ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Μετά τον αγώνα της Σαρακοστής, ας μην χαλαρώσουμε

Παρακαλώ πάρα πολύ, τώρα που τελειώνει η περίοδος της νηστείας, να μην κυριευθούμε από αυτό που μας κυριεύει συνήθως το Πάσχα. Τελειώνει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η Μεγάλη Εβδομάδα, και ο χριστιανός χαλαρώνει, αφήνει ελεύθερο τον εαυτό του, αφήνει ελεύθερες τις αισθήσεις του και κάνει ό,τι έκανε και καμιά φορά και χειρότερα. Μετά την αυστηρότητα αυτής της περιόδου, να μην επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κυριευθεί απ’ αυτήν την κατάσταση της χαλαρότητος και της ελευθερίας με την κακή έννοια, και έτσι κανείς χάνει και αυτά τα λίγα που μπόρεσε και απέκτησε. Είπαμε κι άλλες φορές, ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του αυτήν την τάση, να κάνει ό,τι είναι να κάνει, αλλά να τελειώνει. Αυτό είναι πολύ κακό, αυτό είναι θανάσιμο σφάλμα στην πνευματική ζωή.

Ο χριστιανός σ’ αυτόν τον κόσμο αγωνίζεται από την ώρα που θα γνωρίσει τον Χριστό μέχρι τέλους. Την ανάπαυση την περιμένει μετά τον θάνατο. Καλό είναι να μην προσπαθεί κανείς από δω κι από κει να βρει κάποια ανάπαυση κι έτσι να χαλαρώνει και να διακόπτει ίσως την πνευματική του πορεία. Όποια ανάπαυση μας χρειάζεται, θα μας τη δώσει ο Θεός. Θυμάστε που είχα αναφερθεί σ’ ένα μικρό αερόθερμο, το οποίο συνέχεια εργάζεται, χωρίς να σταματάει. Καθώς, επειδή ζεσταίνεται, έχει ανάγκη, ας πούμε, μιας κάποιας ψύξεως, μόνο του κάπως χαμηλώνει την έντασή του και επανέρχεται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στην κανονική του λειτουργία. Με τον τρόπο αυτό εργάζεται συνεχώς.
Έτσι πρέπει να είναι ο χριστιανός. Έτσι θα μπορέσει να βρει τη ρέγουλα, τον σωστό τρόπο αγώνα και τον σωστό τρόπο ασκήσεως, χωρίς να κουράζεται, με την έννοια να θέλει πότε να τελειώσει, για να χαλαρώσει. Διότι όταν κανείς κάνει κάποιες προσπάθειες και μετά κυριεύεται απ’ αυτήν την κατάσταση, ότι τώρα τέλειωσε, και χαλαρώνει, χάνει και αυτό το λίγο που αποκτά. Είπαμε πολλές φορές, δεν φθάνει κανείς μόνο να αγωνίζεται, αλλά πρέπει να ξέρει να αγωνίζεται.
Αν σ’ όλα τα άλλα πράγματα πρέπει να ξέρει κανείς τον τρόπο για να κάνει κάτι, στον πνευματικό αγώνα ακόμη περισσότερο αυτό ισχύει· αλλιώς ματαιοπονεί. Καίτοι κι άλλη φορά το είπαμε, επανέρχομαι σ’ αυτό και επιμένω, να μην επηρεαζόμαστε και να μην κυριευόμαστε απ’ αυτήν την τάση που έχουμε μέσα μας, την οποία κληρονομήσαμε μαζί με την όλη αμαρτωλή κατάσταση, δηλαδή να προσπαθούμε να κάνουμε ένα κουράγιο, ας πούμε, για μερικές μέρες, για κάποιο διάστημα και ύστερα να θέλουμε να χαλαρώσουμε. Είναι αυτό μεγάλο σφάλμα και γίνεται ζημιά στην ψυχή.
Είναι Μεγάλη Τεσσαρακοστή, είναι Μεγάλη Εβδομάδα, έρχεται η Διακαινήσιμος. Βέβαια είναι Πάσχα, είναι Ανάσταση, είναι Διακαινήσιμος Εβδομάδα, αλλά όχι για να χαλαρώσει κανείς και να πέσει σε αμαρτίες. Διότι αυτό κάνουν οι άνθρωποι. Σαν να τους είχε κάποιος δεμένους και σαν να τους άφησε τώρα ελευθέρους, να κάνουν πάλι τα ίδια.
Μπορείς να χαρείς την Ανάσταση, μπορείς να χαρείς τη χαρά που σου δίνει ο Θεός, εάν δεν αφήσεις να χαλαρώσει ο εαυτός σου· διότι άμα χαλαρώσεις, θα πας στα αμαρτωλά πράγματα. Ενώ εάν έχεις τον νου σου και εξακολουθείς να αγαπάς το Θεό και να ζητάς τον Θεό και όχι διάφορες άλλες ευχαριστήσεις, τότε πολλή χαρά θα νιώσεις, πολλή ανάπαυση θα νιώσεις, πολλή ανακούφιση θα νιώσεις, αλλά άλλου είδους, όχι αυτή που επιδιώκεις.
Έτσι λοιπόν, αδελφοί μου, να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, τη νηστεία μας, την εντατική προσευχή μας, την προσοχή μας, τη φροντίδα μας ενώπιον του Θεού, τη μετάνοιά μας. Να συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε τις αρετές της Παναγίας, την υπακοή, την ταπείνωση και την απλότητα. Όχι βέβαια για να τελειώσουμε το βράδυ της Αναστάσεως, αλλά για να γίνουμε δια του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, κοινωνοί του Παραδείσου. Και αν είμαστε στον Παράδεισο, αν είμαστε μέσα στή βασιλεία του Θεού, αν είμαστε μέσα στή χαρά του Θεού με την Παναγία, με τους αγίους, ναι, θα χαρούμε όσο θέλουμε. Εκεί δεν υπάρχει φόβος. Το επικίνδυνο είναι, όταν κανείς αφήνεται στις χαρές της αμαρτίας.

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, Συνάξεις Δεκαπενταυγούστου Α’, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 1998, σελ. 52 (αποσπάσματα).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...