ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Καθώς εισερχόμαστε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή η Εκκλησία μας ορίζει, δια των λόγων του Χριστού στο Ευαγγέλιο της Κυριακής της Τυρινής (Ματθ. 6, 14-21), τις προϋποθέσεις με τις οποίες θα αξιοποιήσουμε την πνευματική προσπάθεια που περαιτέρω αναλαμβάνουμε, ώστε και ο κόπος της νηστείας να έχει νόημα, αλλά και να διαφυλάξουμε την οδό για την Βασιλεία του Θεού που η πίστη μας προσφέρει με ιδιαίτερη ένταση αυτό το διάστημα.

Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακής Δ' Νηστειών 10 Απριλίου 2016 (Ιωάννου της Κλίμακος)

Απόστολος, προς Εβραίους ΣΤ’ 13-20
13 Τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ' οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ' ἑαυτοῦ,
14 λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε·
15 καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας.
16 Ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος·
17 ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ,
18 ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος·
19 ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος,

Τι πρόβλημα έχεις με την Εκκλησία;

π. Παύλος Παπαδόπουλος

 

Σε ένα μυαλό όπου η Εκκλησία θεωρείται:

 1. Οργανισμός διατήρησης εθίμων-παραδόσεων,

2. Μαυροφορεμένοι υπάλληλοι που τα κονομάνε εις βάρος του φτωχού λαού,

3. Η κατάργησή της θα σήμαινε ευλογία για τη χώρα,

4. Κλειστοφοβική ομάδα συντηρητικών ανθρώπων που σκοπό έχει να μας φέρει στον Μεσαίωνα,

 

έχω να πω τα εξής:

Μην βλέπεις τόσο πολύ τηλεόραση.

Μην διαβάζεις τον κάθε κομπλεξικό που το παίζει προοδευτικός και φιλελεύθερος ενώ ζει μέσα στο σκοτάδι της αυτοθέωσής του.

Δ' ΣΤΑΣΗ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΣΤΑΣΙΣ ΤΕΤΑΡΤΗ

Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων· ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, κατεσκεύασέ σε Ποιητὴς Ἄχραντε, οἰκήσας ἐν τῇ μήτρᾳ σου, καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας

Τεῖχος εἶσαι προστατευτικὸ τῶν παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καθὼς καὶ ὅλων ὅσοι προστρέχουν στὴ χάρη σου. Γιατὶ ὁ Ποιητὴς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ σὲ ἀνέδειξε στὸ θεομητορικό σου ἀξίωμα, ἄχραντε, σκηνώνοντας στὴ μήτρα σου καὶ διδάσκοντας ὅλους νὰ σὲ προσφωνοῦν·

Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας.  
Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε ἡ πύλη ποὺ ὁδηγεῖς στὴ σωτηρία.

Ανάλυση και αξία των Χαιρετισμών της Θεοτόκου!!!

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε. 
Και πάλιν και πολλάκις Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.
Όπως γνωρίζετε χριστιανοί μου, όπως το βλέπετε και όπως το βιώνετε, τη Μεγάλη Σαρακοστή και κάθε Παρασκευή, ψάλλονται στην Εκκλησία μας οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Είναι μια από τις ωραιότερες ακολουθίες και συγχρόνως μια από τις καλύτερες προσευχές.
Οι Χαιρετισμοί συνδέονται πάντοτε και με το Μικρό Απόδειπνο.

Αὐτογνωσία -Τύψεις-Μετάνοια Αἰμιλιανός Τιμιάδης (Μητροπολίτης Σηλυβρίας)

 

Ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ κάθε πταίστη ἀποτελεῖ μέρος τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ.
 

* * *
 

Ἢ θεραπεία ὅμως ἀπαιτεῖ, νὰ ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τὴν μέχρι τώρα φυλάκιση τοῦ «ἐγώ» του σὲ μία παθολογικὴ ἐσωτερικότητα: νὰ βγῆ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του' γιὰ νὰ βρῆ τὸν πραγματικὸ ἑαυτό του.

Το μεγαλείο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής

H νηστεία αυτή των τεσσαράκοντα ημερων ―σύν τή μεγάλη Eβδομάδα― είναι η νηστεία του Xριστού μας στήν έρημο του Iορδάνη, μετά τή θεία Tου βάπτιση. Kαί τήν καθιέρωσαν οι πατέρες καί η Eκκλησία, καί προσπαθουμε καί μείς μέσα σέ σαράντα μέρες νά κάνωμε έναν αγώνα.Oι παλαιότεροι έκαναν πολλά καί μεγάλα, καί αρκετοί σήμερα. Eυτυχώς! Υπάρχουν όμως καί οι άλλοι, οι αδύνατοι, οι λαγωοί, πού δέν είμαστε όρη τά υψηλά, καί δέν ειμαστε ελάφια, πού θέλουμε λίγη παρηγοριά, καί λίγη ενίσχυση, σ αυτό τό μέγα της νηστείας πέλαγος, καί συνάμα τόν καλόν αγώνα καί τό μέγα καλό πού προκύπτει.

Για τις σχέσεις του ανδρογύνου ….( Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης )

– Για τις σχέσεις του ανδρογύνου; Πώς να συμπεριφέρεσαι; Τι σου έλεγε;

– Μου έλεγε πολλά. Έλεγε, δηλαδή, ότι πρέπει να συνεννοούμαστε, να προσευχόμαστε μαζί. Αυτό μου τόνισε πολλές φορές. Η προσευχή πρέπει να είναι κοινή. Όταν τα παιδιά μου ήταν φοιτητές, του έλεγα ότι προσεύχομαι για να περάσουν τις εξετάσεις. Μάλιστα, μια φορά, ο γιός μου, αν και ήταν καλός φοιτητής, σε κάποιες εξετάσεις δυσκολευόταν ∙ τότε μου είπε ο Γέροντας: «δε θα περάσει τις εξετάσεις». Πράγματι δεν τις πέρασε.

Γιατί η Εκκλησία επιμένει τόσο στο θέμα των σαρκικών σχέσεων;

Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η Εκκλησία είναι κολλημένη στο θέμα του έρωτα. Ότι με αυτά που λέει διώχνει τους ανθρώπους από κοντά της και αποτρέπει τους ανθρώπους από το να την ακούν. Μήπως όμως αυτό το γεγονός αποτελεί απόδειξη ότι η Εκκλησία είναι η Αλήθεια; Μήπως αποδεικνύει,  ότι τουλάχιστον δεν αποτελεί ένα δημαγωγικό οργανισμό. Γιατί φυσικά, αν η Εκκλησία ήθελε να «τραβήξει κόσμο» για «να έχει πελατεία», δε θα είχε τόσο άβολες θέσεις σ’ αυτό το θέμα. Διεξοδικά έχει μελετήσει τις σχέσεις των δύο φύλων, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος στο βιβλίο του «Ελεύθεροι από το Γονιδίωμα» της Συνοδικής Επιτροπής Βιοηθικής. Ας του δώσουμε το λόγο:

Δεν μπορώ να συγχωρήσω εύκολα τους άλλους

-Γέροντα, δεν μπορώ να συγχωρήσω εύκολα τους άλλους.

-Εσύ δε θέλεις να σε συγχωρεί ο Χριστός;

-Πώς δε θέλω, Γέροντα;

-Τότε, γιατί κι εσύ δε συγχωρείς τους άλλους; Αυτό πρόσεξέ το πολύ, γιατί στενοχωρεί το Χριστό.

Είναι σαν να σου χάρισε δέκα χιλιάδες τάλαντα κι εσύ να μη θέλεις να χαρίσεις στον άλλο εκατό δηνάρια. Να λες με το λογισμό σου: «Πώς ο Χριστός που είναι αναμάρτητος με ανέχεται συνέχεια, και ανέχεται και συγχωρεί δισεκατομμύρια ανθρώπους, κι εγώ δε συγχωρώ μια αδελφή;».