πάλι στα χείλη πολλών το αγωνιώδες ερώτημα, που συνοδεύει την ανθρώπινη ιστορία: «για όσα δυσάρεστα και φοβερά συμβαίνουν ποιός φταίει; Γιατί ο Θεός δεν προλαβαίνει το κακό; Γιατί αφήνει το πλάσμα Του να πονά και να υποφέρει;» Στο ερώτημα αυτό δε μπορεί ν’ απαντήσει κανείς με βεβαιότητα, καθώς είναι αδύνατο να διεισδύσει και να ερμηνεύσει τις ανεξιχνίαστες βουλές του Θεού. Αν είναι χλιαρός στην πίστη, θα επιρρίψει στο Θεό τις ευθύνες, αποδίδοντάς Του χαρακτηρισμούς όπως «τιμωρός κι εκδικητής». Αν είναι άπιστος, το πολύ να ειρωνευτεί εκείνους που πιστεύουν κι ελπίζουν στη χάρη του Θεού. Αν είναι πιστός, θα προβληματιστεί, θα προσπαθήσει να επισημάνει να λάθη του κόσμου που οδήγησαν στην τραγωδία, θ’ αγωνιστεί για να βελτιώσει τον εαυτό του βοηθώντας στη βελτίωση του κόσμου.

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΧΑΙΑ - ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

  Ο Ιάκωβος έριξε μία ματιά στο κοντέρ του αυτοκινήτου του πριν κόψει ταχύτητα: πήγαινε με 100 σε περιοχή με όριο ταχύτητας 50. Σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου, αλλά όχι εντελώς έξω από το ρεύμα κυκλοφορίας. Άσε τον αστυνομικό να ανησυχεί για την παρεμπόδιση της κυκλοφορίας σκέφτηκε.

Ο αστυνομικός βγήκε από το περιπολικό. Ο Ιάκωβος δεν πίστευε στα μάτια του: ήταν ο Στέφανος από την εκκλησία!Ο Ιάκωβος βούλιαξε στο κάθισμά του. Αυτό ήταν χειρότερο από πρόστιμο: ένας πιστός αστυνομικός να πιάνει έναν αδελφό από την εκκλησία και μάλιστα για υπερβολική ταχύτητα.

Η ελεημοσύνη της καρδιάς ως συμπάθεια στον συνάνθρωπο (Αββάς Ισαάκ κ Άρθουρ Σοπενχάουερ)

της Σοφίας Ντρέκου

Η μεγαλύτερη ελεημοσύνη είναι η έκφραση υγιούς πνευματικότητας προς όλους! Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν. Έλεγε ο γέρων Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης: «Την εσωτερική ελεημοσύνη να προσέχετε. Εκεί κυρίως να φροντίσετε να σπουδάσετε τον κόπο σας».

Ας ξεκινήσουμε γράφοντας λίγα λόγια για τη ζωή του αββά Ισαάκ και συνεχίζουμε με την αντίπερα όχθη της φιλοσοφίας, τον Γερμανό φιλόσοφο Άρθουρ Σοπενχάουερ (1788-1860) και συνεχίζουμε.

Οι Ειδήσεις!

«Οι Ειδήσεις!» του π. Ανδρέα Αγαθοκλέους: Στην εποχή της πληροφορικής οι ειδήσεις αυξηθήκαν, τροποποιηθήκαν, αλλοιωθήκαν.  Δεν ξέρεις, τελικά, ποιες και πόσο αληθεύουν.  Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος αν έτσι έγινε το γεγονός όπως μεταδίδεται.  Ούτε ελέγχεται η γνησιότητά του.  Άλλωστε, η αλήθεια δεν βρίσκεται στα γεγονότα, αλλά στα γεγονότα συν κάτι.  Αν αγνοείς αυτό το «κάτι» δεν γνωρίζεις όλη την αλήθεια.

Η Προσευχή μέσα μας... πατήρ Δαμιανός Σαράντης

Η Προσευχή μέσα μας...

πατήρ Δαμιανός Σαράντης

Να προσευχόμαστε. Δεν είναι προστακτική ενός νόμου ή μιας ηθικής αυτό, είναι ζωογόνα ευκτική της καρδιάς. Να προσευχόμαστε, γιατί όσο προσευχόμαστε, τόσο ο Ουρανός γίνεται κτήμα μας. 

Έχει μετά έναν λόγο η ύπαρξη να υπάρχει, βρίσκει έναν τρόπο να έχει στα σπλάχνα της τον Λόγο, γίνεται κι αυτή με τη σειρά της έλλογη, ευπρεπής, κόσμια και υπερκόσμια, ουράνια.

Το λιβάνι της Λειτουργίας (ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Του Γιάννη Πρόφη

Λαογράφου-συγγραφέα

Εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό η θεία Κούλα ξύπνησε με τα κοκόρια κι άρχισε να ετοιμάζεται για τη λειτουργία που θα έκανε μαζί με τη μητέρα της, τη γιαγιά Χρυσούλα, στο ξωκλήσι της Παναγίας του Σκουπέρη. Είχανε από μέρες κανονίσει με τον παπά-Δημήτρη τη μέρα και την ώρα της λειτουργίας, μέρα καθημερινή. Αυτός θα πήγαινε στο ξωκλήσι με το γαϊδούρι του, αυτές ποδαρόδρομο. Μάνα και κόρη είχανε από τότε συνεννοηθεί ποια από τα χρειαζούμενα της λειτουργίας θα έπαιρνε μαζί της η καθεμιά: Η μάνα θα έπαιρνε το μπουκάλι με το γλυκό κρασί για τη θεία κοινωνία, το λάδι και το πρόσφορο. Η κόρη τα κεριά, τα λουμίνια, τα σπίρτα, το λιβάνι, τα καρβουνάκια κι ένα κλωνάρι βασιλικό. Κι από το προηγούμενο βράδυ ετοίμασε η καθεμιά στο σπίτι της τα πράματα που έπρεπε να πάρει μαζί της, ώστε αύριο το πρωί να τα είχε έτοιμα. Η θεία Κούλα ετοίμασε τα κεριά από «ντίλα», όπως έλεγαν τη κερήθρα, και τ’ άλλα πράματα που είχανε συμφωνήσει, τα έβαλε στο ταγάρι κι έπεσε νωρίς να κοιμηθεί.

Η μυστηριακή ζωή του χριστιανού

Ο κάθε άνθρωπος που θα πιστέψει στον Χριστό, με το βάπτισμα και με το χρίσμα γίνεται χριστιανός, γίνεται μέλος της Εκκλησίας. Δηλαδή, με το βάπτισμα γεννιέται καινούργιος άνθρωπος κανείς, και με το χρίσμα παίρνει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα οποία θα τα έχει πάντοτε ο χριστιανός –πρέπει να τα έχει– και τα οποία τον βοηθούν να αυξάνει στην πνευματική ζωή.

Και επειδή δεν μπορεί κανείς να κρατήσει, να διατηρήσει καθαρή την ψυχή του, έτσι όπως βγήκε από την κολυμβήθρα, έτσι όπως έγινε με το βάπτισμα, ο Κύριος όρισε, και η Εκκλησία καθόρισε, όπως έχουμε πει, να υπάρχει και το μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως, το δεύτερο αυτό βάπτισμα.

«Ὁ “Ἐγκληματίας” ἑαυτός μου…!!!»

Γεννηθήκαμε, φίλοι μου, γιὰ νὰ εἴμαστε ἀληθινοὶ καὶ ὄχι τέλειοι… στὴν πορεία τῆς ζωῆς παραμένουμε ἀληθινοὶ καὶ γινόμαστε τελειότεροι… καὶ πεθαίνοντας νὰ εἴμαστε ὁ ἑαυτός μας… ὁ ἑαυτός μας καὶ ὄχι ἡ σκιά μας…!

Καθὼς περνοῦν τὰ χρόνια καὶ σιγά-σιγά μεγαλώνω καὶ ὡριμάζω, τί ἀντιλαμβάνομαι;

Ἀντιλαμβάνομαι πώς, μέσα μου, ὑπάρχει ὁ “ἑαυτός” μου καὶ αὐτὸς ὁ “ἄλλος”… αὐτὸς ὁ “ἄλλος” ἑαυτός, ὁ ὁποῖος ἀντιμάχεται τὸν ἑαυτό μου… Ἐνῶ ἐγὼ προχωρῶ, ἐκεῖνος σταματάει… τὸν περιμένω, ἀλλὰ ἀδιαφορεῖ… προσπαθῶ νὰ καταλάβω τὸ γιατί;…

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΩΦΕΛΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΩΦΕΛΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ

Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κατερέλος,

Ἡγούμενος Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος

Ὅπως εἴχαμε παραγγείλει στήν πρώτη μας σύναξι, ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ἀπό σήμερα θά ὁμιλήσωμε γιά τήν προσευχή, καί ἰδιαίτερα γιά ἕναν ξεχασμένο δυστυχῶς τρόπο προσευχῆς. Πρόκειται γιά τήν μονολόγιστη εὐχή τοῦ Ἰησοῦ, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν» ἤ, πιό περιληπτικά, πιό συμπεπυκνωμένα, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».

Πρίν ὅμως ἀναφερθοῦμε σέ αὐτόν τόν ἁπλό, ἀλλά πλέον δραστικό τρόπο προσευχῆς, κρίνομε ἐντελῶς ἀπαραίτητο νά ποῦμε λίγα εἰσαγωγικά περί προσευχῆς, τά ὁποῖα πρέπει στοιχειωδῶς νά γνωρίζωμε, οὕτως ὥστε νά μεγιστοποιήσωμε τήν πολλαπλῆ καί πολυδιάστατη ὠφέλεια, πού θά προέλθη ἀπό τήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ εἰδικά.

Άγιοι του Ιανουαρίου

Η Εκκλησία μας γιορτάζει τη Βάπτιση του Χριστού στις 6 Ιανουαρίου, και, όπως τα νερά του Ιορδάνη αγιάστηκαν με την είσοδο του Χριστού σε αυτά, έτσι και η Εκκλησία τελεί αγιασμό γενικά στα νερά, με την τελετή του αγιασμού στη θάλασσα, σε δεξαμενές κ.τ.λ.

Ο Χριστός βαπτίστηκε στον Ιορδάνη ποταμό σε ηλικία 30 ετών. Το βάπτισμά Του δεν έχει σχέση με το δικό μας βάπτισμα. Ήταν μια τελετή που έκανε ο άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής μετά από εξομολόγηση των αμαρτιών. Ο Χριστός δεν εξομολογήθηκε καμιά αμαρτία, επειδή ήταν αναμάρτητος, αλλά έλαβε το βάπτισμα για να επικυρώσει ότι ο άγιος Ιωάννης ήταν έγκυρος προφήτης και όχι απατεώνας. Επίσης, το βάπτισμά Του έχει και πολλούς άλλους συμβολισμούς (π.χ. ότι ο Χριστός θα ανέτρεπε την πορεία του ανθρώπινου γένους προς το θάνατο, όπως, κατά τον προφήτη Ησαΐα, «ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω» όταν Εκείνος μπήκε στα νερά του).