"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".

ΠΡΟΣΟΧΗ. ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ.

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Ο Αντωνάκης


Ο Αντωνάκης
Ο δρόμος ήταν γεμάτος παιχνιδάδικα. Το παιδί που κρατούσε ο πατέρας από το χέρι τσίριζε αδιάκοπα, παρ’ όλο που μόλις πριν λίγο του είχε αγοράσει παιχνίδι. Φαίνεται πως ήθελε και κάτι άλλο. Κι έκλαιγε και τσίριζε και τράβαγε τον πατέρα του προς τα κει που ήθελε αυτό. Εκείνος, διατηρώντας την ψυχραιμία του, ψιθύριζε σιγανά και ευγενικά:

-Ήρεμα, Αντωνάκη. Μη θυμώνεις, Αντωνάκη. Συγκρατήσου, Αντωνάκη.
Η κυρία που ερχόταν πίσω τους σχεδόν αγανάκτησε με το κακομαθημένο παιδί. Και θαύμασε τον πατέρα για την αυτοσυγκράτησή του. Θέλησε μάλιστα να τον ενθαρρύνει:
-Κύριέ μου, του λέει  κάποια στιγμή. Οφείλω να σας συγχαρώ για την ηρεμία σας. Εγώ, αν το παιδί ήταν δικό μου, δεν θα μπορούσα να συγκρατηθώ. Θα του ’δινα δυο τρεις στον ποπό να τις θυμάται.
Ύστερα στράφηκε προς το παιδί:
-Δεν κάνουν έτσι τα καλά παιδιά, Αντωνάκη. Ούτε κλαίνε μεσ’ στον δρόμο ούτε στενοχωρούν τον μπαμπά τους.
Εκείνο σταμάτησε για λίγο να τσιρίζει. Κοίταξε την περαστική γυναίκα, κι ύστερα της είπε:
-Δεν με λένε Αντωνάκη, όμως, Γιάννη με λένε.  Ο μπαμπάς μου είναι ο Αντωνάκης…
Μαρία Γουμενοπούλου, Ο Κόσμος της Ελληνίδος, Μάρτιος – Απρίλιος  2013, Αρ.596
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...