"Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Ματθ. 28, 19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.
Σήμερα μπροστά στην πραγματικότητα της απίστευτης διάδοσης των νέων τεχνολογιών και κυρίως της προσβασιμότητας στο ίντερνετ από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον πλανήτη είναι προφανές ότι η έννοια του ευαγγελισμού δηλαδή της διάδοσης του Λόγου του Θεού στα μήκη και τα πλάτη της γης αποκτά και νέες διαστάσεις και προοπτικές.
To internet αποτελεί ένα μοναδικό «εργαλείο» για την προσέγγιση ειδικά των νέων ανθρώπων, ένα συγκλονιστικό περιβάλλον στο οποίο οι νέες ιδέες και βέβαια οι πάντα επίκαιρες αξίες του Ευαγγελίου μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος να ανθίσουν".

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Τό πεζοδρόμιο τοῦ γείτονα


Ἔρριξα ἕνα περιφρονητικό βλέμμα στό πεζοδρόμιο τοῦ γείτονα. Γεμάτο χῶμα, ξερά φύλλα, πεταμένα χαρτάκια, σβησμένες γόπες. Κι ὕστερα μέ κρυφό καμάρι γύρισα στό δικό μου, καθαρό, φρεσκοσκουπισμένο, νοικοκυρεμένο. Πόση διαφορά!
«Καθένας κάνει τίς ἐπιλογές του», σκέφτηκα. «Δέν μπορῶ νά τόν κάνω μέ τό ζόρι νοικοκύρη». Μάζεψα τήν σκούπα καί τό φαράσι μέ ἱδρωμένο τό μέτωπο ἀλλά μέ τήν συνείδησι ἥσυχη.

Λίγη ὥρα ἀργότερα ἕνα ἐλαφρύ καλοκαιρινό βοριαδάκι ἔφερε τά πάνω κάτω! Ὅλα τά σκουπίδια ἀπό τό διπλανό πεζοδρόμιο, λές καί ὑπάκουσαν σέ ἕνα μυστικό πρόσταγμα, στροβιλίστηκαν λίγο κι ὕστερα στρογγυλοκάθισαν ἀναπαυτικά στό δικό μου πεζοδρόμιο!
Ἄδικα τό καμάρι, ἄδικος ὁ κόπος καί ὁ χρόνος πού ἔχασα. Τί κρίμα!
Προβληματίστηκα. Γιά νά εἶναι καθαρό τό πεζοδρόμιο μπροστά στό σπίτι μου, δέν ἀρκεῖ λοιπόν νά τό σκουπίσω. Δέν εἶναι περιφραγμένο, γιά νά ἐξαρτᾶται ἡ καθαριότητά του ἀποκλειστικά ἀπό μένα.
Ὑπάρχουν κι ἄλλοι παράγοντες πού μπορεῖ νά ἀνατρέψουν ὅ,τι ἐγώ μέ τόση ἐπιμέλεια φρόντισα. Κι αὐτούς εἶναι καλό νά τούς ἔχουμε πάντα ὑπόψιν μας. Νά τούς ἐρευνοῦμε. Νά ἐπιδιώκουμε, κατά τό δυνατόν, νά τούς ἀντιμετωπίζουμε. Διαφορετικά θά βρισκόμαστε συχνά μπροστά σέ δυσάρεστες ἐκπλήξεις.
Κι ἄς ἔχουμε στόν νοῦ μας ὅτι, ὅπως τά πεζοδρόμια δέν εἶναι ἀπομονωμένα, ἀλλά ἡ καθαριότητα τοῦ ἑνός ἐπηρεάζει τήν καθαριότητα τοῦ ἄλλου, ἔτσι συμβαίνει καί στήν ζωή. Ἡ καθαρότητα τοῦ ἑνός ἐπηρεάζει τήν καθαρότητα τοῦ ἄλλου. Κι ἀρκεῖ ἕνα ἐλαφρύ καλοκαιρινό βοριαδάκι γιά νά μεταφέρη τά ξένα σκουπίδια στήν δική μας καρδιά. Καί τότε... ἄδικα τό καμάρι! Κρίμα στόν κόπο μας!
Ἄς διευρύνουμε τούς ὁρίζοντές μας. Κι ἄς συνειδητοποιήσουμε ὅτι δουλεύοντας γιά τήν ἀναβάθμισι τοῦ συνόλου, δουλεύουμε συγχρόνως γιά τήν οἰκογένειά μας. Προσφέροντας στήν κοινωνία, εὐεργετοῦμε συγχρόνως τό σπίτι μας.
Σκορπώντας φῶς κι ἀγάπη στόν κόσμο, ὠφελούμαστε πρῶτοι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Ἀνεβάζοντας τό ἐπίπεδο τῆς τοπικῆς ἤ εὐρύτερης κοινωνίας, διασφαλίζουμε τά δικά μας παιδιά.
Ἡ κοινωνία κι ἐγώ εἴμαστε συγκοινωνοῦντα δοχεῖα. Δίνουμε καί ταυτόχρονα παίρνουμε. Προσφέρουμε καί ταυτόχρονα εἰσπράττουμε.
Ἄν ὑπό τό πρίσμα αὐτῶν τῶν σκέψεων νοιαστοῦμε τό σπίτι μας, σίγουρα θά ἔχουμε ἀποτελέσματα, καί ἐντυπωσιακότερα, καί μονιμότερα.

Πηγή: Περιοδικό «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», τεῦχος 483, Ἰούνιος 2013.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...