"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Κυριακή Γ' Νηστειών:η εποχή μας δεν αγαπά τον Σταυρό.



γία μας κκλησία προβάλλει σήμερα ες προσκύνησιν τν Τίμιο κα Ζωοποι Σταυρ το Κυρίου μας, γι ν μς νδυναμώσ στν πνευματικό μας γώνα, καθς φθάσαμε μέχρι τ μέσα το δρόμου τς σκήσεως, μέχρι τ μέσον τς γίας κα Μεγάλης Τεσσαρακοστς.
Σταυρς ποτελε τ σύμβολο τς νίκης τς ζως π το θανάτου. Εναι σύμβολο δόξης αωνίου, σύμβολο δοξασμο το νθρώπου, φο Υἱὸς νθρώπου, σαρκωθες Θεός, κατέβηκε π τν ορανό, μοιράστηκε θυσιαζόμενος σ λόκληρη τν νθρωπότητα, τν ποία κα νεβίβασε στ δεξι το Θεο Πατρός. Σταυρς εναι σύμβολο νίκης, πειδ προδιαθέτει τν γώνα. Κανες γωνιζόμενος δν στεφανώνεται, ἐὰν δν γωνιστ. Κα γι τος χριστιανος Σταυρς το Χριστο γίνεται οκεος, ταν ο διοι οκειωθον τ παθήματα κα τν θυσία Του, μ σκοπ πάντοτε ν γίνουν μέτοχοι τν ορανίων στεφάνων δι τς νίκης το Σταυρο.

Τ πνεμα τς θυσίας δν φορ μως ποκλειστικ τν στάση μας πέναντι στος συνανθρώπους μας. Συνηθίσαμε, ταν γίνεται λόγος γι θυσία, ν ννοομε τν θυσία πρ τν δελφν. Σταυρς μως εναι πρωτίστως θυσία πρ τς σωτηρίας μας, θυσία πρ το καινο αυτο μας, το κατ χάριν Χριστο ν μν. Συνήθως εναι εκολότερο ν νταποκριθομε στ κάλεσμα το πλησίον γι βοήθεια, ν συνηθέστερα θυσιαζόμαστε εχάριστα γι τος νθρώπους πο γαπομε, γι τ παιδιά μας, τος γονες μας γι να δανικό. μως ν μν κατ χάριν Χριστός, κληθες στν ξομοίωση μ τν Χριστ δι τς μεταμορφώσεως τν παθν αυτός μας, βυθισμένος μέσα στ λάσπη τς φθορς, βο κα κραυγάζει μ γωνία, καθς ναζητ ν τν νασύρουμε π τν βορκο τν παθν μας, γι ν ρθωθ καθαρς κα λαμπερός, ς ραος ν τάφου τριήμερος ξελθν Χριστός. Μς θλίβει μως, δελφοί μου, προσπάθεια ν νασύρουμε τν καινούριο αυτό μας π μέσα μας, γιατ μεταμορφωθες κα ναστηθες αυτός μας εναι τεκμήριο λλαγς, κι μες δν θέλουμε ν λλάξουμε. Τν φοβόμαστε ξαστράπτοντα, πως τ σκοτάδι φοβται τ φς, γιατ ζομε κα κινούμαστε μέσα στ σκοτάδι. Τρομάζουμε στ θέα το καθαρο, γιατ συνηθίσαμε τς μαρες ποχρώσεις τς βρωμις μας πο φαντάζει καθαριότητα στ λασπωμένα κα λλήθωρα πνευματικά μας μάτια.
Σήμερα μς καλε κκλησία ν δομε σταυρωμένο τον αυτό μας, νεκρωθέντα τ μαρτί, νεκρ γι τν μαρτία κα τν κόσμο, γι ν χαρομε δικαίως κα τν νάστασή του μέσα στς κτνες τς θείας χάριτος. Σήμερα προσκυνομε τν Σταυρ κα προσπίπτουμε νώπιόν του, ζητντας π τν σταυρωθέντα Χριστ ν μς λεήσ κα ν μς παράσχ τ δύναμη, στε ν συνεχίσουμε τν ραο γνα κατ τν παθν, π τν ποο φείλουμε ν ξέλθουμε καθαροί, φωτεινοί, γιασμένοι, στ βαθμ πο ποδεχόμαστε συνειδητ τ κάλεσμα τς θυσίας το αυτο μας κα νταποκρινόμαστε, συσταυρούμενοι μ τν γαπημένο μας ησο.
Κάποτε ο κοινο γονες τς νθρωπότητος θέλησαν ν γευθον π τν παγορευμένο καρπ το ξύλου τς γνώσεως το καλο κα το κακο, γι ν προλάβουν δίχως καμία διάθεση ατοθυσίας ν γίνουν θεο χωρς τν Θεό. Τ βλέπουμε ατ πλέον στν ποχή μας, πο δυστυχς δν γαπ τν Σταυρό, μλλον τν πολεμ, ς δαιμονοκρατούμενη. Κα δν γαπ τν Σταυρό, γιατ μισε τν θυσία το πρ κόσμου θυσιασθέντος ν ατ, ησο Χριστο. Εναι ποχ πο προβάλλει μ κάθε τρόπο τν θυσία πρ τάχα τς δικαιοσύνης, πρ τάχα τς ερήνης, πρ τάχα τς λληλεγγύης, πρ τάχα τς νωσης τν λαν, μως εναι ποχ πο μισε θανάσιμα τν θυσία πρ τς καλς λλοιώσεως το νθρωπίνου προσώπου κα τς ξομοιώσεώς του μ τν ληθιν Σωτρα, ποχ ναντία Χριστο, ντίθετη μ Ατν κα τς νέργειές Του, ποχ ντίθεη, κατ το ντως νθρώπου κα τν καλν εκόνων Του. Ζομε στν ποχή, που ναμένεται νας ψευδομεσσίας, νας χριστς ξένος Σταυρο κατ τ πατερικς ρμηνευόμενο χ ξ σγμα τα τς ποκαλύψεως.
Σταυρς εναι πλο κατ το διαβόλου· μπροστά του φρίττει κα τρέμει πανστρατι τν δαιμόνων. Σταυρός, δελφοί μου, εναι μαχαίρι δίκοπο, πο σκισε τν κοιλι το δη κα λευθέρωσε τ κατομμύρια τν νεκρν, εναι κλειδ σωτηρίας, πο νοιξε τν κεκλεισμένη δέμ, εναι «δνδρον εσκιόφυλλον», κάτω π τ ποο βρίσκουν παρηγορι ο κουρασμένοι διαβάτες τς σκήσεως, εναι τ κατάρτι το πλοίου τς κκλησίας πο πορεύεται πρς τ λιμάνι τς νωθεν Βασιλείας.
Κυριακ τς Σταυροπροσκυνήσεως εναι κάλεσμα στν γιορτ το Σταυρο κα το σταυρώματος τν παθν μας. ς νταποκριθομε μ χαρά, γι ν χαρομε κα τν νάσταση, το Κυρίου κα τν δική μας.

π. Στυλιανός Μακρής 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...