Ποια η σημασία του Σταυρού στην ζωή μας;

…Ο Σταυρός είναι η βάσις της σωτηρίας μας, ο Σταυρός είναι η προϋπόθεσις των μυρίων αγαθών (θείος Χρυσόστομος).

Μεσα στον πόνο και στον κόπο της ασκήσεως και της σταυρικής ζωής κρύβεται η πιο μυστική και αληθινή χαρά και ανάπαυσις, όπως άλλωστε ο ίδιος ο Κυριος το υποσχέθηκε: « Μακάριοι οι πενθούντες, ο τι αυτοί παρακληθήσονται ». Το πένθος της μετανοίας και της ασκήσεως είναι, κατά τούς αγίους Πατέρας, « χαροποιόν πένθος ».

Σταυρός: Ταπείνωση -Υπακοή - Αγάπη

Η Εκκλησία μας με αφορμή την εύρεση του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου μας αλλά και την ύψωσή του στα Ιεροσόλυμα μας προβάλει τον Σταυρό του Χριστού όχι απλά ως το Τίμιο Ξύλο στο οποίο επάνω σταυρώθηκε ο Θεάνθρωπος αλλά ως τον τρόπο ζωής με τον οποίο θα πρέπει να ζήσουμε.

Εν Χριστώ ζωή δίχως Σταυρό δεν νοείται. Όταν λοιπόν εισήλθαμε μέσα στην μεγάλη αυτή οικογένεια της Εκκλησίας του Χριστού, αυτή έδωσε στον καθένα μας έναν σταυρό ώστε να τον φορούμε στο στήθος μας, όχι όμως απλά ως ένα όμορφο στολίδι αλλά για να θυμόμαστε τον Κύριό μας, να θυμόμαστε κυρίως τρία πράγματα: την ταπείνωση του Χριστού, την υπακοή του αλλά και την αγάπη του.

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Κορινθίους Α΄ (α΄18–24)
Ἀδελφοί,
Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι. Γέγραπται γάρ· ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω. Ποῦ σοφός; Ποῦ γραμματεύς; Ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; Οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου; Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας.
Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν.

Πώς θα σχεδιάσω τη ζωή μου; (μέρος 2ο-τελευταίο)

Έχεις σίγουρα διαβάσει πως κάποτε μερικοί φιλόσοφοι (Επικούρειοι και Στωικοί στην αρχαιότητα, Ντεϊστές τον 18ο αιώνα) σκέφθηκαν και υποστήριξαν πως "ο Δημιουργός του κόσμου, ο Θεός, έφτιαξε τον κόσμο και τον άφησε στην τύχη του, δεν ασχολείται συνεχώς μαζί του"· Κάτι ανάλογο επαναλαμβάνουν και σήμερα -αφιλόσοφα- κάποιοι λίγοι: " Τι να σου κάνει κι ο Θεός;", "ποιον να πρωτοκοιτάξει;".

Πώς θα σχεδιάσω τη ζωή μου; (μέρος 1ο)

"Νιώθω σα σε μια φυλακή με χρυσά κάγκελα κι αμπάρες", φώναξε η όψη του Κωνσταντίνου, όταν με άκουσε να του λέω "έχει το σχέδιό Του ο Θεός, μην το ξεχνάς". Ήθελε να περάσει Ιατρική Αθήνας και δεν πέρασε. Πολλοί του είπαν πολλά. Τα άκουγε λυπημένος, σκεφτικός, σιωπηλός. Μόνο ο λόγος μου τον προκάλεσε να μιλήσει: 

Η υπερηφάνεια αιτία της απουσίας χαράς

Σὲ σχέση μὲ τὴν κρίση ποὺ ὑπάρχει στὴν προσέλευση φοιτητῶν, σκεφτόμουν: γιατί οἱ ἄνθρωποι τόσο συχνὰ ἁπλῶς καταστρέφουν τὴ ζωή τους, βλάπτουν τὸν ἑαυτό τους, σὰν νὰ διακατέχονται ἀπὸ κάποια amor fati.

Θὰ ὑπέθετε κανεὶς πὼς ἕνας ἁπλὸς ἐγωισμὸς καὶ τὸ ἔνστικτό τῆς αὐτοσυντήρησης θὰ τοὺς προφύλασσαν , ἀλλὰ ὄχι, οὔτε αὐτὸ τὸ ἔνστικτο δὲν τοὺς σταματᾶ. Μπορεῖς νὰ διακρίνεις καθαρὰ ἕνα εἶδος τρέλας, ἕνα πραγματικὸ πάθος γιὰ καταστροφή. Αὐτὸ τὸ πάθος εἶναι τὸ «Ἐγώ», δηλ. ἡ ὑπερηφάνεια.

Άγιος Πορφύριος: «Ποιες είναι οι τρεις αιτίες για τον πονοκέφαλο»

Είναι η βασκανία μέσα σε αυτές; Πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από πονοκεφάλους, τους αποδίδουν σε βασκανία, δηλαδή σε αυτό που λέμε κοινώς «μάτιασμα».

Μπορεί όμως η βασκανία να προκαλέσει πονοκέφαλο;

Την απάντηση μάς δίνει ο άγιος Πορφύριος, ο οποίος είναι γνωστός για τις θαυμαστές ιατρικές διαγνώσεις που έκανε σε πάρα πολλούς ανθρώπους, αν και ο ίδιος φυσικά δεν είχε σπουδάσει γιατρός.

Η δύναμη της υπομονής

απόσπασμα από το Γεροντικό

Κάποιος μοναχός, από δαιμονική επήρεια, έπεφτε συχνά σε σαρκικό αμάρτημα.

Ολοένα όμως βίαζε τον εαυτό του να μην πετάξει το σχήμα του. Και κάνοντας την καθημερινή του προσευχή, ικέτευε το Θεό στενάζοντας και λέγοντας:

– Κύριε, θέλω δε θέλω, σώσε με! Γιατί εγώ, σαν λάσπη που είμαι, ποθώ τη βρωμιά της αμαρτίας.

Εσύ όμως, σαν Θεός παντοδύναμος, μπορείς να μ’ εμποδίσεις. Αν ελεήσεις τον δίκαιο, τίποτα το σπουδαίο.

Ο Κύριος γνωρίζει τον δρόμο της ψυχής

Ο πρώτος ψαλμός τελειώνει με τον στίχο: «Ότι γινώσκει Κύριος οδόν δικαίων και οδος ασεβών απολείται» (Ψαλμ. 1:6).

Ο Κύριος γνωρίζει τον δρόμο, την πορεία, τη ζωή των δικαίων. Δεν θα κάνει λάθος ο Κύριος. Γνωρίζει τη ζωή του χριστιανού, του πιστού, παρακολουθεί τη ζωή του και προνοεί γι’ αυτήν. Εγκαταλείπει όμως τους ασεβείς και έτσι καταστρέφονται όλα τα τεχνάσματα των ασεβών και αυτοί οι ίδιοι.

Οι προβληματικοί άνθρωποι μέσα στην Εκκλησία

Μέσα στην Εκκλησία του Χριστού υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι βρέθηκαν στην Εκκλησία για διαφόρους λόγους: διότι έχουν ανάγκη, διότι έχουν προβλήματα –και δεν μπορούν αλλού να έχουν ελπίδα λύσεως των προβλημάτων τους– διότι δεν μπορούν αλλού να βρουν ανακούφιση, παρηγοριά. Για τους λόγους λοιπόν αυτούς καταφεύγουν στην Εκκλησία. Όμως, είναι άνθρωποι προβληματικοί, άνθρωποι με αρρωστημένες καταστάσεις, και δημιουργούν προβλήματα.