ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΑΡΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ…



Σαν την εποχή των αγίων Πατέρων …
Άνοιξε τη θύρα του μεγάλου ναού κι αμέσως τον αγκάλιασε η γνώριμη και τόσο αγαπητή του ατμόσφαιρα: σιωπή, μυρωδιά από λιβάνι τριαντάφυλλο και καμένο καθαρό κερί.
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με!», ψιθύρισαν για μία ακόμη φορά τα χείλη του, κι ένιωσε τα μάτια του να υγραίνονται από δάκρυα.
Άναψε το κεράκι του, κι έβαλε βαθιά μετάνοια για να φιλήσει την εικόνα του ένθρονου Κυρίου και της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας.
«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον με», συνέχισε τη θεοφιλή «φλυαρία» του.  
«Γέροντα, την ευχή σας», άκουσε μία σεμνή και σιγανή φωνή δίπλα του, κι ένιωσε να του αρπάζουν με λαχτάρα το χέρι και να το φιλούν.  
«Την ευχή της Παναγίας μας», απάντησε γλυκά.
«Είμαι ο νεωκόρος του ναού κι ασφαλώς είστε ο π. Νικόδημος που περιμένει ο Γέροντάς μας. Προχωρήστε στο ιερό. Εκεί βρίσκεται και κάτι τακτοποιεί στην άγια Τράπεζα».
Προσκύνησε τις εικόνες και στα άλλα προσκυνητάρια και πήγε προς το Ιερό. Δεν πρόλαβε καλά καλά να μπει, κι ο παπα Δημήτρης έπεσε στην αγκαλιά του και τράβηξε το χέρι του για να το φιλήσει. Μα πρόλαβε εκείνος.
«Τι κάνεις, Γέροντα;», είπε ο παπα Δημήτρης. «Πόσο σε πεθύμησα από το καλοκαίρι πέρσι που βρεθήκαμε στο περιβόλι της Παναγίας μας. Χάρηκα τόσο πολύ που μου ‘πες στο τηλέφωνο ότι θα έλθεις να με δεις. Έλα, προσκύνησε την άγια Τράπεζα».
Ο Γέροντας Νικόδημος, έβγαλε το μοναχικό σκούφο του, έκανε τρεις βαθιές μετάνοιες, σταυροκοπήθηκε και προσκύνησε το Ευαγγέλιο και την άγια Τράπεζα. «Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου μας», μουρμούρισαν τα χείλη του.
«Παπα Δημήτρη μου», είπε με συστολή και σεβασμό, «θέλησα να σε δω, γιατί μιας και κατέβηκα στην πόλη από το Όρος για κάποιες ιατρικές εξετάσεις είπα και να ξομολογηθώ τα κρίματά μου».
«Γέροντα, τι λες;», σαν να σάστισε ο παπα Δημήτρης. «Εσύ να εξομολογηθείς σ’ εμένα; Εσύ ο Γέροντας που τον σέβονται όλοι στο Όρος, μεγάλοι και μικροί, εσύ που και Δεσποτάδες καταφεύγουν σ’ εσένα, να θέλεις να εξομολογηθείς σ’ εμένα; Το βρίσκω αδιανόητο». Ο παπα Δημήτρης φαινόταν εμβρόντητος μη χωρώντας το μυαλό του αυτό που άκουσε.
«Σε παρακαλώ, παπα Δημήτρη μου», είπε ο Γέροντας. «Γνωριζόμαστε τόσο καιρό, ξέρω ποιος είσαι, κι είναι για μένα ξεχωριστή ευκαιρία και ευλογία να αξιοποιήσω τον χρόνο μου. Τι πα να πει είμαι Γέροντας του Όρους; Όλοι μας, από τον πιο μικρό έως τον πιο μεγάλο, αμαρτάνουμε, είτε με τα λόγια είτε με τα έργα είτε και με τους λογισμούς μας. Όπως το ξέρεις καλύτερα από μένα, αναμάρτητος είναι μόνον ο Κύριός μας. Λοιπόν, σε παρακαλώ, άσε τις επιφυλάξεις και φόρεσε το πετραχήλι σου. Έχω ανάγκη να εξομολογηθώ. Είμαι άλλωστε προχωρημένης ηλικίας και ο θάνατος, τον οποίο έτσι κι αλλιώς περιμένω κάθε στιγμή, μπορεί να μου κτυπήσει τη θύρα σήμερα…».
Ο παπα Δημήτρης κάμφθηκε, φόρεσε το πετραχήλι του και δέχτηκε την ταπεινή, γεμάτη στεναγμούς και δάκρυα εξομολόγηση του Γέροντα Νικόδημου. Μα τι ‘ταν αυτό για τον παπα Δημήτρη; Αποκάλυψη Θεού. Άκουσε «αμαρτίες», που και για τον προχωρημένο χριστιανό στα πνευματικά δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν έτσι. Λογισμούς που δεν έβλεπε κανείς την αμαρτωλότητά τους, κι όμως για τον Γέροντα ήταν σαν να είχε περιπέσει στο αμάρτημα της πορνείας και της μοιχείας…
«Θέ μου, σαν να εξομολογώ τον όσιο Γέροντα Παΐσιο είναι», σκεφτόταν μέσα του ο παπα Δημήτρης, ο οποίος δεν ήταν κανένας τυχαίος κι αυτός κληρικός. Γνωστός σε όλη την περιοχή του και πέρα από αυτήν, είχε τη φήμη εξίσου αγιασμένου κληρικού, πολύ έμπειρου στα πνευματικά, με σπουδαίο ιεραποστολικό και κηρυκτικό έργο. «Πόσο μου θυμίζουν οι «αμαρτίες» του Γέροντα αυτά που έλεγε ως αμαρτίες του ο Γερω- Παϊσιος, τότε μάλιστα που κρύωνε πολύ λόγω του χιονιά που είχε ενσκήψει στο Όρος και το κελάκι του έμπαζε από παντού. Την ώρα της προσευχής του δεν είχε διακόψει για να πει «Πρέπει να φορέσω κάτι πιο βαρύ επάνω μου», κι αμέσως ένιωσε το σφάλμα στο οποίο είχε περιπέσει; Σαν να ήταν…μοιχός! Κι αυτό γιατί διέκοψε την προσευχή του για έναν…ανθρώπινο και επίγειο λογισμό. Κι έκλαιγε ασταμάτητα μέχρι να νιώσει τη χάρη του Θεού και πάλι πάνω του. Κάπως έτσι είναι και τώρα…».
Απόσωσε ο Γέροντας κι έσκυψε σαν μαθητούδι το κεφάλι, περιμένοντας τη συμβουλή και την ευχή από τον παπα Δημήτρη. Ο παπα Δημήτρης χωρίς να πει τίποτε, σηκώθηκε, διάβασε τη συγχωρητική ευχή και πριν να προλάβει ο Νικόδημος να αντιδράσει σε τίποτε, έβαλε το πετραχήλι του σ’ εκείνου τους ώμους.
«Γέροντα, η σειρά μου. Εξομολογήθηκες εσύ, τώρα θα ακούσεις κι εμένα».
Γονάτισε ο παπα Δημήτρης μπρος στον Γέροντα Νικόδημο κι άνοιξε και τη δική του την καρδιά. Την καρδιά που την πυρπολούσε η ίδια φλόγα του αγίου Πνεύματος που έκαιγε και στον Γέροντα του Όρους.

Κι ήταν σαν να συνεχιζόταν η πρωϊνή θεία Λειτουργία. Κι ήταν σαν να ‘βλεπε κανείς εικόνες από την εποχή των Μεγάλων αγίων Πατέρων. Μία ακόμη σελίδα από τα Γεροντικά της Εκκλησίας μας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...