ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

Μη σταματάς να κολυμπάς

http://photos1.blogger.com/blogger/4052/1206/400/depth.0.jpg
Προτιμώ να δώσω τη ζωή μου, παρά να φοβάμαι – Lyndon Barnes Johnson
Η απελπισία και η απογοήτευση είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι στο δρόμο για την επαγγελματική ευημερία και την προσωπική ευτυχία. Γιατί απλά, οι περισσότεροι άνθρωποι πισωγυρίζουν τη στιγμή που λίγο ακόμα αν είχαν προσπαθήσει τα πράγματα θα είχαν μια εντελώς διαφορετική εξέλιξη.
Δυο βατράχια έπεσαν σε βαθύ κάδο με γάλα. Το ένα είχε φύση αισιόδοξη. Όμως το άλλο το πήρε ανάποδα: «Θα πνιγούμε!», θρηνολογούσε χωρίς να κάνει τίποτα και με μια τελευταία κραυγή απελπισίας, σήκωσε τα πόδια του ψηλά, κι είπε «αντίο!».
Την ίδια στιγμή, το άλλο βατράχι συνέχιζε την προσπάθειά του να επιβιώσει και μονολογούσε: «Δεν μπορώ να βγω έξω, αλλά δεν τα παρατάω, θα συνεχίσω να κολυμπάω μέχρι να εξαντληθώ, και τότε θα πεθάνω πιο ευχαριστημένο».
Και κολυμπούσε γενναία για να κάνει αυτό που είπε. Πάνω στη λυσσαλέα του προσπάθεια το γάλα άρχισε να πήζει. Κι όσο περισσότερο κολυμπούσε, τόσο το γάλα γινόταν κρέμα. Τέλος, στάθηκε στον αφρό του βουτύρου και πήδηξε έξω απ’ τον κάδο!
Τώρα, θα με ρωτήσετε ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας; Όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, εσύ συνέχισε να κολυμπάς!

Συνέχισε να κολυμπάς μέχρι να δεις την ακτή, μέχρι να αγκαλιάσεις μια σανίδα σωτηρίας, μέχρι να αγγίξουν τα πόδια σου πάνω στον πρώτο βράχο που κρύβεται κάτω από τη θάλασσα.
Μην εγκαταλείπεις τα όπλα. Μην επενδύεις στην απελπισία. Μην υποκλίνεσαι στην απογοήτευση. Η απελπισία και η απογοήτευση είναι οι «Σειρήνες» και καλούν εσένα, φίλε και φίλη, που σαν σύγχρονος Οδυσσέας έχεις χαράξει πορεία για τη δική σου Ιθάκη. Οι Κύκλωπες και οι Συμπληγάδες θα βρίσκονται πάντα στο δρόμο σου. Εσύ μην εγκαταλείπεις τα όπλα. Εξακολούθησε να προσπαθείς. Κάνε αλλαγές στις στρατηγικές σου, αν βλέπεις ότι δεν έχεις τα αποτελέσματα που επιθυμείς. Ζήτησε βοήθεια. Πάλεψε με νύχια και με δόντια να γίνεις καλύτερος, αλλά μην εγκαταλείπεις τα όπλα.
Έχει μείνει ιστορική η συντομότερη ομιλία του Ουϊνστον Τσώρτσιλ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: «Ποτέ μην εγκαταλείψετε τα όπλα! Ποτέ μην εγκαταλείψετε τη μάχη! Ποτέ!»
Υπάρχουν δυο πόλεμοι στη ζωή. Ο ένας γίνεται έξω από εσάς, στις business, στη δουλειά, στην εκπαίδευση, στις σχέσεις, στην υγεία. Ο άλλος γίνεται μέσα σας. Παλεύουν μεταξύ τους οι άγγελοι της θέλησης, της τιμής και της προσπάθειας με τους δαίμονες της αναβλητικότητας, της απογοήτευσης και της απελπισίας.
Τα αντίθετα βρίσκονται μέσα στην «αρένα» της ψυχής και του νου σας και πολεμούν συνέχεια μεταξύ τους. Εσείς στέκεστε εκεί. Κάπου στο κέντρο, ανάμεσά τους. Διαλέξτε μεριά!

(Από το βιβλίο μου "Ιστορίες που δυναμώνουν την ψυχή", Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...