ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Η αρρώστια είναι τιμωρία ή ευεργεσία;

Αποτέλεσμα εικόνας για Πώς μαλακώνει μια σκληρή καρδιά;

Τι είναι η αρρώστια για μας; Καλό ή κακό; Θα μας ωφελήσει ή θα μας βλάψει; Τη στέλνει ο Θεός για να δοκιμάσει την πίστη μας ή είναι θλιβερό αποτέλεσμα των αμαρτιών μας, όπως γράφει ο υμνογράφος στην Παράκληση: «Από των πολλών μου αμαρτιών ασθενεί το σώμα, ασθενεί μου και η ψυχή»;

Και τα δυό μπορεί να συμβαίνουν. Η αρρώστια μας είναι σταλμένη από τον Θεό και αποβλέπει στην πνευματική μας ωφέλεια, στον εξαγνισμό μας, στη σωτηρία μας. Γι’ αυτό ο Παύλος λέει ότι οι δοκιμασίες στέλνονται στον πιστό Χριστιανό «εις το μεταλαβείν της αγιότητος αυτού» (Εβρ. Ιβ΄ 10), για να γίνουμε δηλαδή εμείς που δοκιμαζόμαστε μέτοχοι της αγιότητας και της μακαριότητας του Χριστού.
Μπορεί όμως να συμβαίνει και κάτι άλλο. Η αιτία της αρρώστιας μας να βρίσκεται στον εαυτό μας, στις παρεκτροπές μας, στις αμαρτίες μας, στα ξενύχτια, στα φαγοπότια, στα μεθύσια, στα άσωτα έργα μας, τα οποία ο θείος Παύλος τα ονομάζει «έργα του σκότους». Δυστυχώς, για τους περισσότερους αυτό συμβαίνει. 

Γιατί οι άνθρωποι του Θεού με την τίμια και σεμνή ζωή τους περιφρουρούν την υγεία τους από πολλούς πειρασμούς και κινδύνους. Ο σοφός Σολομών λέει: «Φόβος Κυρίου προστίθησιν ημέρας». Ο φόβος του Κυρίου, επειδή εξασφαλίζει γαλήνη στην ψυχή, παρατείνει την επίγεια ζωή. «Έτη δε ασεβών ολιγωθήσεται» (Παροιμ. Ι΄ 27). «Της αμαρτίας ο καρπός είναι φθορά, ασθένεια, πρόωρος μαρασμός, θάνατος».
Από στατιστικές που έγιναν πρό ετών στην Αμερική διαπιστώθηκε ότι από τα άτομα που εκκλησιάζονται και ζουν σύμφωνα με τα διδάγματα της Εκκλησίας μόνο 2% πάσχουν από νευρώσεις. Σε άτομα όμως που ζουν μακριά από την Εκκλησία το ποσοστό ανέρχεται πάνω από 32%.

Οι κοσμικοί τύποι, άνδρες και γυναίκες, «γλεντζέδες και άσωτοι παντός τύπου», ρίχνουν τον εαυτό τους ασυλλόγιστα στους φοβερούς αυτούς κινδύνους. Και γι’ αυτούς η αρρώστια είναι τιμωρία, μαστίγωμα θεϊκό. Δεν τους τιμωρεί ο Θεός αλλά η θεληματική τους αμαρτία. Σπέρνουν και θερίζουν αγκάθια που τους καταπληγώνουν.


Αλλά εδώ είναι το παράδοξο και θαυμαστό. Αυτό που φαίνεται σαν θεϊκό μαστίγωμα είναι δείγμα μεγάλης αγάπης του Θεού, για να μετατραπεί το κακό σε καλό, το πικρό σε γλυκύ. Με ποιο τρόπο; Με τον πόνο της αρρώστιας ξυπνά ο Θεός την ψυχή από το θανάσιμο ύπνο της αμαρτίας και την οδηγεί στη σωτήρια μετάνοια.

Ο καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, Αρθρ. Γιόρες, στον πρυτανικό του λόγο είπε μεταξύ των άλλων και τα εξής: «Η αρρώστια σε πολλές περιπτώσεις εκδηλώνεται οσάκις ο άνθρωπος βρίσκεται σε σύγκρουση με τη συνείδησή του, επομένως «εν αμαρτία»… Η αρρώστια, λοιπόν, αποτελεί προειδοποίηση και είναι φωνή Κυρίου, που μας καλεί σε περισυλλογή…»

Ώστε, όσο συνεχίζουμε τα αμαρτωλά μας πάθη, τότε οι αρρώστιες είναι παιδαγωγικά κτυπήματα. Όταν όμως μετανοήσουμε ειλικρινά, τότε η αρρώστια μετατρέπεται σε ευεργεσία. Είναι, λοιπόν, ολοφάνερο ότι αυτό μας συμφέρει. Να δεχόμαστε, δηλαδή, με ευγνωμοσύνη την παιδαγωγική ράβδο του Θεού, για να μεταβάλλεται η δοκιμασία σε ευεργεσία. Και τι ευεργεσία! Ευεργεσία ψυχής, «πράγματος αθανάτου»!

Δεν βλέπετε τι κάνουν οι γεωργοί στα μαστιχόδεντρα και σε όλα τα αρωματικά δέντρα; Με το μαχαίρι κάνουν αμυχές στον κορμό του δέντρου και έπειτα ρέει από αυτές το λιβάνι, η μαστίχα, η αλόη, η σμύρνα.
Έτσι και από τα δάκρυα του αρρώστου που μετανοεί, θα βγουν οι αδαμάντινες χριστιανικές αρετές: πίστη, αγάπη, ταπεινοφροσύνη, υπομονή…

«Προσφορά στον άρρωστο αδελφό», Αρχιμ. Χριστοδούλου Παπαγιάννη,
Αδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», Αθήναι 2007

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...