ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

«Δεῦτε πρός με...»

Ποτὲ ἄλλοτε δὲν ἀκούστηκε τόσο στοργική, τόσο χαρμόσυνη, τόσο
ἐλπιδοφόρα, τόσο εὐεργετικὴ πρόσκληση, ὅσο αὐτὴ τὴν ὁποία ἀπευθύνει ὁ Χριστὸς πρὸς ὅλους μας:
«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω
ἡμᾶς» (Ματθ. ια´ 28). Δηλαδή, ἐλᾶτε πρὸς ἐμένα ὅλοι οἱ κουρασμένοι καὶ
οἱ καταπονημένοι, κι ἐγὼ θὰ σᾶς ἀναπαύσω.
«Δεῦτε πρός με…» ἐσεῖς ποὺ ταλαιπωρεῖστε στὰ σκοτάδια, γιὰ νὰ ὁδηγηθεῖτε στὸ φῶς τὸ ἀληθινό!

«Δεῦτε πρός με…» ἐσεῖς ποὺ κατατυραννιέστε στὴ δουλεία τῶν παθῶν, γιὰ νὰ ὁδηγηθεῖτε στῆς ἀρετῆς τὴν ἀνάπαυση!

«Δεῦτε πρός με…»ἐσεῖς ποὺ ὑποφέρετε ἀπ’ τὶς ἀδυναμίες, τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὶς πτώσεις, γιὰ νὰ ὑπερβεῖτε ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ ἀνθρώπινα μέτρα!

«Δεῦτε πρός με…» ἐσεῖς ποὺ βασανίζεστε ἀπ’ τὶς θλίψεις, τὰ ἄγχη, τὴ μοναξιὰ κι ὅλα τὰ ἀδιέξοδα τῆς ἁμαρτίας, γιὰ νὰ νοιώσετε κάθε χαρὰ καὶ εὐφροσύνη!

«Δεῦτε πρός με…» ἐσεῖς ποὺ
πονᾶτε ποικιλοτρόπως, ποὺ ἀδικεῖστε χωρὶς λόγο, ποὺ διώκεστε
χωρὶς οἶκτο, γιὰ νὰ ἀναπαυτεῖτε κοντά μου!

Καὶ ποιὸς ἀπὸ μᾶς στ’ ἀλήθεια, δὲν
βρίσκεται λίγο ὡς πολὺ ἔστω καὶ σὲ
κάποια ἀπ’ ὅλα αὐτά;
Ὄχι, ὁ Χριστός, δὲν κωφεύει
στοὺς στεναγμούς μας, δὲν παραβλέπει τὸν πόνο μας, δὲν μένει ἀδιάφορος στὶς θλίψεις μας καὶ σὲ ὁ,τιδήποτε μᾶς κάνει δυσβάστακτη τούτη τὴ ζωή.
Ὢ πόση εἶναι ἡ ἀγαθότητά Του
πρὸς τοὺς ἁμαρτωλούς, ἡ ἀγάπη Του
στοὺς πλανημένους, ἡ συμπόνιά Του
στοὺς πονεμένους, τὸ ἔλεός Του
στοὺς ἀδικημένους καὶ στοὺς κατατρεγμένους, ἀκόμη καὶ σ’ αὐτοὺς
ποὺ τίποτα δὲν θέλουν νὰ ἀκούσουν
γι’ Αὐτόν, Τὸν ἀπορρίπτουν ἢ καὶ Τὸν
ἐχθρεύονται!

Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς ἀπευθύνουν προσκλήσεις σήμερα, ξέρετε…
Ἄλλοι γιὰ νὰ συμμετάσχουμε στὴ
χαρά τους, ἄλλοι γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσουμε στὸν πόνο τους, ἄλλοι γιὰ νὰ
τοὺς συμπαρασταθοῦμε στὶς θλίψεις
καὶ τὶς ἀνάγκες τους. Πρόκειται γιὰ
τὴν ἀνθρώπινη πλευρὰ τῶν πραγμάτων, αὐτὴν ἀκριβῶς ποὺ κι ἐμεῖς
ζητᾶμε ἀπ’ τοὺς συνανθρώπους μας.
Κι ἐδῶ ποιὸς μπορεῖ νὰ μείνει ἀδιάφορος;
Ἄλλοι γιὰ νὰ μᾶς πουλήσουν κάτι
καὶ γιὰ νὰ κερδίσουν ἀπὸ μᾶς ποικιλοτρόπως. Ἐδῶ ἔχουμε τὴν ἐμπορικὴ συναλλαγή. Ἐκεῖνο τὸ φοβερὸ
«τί μοῦ δίνεις γιὰ νὰ σοῦ δώσω»! Πόση προσοχὴ δὲν θέλει αὐτό!
Κι ἄλλοι ποὺ μᾶς θέλουν ὑποστηρικτές, χειροκροτητές, φανατικοὺς
θιασῶτες, ὀπαδούς! Αὐτὴ κι ἂν εἶναι
ἐκμετάλλευση!
Κι ὅσο τὸ ψάχνει κανεὶς αὐτό,
δηλαδὴ αὐτοὺς ποὺ μᾶς στέλνουν
τὶς προσκλήσεις τους, τί διαπιστώνει; Πὼς ὅλοι τους, λίγο ὡς πολύ,
ἀποβλέπουν κάπου. Στὴν ἀνθρωπιά
μας, στὴ νιότη μας, στὰ χρήματά
μας, ἀκόμη δὲ καὶ στὴν ἴδια τὴν ψυχή μας!

Ὁπότε στὴν οὐσία αὐτὸ
ποὺ κάνουν, τουλάχιστον οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτούς, τί εἶναι τελικά;
Μὰ ἡ φροντίδα γιὰ τὸν δικό τους
ἑαυτό, κι ὄχι γιὰ τὸν δικό μας!
Σαφῶς ὅλα γίνονται γιὰ τὸ συμφέρον τους, ἀκόμη καὶ οἱ «προσφορές», ἡ «φιλία», τὸ χαμόγελο ἢ καὶ
τὸ ὑποτιθέμενο οἰκεῖο χτύπημά
τους στὴν πλάτη μας!
Χρησιμοποιοῦν ὡραῖα λόγια, ἔξυπνα συνθήματα, δελεαστικὰ μηνύματα! Κι ὕστερα ἐπιστρατεύουν πλῆθος
ἀπὸ τεχνικὲς καὶ μεθόδους, ὅπως τὶς
διαφημίσεις, τὰ «like» κι ὅλα τὰ
γνωστὰ «κόλπα» τοῦ μάρκετινγκ!
Ἀλλὰ πόσοι ἀπ’ αὐτοὺς ἐνεργοῦν
ἀπὸ ἀληθινὴ ἀγάπη γιά μᾶς; Πόσοι
ἐνδιαφέρονται πράγματι γιὰ τὸ καλό μας; Πόσοι θυσίασαν κάτι πρὸς
χάριν μας; Καὶ τί … σύμπτωση!

Κανένας ἀπολύτως ἀπ’ αὐτοὺς δὲν …
σταυρώθηκε γιά μᾶς! Κατὰ κανόνα
σταυρώνει τὰ χέρια του μπροστὰ
στὸ πρόβλημά μας, κάποτε δὲ καὶ
μᾶς σταυρώνει πρὸς χάριν του!
Νὰ γιατί στὸ τέλος μετανιώνουμε,
ποὺ δεχθήκαμε τὶς προσκλήσεις
τους. Γιὰ τὰ χρήματα ποὺ ξοδέψαμε,
γιὰ τὸν χρόνο ποὺ διαθέσαμε, γιὰ τὴν
ἀφοσίωση καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ
τοὺς δείξαμε, κάποτε δὲ καὶ γιὰ τὴ
χαμένη νιότη μας ἀκολουθώντας
τους! Λοιπόν, πόσο λάθος ἀποδείχθηκε ἡ ἀποδοχὴ τῶν προσκλήσεών
τους!

Ἆραγε ποιὸς μετάνιωσε ἐπειδὴ
ἀκολούθησε τὸν Χριστό; Ποιὸς πλανήθηκε ἐπειδὴ Τὸν ἐμπιστεύτηκε;
Ποιὸς ἔχασε κάτι ἐπειδὴ Αὐτὸς ἦταν
ἡ καταφυγή Του στὸ ὅποιο πρόβλημα ἀντιμετώπισε;
Ναί, γιὰ ὅλα μπορεῖ κάποτε νὰ μετανιώσουμε στὴ ζωή μας. Ποτὲ ὅμως
γιατί, ἀποδεχόμενοι τὴν πρόσκλησή
Του, καταφύγαμε σ’ Αὐτόν. Καὶ
τοῦτο τί ἄλλο δείχνει, παρὰ τὸ ὅτι ὁ
Χριστὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς Σωτήρας καὶ Λυτρωτής μας, ὁ Κύριός μας
καὶ ὁ Θεός μας;

Ἀλλ’ εἶναι καὶ τοῦτο. Τί κάνουμε
στὰ διάφορα προβλήματά μας, ποῦ
καταφεύγουμε στὶς θλίψεις μας, ἀπὸ
ποῦ περιμένουμε βοήθεια; Κατὰ κανόνα ἀπὸ ὅλους καὶ ἀπὸ ὅλα, ἐκτὸς
ἀπ’ τὸν Χριστό!
Τρέχουμε στοὺς φίλους καὶ τὰ
οἰκεῖα μας πρόσωπα!
Πηγαίνουμε στοὺς εἰδικούς!
Προσφεύγουμε σὲ διάφορες μεθόδους καὶ πρακτικές!
Καταλήγουμε ἀκόμη καὶ σὲ θρησκευτικὰ μορφώματα!
Ἐφαρμόζουμε τὶς «συμβουλὲς»
ὅλων τῶν… εἰδημόνων!
Ἀκολουθοῦμε τοῦτο ἢ τὸ ἄλλο,
ποὺ νομίζουμε ὅτι θὰ μᾶς φέρει μία
κάποια ἀνακούφιση!
Κι ἀφοῦ νοιώσουμε ὅλη τὴν ἀπο-
γοήτευση, καὶ ταλαιπωρηθοῦμε πολύ, τόσο πολὺ ποὺ μπορεῖ ἀκόμη καὶ
νὰ ἐπιδεινώσουμε τὸ πρόβλημά μας,
τότε, ὡς ἔσχατη λύση, καταφεύγουμε καὶ στὸν Χριστό! Πάλι καλά…

Τὸ ἴδιο ἔκανε καὶ ἡ αἱμορροοῦσα,
ἡ ὁποία κατέφυγε στὸν Χριστὸ ἀφοῦ
«ταλαιπωρήθηκε πολὺ ἀπὸ πολλοὺς
γιατροὺς καὶ δαπάνησε ὅλη τὴν περιουσία της καὶ δὲν ὠφελήθηκε τίποτε,
ἀλλὰ μᾶλλον ἔγινε χειρότερα»
(Μάρκ. ε, 26-27), ὅπως καὶ ὁ ἀρχισυνάγωγος Ἰάειρος, ποὺ ζήτησε τὴν
βοήθειά Του λίγο πρὶν πεθάνει τὸ
12χρονο κορίτσι του! (Μάρκ. ε, 23). Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὁ Χριστὸς εἶναι τόσο ἀγαθός, φιλεύσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος, ποὺ καὶ τότε εἶναι ἕτοιμος νὰ μᾶς ἀνακουφίσει ἀπὸ τὰ βάσανα καὶ τὶς θλίψεις μας.

Λοιπόν, παιδιά, ἔχοντας τὸν
Χριστὸ στὴ ζωή μας ἕτοιμο νὰ μᾶς
βοηθήσει μοναδικὰ καὶ ἀνυπέρβλητα, Αὐτὸν ποὺ κινεῖται χωρὶς καμμία
ἰδιοτέλεια παρὰ μόνο ἀπὸ ἀγάπη γιὰ
μᾶς, ἀγάπη ποὺ ἔφθασε μέχρι καὶ τὸν
Σταυρό, ὄχι μόνο δὲν καταφεύγουμε
σ’ Αὐτὸν στὰ ὅποια προβλήματα καὶ
τὶς θλίψεις μας, ἀλλὰ ἀπορρίπτουμε
κιόλας τὴν πρόσκλησή Του;
Κι ἐνῶ καταφεύγουμε στοὺς πάντες καὶ τὰ υἱοθετοῦμε ὅλα προκειμένου νὰ βροῦμε λύσεις, τελικὰ μόνο
στὸ Χριστὸ λέμε ὄχι; Μόνο στοῦ Χριστοῦ τὸ χέρι δὲν δίνουμε τὸ δικό
μας, σ’ ἐκεῖνο τὸ γιὰ χάρη μας ματωμένο ἀπ’ τὰ καρφιά; Νὰ γιατί τὰ προβλήματά μας ὄχι μόνο παραμένουν,
ἀλλὰ καὶ μεγαλώνουν. Ὅπως καὶ τὰ
ἀδιέξοδά μας!
Τί λέτε, τουλάχιστον δὲν ἀξίζει νὰ
τὸ σκεφτοῦμε;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...