Το μεγαλείο του Χριστού έγκειται στην άκρα Ταπείνωσή Του

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

Δημοσιεύθηκε στο Ενοριακό Έντυπο του Αγ. Νικολάου Πευκακίων «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Αριθμ. Τεύχους 45 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2006.


"Ου θέλω δε υμάς αγνοείν, αδελφοί, ότι οι πατέρες ημών πάντες υπό την νεφέλην ήσαν, και πάντες δια της θαλάσσης διήλθον, 2 και πάντες εις τον Μωϋσήν εβαπτίσαντο εν τη νεφέλη και εν τη θαλάσση, 3 και πάντες το αυτό βρώμα πνευματικόν έφαγον, 4 και πάντες το αυτό πόμα πνευματικόν έπιον· έπινον γαρ εκ πνευματικής ακολουθούσης πέτρας, η δε πέτρα ην ο Χριστός. " (Α΄ Κορ. 10/ι: 1-4). "αγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν;" (Ρωμαίους 6/ς: 3).

Η Ανάσταση του Κυρίου

 «Η μεγαλύτερη αμαρτία στις ημέρες μας έγκειται στο ότι οι άνθρωποι βυθίστηκαν στην απόγνωση και δεν πιστεύουν πια στην ανάσταση»[1]. Στον προχριστιανικό, αλλά και αργότερα στον εξωχριστιανικό κόσμο, υπήρχε διάχυτη η πίστη στην αθανασία της ψυχής. Αλλά και αυτή ακόμα η πίστη παραμερίζεται στην εποχή μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι και οι επιστήμονες που ασχολούνται με την ανθρώπινη ψυχή δεν την αντιμετωπίζουν συνήθως ως οντολογικό στοιχείο του ανθρώπου, αλλά μάλλον ως βιολογική λειτουγία του. Ο σύγχρονος άνθρωπος ζει και πεθαίνει χωρίς καμία ιδιαίτερη προοπτική πέρα από την βιολογική ύπαρξη και την βιογραφική δραστηριότητά του. Μέσα στο πλαίσιο αυτό δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί και η διάχυτη απαισιοδοξία του, όσο και αν θέλει η προσπαθεί να την απωθήσει η να την διασκεδάσει.

ΑΙΜΑ ΘΕΟΥ !

 

Ο ἄνθρωπος μετὰ τὴν πτώση τῶν Πρωτοπλάστων ἀρρώστησε βαριά. Τὸ δηλητήριο τῆς ἁμαρτίας εἰσχώρησε στὴ ζωὴ κάθε ἀνθρώπου καὶ κατέτρωγε ἄσπλαχνα τὰ σπλάχνα τῆς ἀνθρωπότητος. Ὁ θάνατος ὁ σωματικός, ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ ὁ θάνατος ὁ πνευματικός, ὁ χωρισμὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεό, βασίλευε παντοῦ. Μὲ ποιὸν τρόπο θὰ μποροῦσε νὰ θεραπευθεῖ; Ποιὸ φάρμακο θὰ μποροῦσε νὰ καθαρίσει τὸ θανατηφόρο δηλητήριο τῆς ἁμαρτίας;

«Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς εν τω μνήματι»

 

«Ο δε λέγει αυταίς• μη εκθαμβείσθε• Ιησούν ζητείτε τον Ναζαρηνόν τον Εσταυρωμένον• ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε• ίδε ο τόπος όπου έθηκαν Αυτόν» (Μαρκ. ιστ 6). Τους λέγει: Μη εκπλήττεσθε και μη φοβείσθε. Γνωρίζω ποιόν ζητάτε. Ζητάτε τον Ιησού τον Ναζαρηνό, τον Εσταυρωμένον. Ανεστήθη. Δεν είναι εδώ. Ιδού, είναι αδειανό το μέρος, όπου τον έβαλαν.
«Χριστός ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος» ψάλλουμε την Ανάσταση.
• Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στα Πνευματικά Γυμνάσματα, εξηγεί:

Γιατί ονομάζουμε την εβδομάδα μετά από το Άγιο Πάσχα «διακαινήσιμο»;

 

Ολόκληρη η εβδομάδα από το άγιο Πάσχα μέχρι την επομένη Κυριακή, δηλαδή, την Κυριακή του Θωμά, λέγεται «διακαινήσιμος».
Γιατί ονομάζεται έτσι;
Στην παλαιά εποχή στην Εκκλησία υπήρχε η τάξη των Κατηχουμένων, όσων δηλαδή προέρχονταν από τους ειδωλολάτρες ή τους Ιουδαίους και διδάσκονταν τις αλήθειες της χριστιανικής πίστεως για να γίνουν μέλη της με το μυστήριο του Βαπτίσματος.

Πάσχα είναι ...

Μια πικραμένη κραυγή άνυδρης ψυχής,για την ξεχασμένη από τους πολλούς μεγάλη και σωστική αλήθεια της πίστης μας ...

Πάσχα είναι ...
Πάσχα δεν είναι ευκαιρία , να σμίγουμε για το καλό ... Είναι γιορτή που δεν τελειώνει το αιώνιο,το αληθινό ...
Πάσχα δεν είναι οι λαμπάδες ,που τις ξεχνάμε στην στιγμή ... Είναι σκυμμένοι Γεροντάδες ,με το ανέσπερο κερί ...

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΑΪΟΥ 2021

 

Γιατί το Πάσχα Σουβλίζουμε Αρνί ;

 

  Το σούβλισμα του οβελία είναι ίσως το χαρακτηριστικό πασχαλινό έθιμο για εμάς τους Έλληνες. Το «ηρωικό γύρισμα»στη σούβλα αποτελούσε αρχικά κατεξοχήν έθιμο της Ρούμελης και της Πελοποννήσου.
Έχετε αναρωτηθεί, όμως, ποτέ πώς ξεκίνησε αυτό το έθιμο, το συνδεδεμένο με μεγάλη γιορτή και χαρά;
    Το έθιμο του σουβλίσματος του αρνιού, προέρχεται από το εβραϊκό Πάσχα και σχετίζεται με την έξοδο τους από την Αίγυπτο.

Αληθώς Ανέστη!

 

 Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο Χριστός είναι Θεός και ότι η ορθόδοξη πίστη είναι η μόνη αληθινή είναι η Ανάστασή Του. Αν δεν υπάρχει ανάσταση, λέει ο Απόστολος Παύλος, όλη η πίστη μας είναι ένα παραμύθι. Το ότι όμως ο Χριστός αναστήθηκε, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο Χριστός είναι Θεός.

 Τα τεκμήρια της Αναστάσεως

Ο αναστημένος Κύριος επί σαράντα ημέρες μετά την Ανάστασή Του εμφανιζόταν στους μαθητές Του. Αυτές οι ίδιες οι εμφανίσεις του αναστημένου Χριστού αποτελούσαν την πρώτη οπτική και ακουστική απόδειξη ότι αυτός που έβλεπαν οι μαθητές δεν ήταν φάντασμα αλλά ο ίδιος ο Κύριος. Έβλεπαν οι μαθητές τον αναστημένο Κύριο υγιέστατο, γεμάτο σφρίγος, να ακτινοβολεί ζωή.

Κι εσύ κι εγώ μαζί Του!

Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται

Γιατί όταν μετανοείς, όλα συγχωρούνται από Αυτόν που σε αγαπά καθώς είσαι το παιδί Του κι έχεις ανάγκη από έναν πατέρα αγάπης.

 

Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται