Ποιες είναι οι χαρές της ζωής;

Κατωτέρω παραθέτουμε τὴν ὁμιλία τοῦ Δρος Χαραλάμπους Μπούσια μὲ θέμα «Ποιὲς εἶναι οἱ χαρὲς τῆς ζωῆς;»

Κανεὶς στὴ ζωή του δὲν βάζει στόχο τὴ θλίψη καὶ τὴ δυστυχία. Στόχος ὅλων μας εἶναι ἡ χαρά, καὶ μάλιστα ὄχι ἡ πρόσκαιρη, ἀλλὰ ἡ παντοτινή. Ἂν παίζαμε τυχερὰ παιχνίδια, ἀπαράδεκτο, βέβαια, γιὰ χριστιανούς, κανεὶς δὲν θὰ στοιχημάτιζε στὴ θλίψη. Ἂν ἐπενδύαμε σὲ μετοχὲς τότε σίγουρα ἡ μετοχὴ τῆς χαρᾶς θὰ εἶχε τὴ μεγαλύτερη ἀξία. Ἂν πωλοῦσαν τὴ χαρὰ στὰ καταστήματα ὁ κόσμος θὰ περίμενε ὧρες καὶ ἡμέρες γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσει. Καὶ τοῦτο γιατὶ ὅλοι μας θέλουμε τὴ χαρά.

Τα μικρά μυστικά

Τα μικρά μυστικά

Την πνευματική αποκλειστικότητα για τον καθένα μας την έχει μόνο ο Χριστός, την εξασφαλίζει με το αίμα Του.

Όταν ευχαριστώ τον Θεό για τις ευεργεσίες του παρελθόντος, λησμονώ και ανησυχώ για τα προβλήματα του μέλλοντος και αντιμετωπίζω με επιτυχία τα προβλήματα του παρόντος.

Να πιστεύω στην προσωπική μου αδυναμία και να εμπιστεύομαι την δύναμη του Θεού. Αυτό είναι το πρώτο μυστικό για μια μόνιμη και σταθερή πνευματική ζωή.

Εμείς οι Χριστιανοί δεν πιστεύουμε στην τύχη

Εμείς οι Χριστιανοί δεν πιστεύουμε στην τύχη, διότι απλούστατα δεν υπάρχει. Εμείς αντίθετα πιστεύουμε, ότι όλα έγιναν με τάξη και αρμονία από τον Παντοδύναμο Θεό, ο οποίος κυβερνά όλον τον κόσμο με τη σοφία Του. Δεν κυβερνάται από την τύχη. Όχι. Πιστεύω ακόμη, ότι είμαι ελεύθερος άνθρωπος και ότι δεν είμαι δούλος κανενός, παρά μόνον του Χριστού, ο οποίος για μένα είναι ο στέφανος, η δόξα και το καύχημά μου.

Τα τέσσερα ακαταμάχητα όπλα κατά του πονηρού

Ο σατανάς είναι ο μισόκαλος εχθρός, ο παμπόνηρος και παγκάκιστος, που μέρα και νύχτα, κάθε ώρα και στιγμή, μας πολεμάει, μας στεναχωρεί και μας πειράζει. Και άλλοτε σαν πνευματικός σου πατέρας σε είχα συμβουλέψει πως να αποφεύγεις τις πολύπλοκες παγίδες του και να φυλάγεσαι από τα πυρωμένα βέλη του.

Τώρα σε συμβουλεύω να μεταχειρισθείς τέσσερα όπλα ακαταμάχητα. Με αυτά τα όπλα, αν βέβαια τα χρησιμοποιήσεις με μεγάλη προσοχή, δεξιοτεχνία, προθυμία και ανδρεία, όχι μόνο θα μείνεις άτρωτος και αβλαβής από τα βέλη και τις παγίδες του διαβόλου, αλλά και θα τον νικήσεις και θα τον αφανίσεις.

Όταν αμαρτάνω

Όταν αμαρτάνω

Όταν αμαρτάνω, δυο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μου : η οδός της απόγνωσης και η οδός της αυτογνωσίας .

Η οδός της απογνώσεως είναι ο δρόμος που ακολουθεί ο Ιούδας, μετά από την προδοσία. Χρειάζεται προσοχή για να μην πάρουμε αυτό τον δρόμο. Είναι αδιέξοδος- οδός θανάτου.

Η οδός της αυτογνωσίας είναι ο δρόμος που πήρε ο απ. Πέτρος, μετά την τριπλή άρνηση Του Χριστού.

Η κοινή προσευχή (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Η προσευχή της Εκκλησίας έχει τόσο μεγάλη δύναμη, ώστε και αν ακόμη είμαστε πιο άφωνοι και από τις πέτρες, θα μπορούσε να κάνει τη γλώσσα μας πιο ελαφρά από το φτερό. Διότι, όπως ο ζέφυρος όταν φυσάει στα πανιά του πλοίου το κάνει να τρέχει πιο γρήγορα από το βέλος, έτσι και η προσευχή της Εκκλησίας όταν πέσει στη γλώσσα αυτού που την λέει, κινεί τον λόγο δυνατότερο από τον ζέφυρο.

Ο καθρέφτης και η Παναγία

Μαμά, μαζί με τα άλλα που θα με στείλεις, να με στείλεις και ένα καθρεφτάκι. Το ήθελα η κόρη για να φτάχνει το μαλλί της και να περιποιείται το πρόσωπο της. Πράγματι η μητέρα της έστειλε έναν διπλωμένο καθρέφτη. Και όταν η κόρη ξεδίπλωσε το καθρέφτη, είδε την Παναγία , και της έγραφε η μάνα της: Με βάση αυτόν τον καθρέφτη να φτιάχνεσαι , παιδί μου! Να καθρεφτίζεσαι πάντα με βάση και πρότυπο την Παναγία μας.

Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου!

Η γιαγιά μου, από την πλευρά του πατέρα μου, σε όλη της τη ζωή ήταν μια απλή χωρική από τη Συρία, που δεν ήξερε ούτε να γράφει, ούτε να διαβάζει.
Ήταν όμως ειλικρινά θρήσκα. Ότι έκανε είχε πάντοτε το όνομα του Θεού στα χείλη της. Aλλά δεν ανέφερε μόνο το Όνομά Του.
Έλεγε τουλάχιστον εκατό φορές την ημέρα: «Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου»!… Καί όχι μόνο όταν της συνέβαινε κάτι καλό.

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 17-2-2019 (ΤΕΛΩΝΟΥ και ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Τιμόθεον Β΄ (γ΄10-15)
Τέκνον Τιμόθεε, σὺ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! Καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος.
Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. Σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ, ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος.

Τι είναι προσευχή: Μπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

«Και ο Κύριος έγινε καταφύγιο για τον φτωχό, βοηθός στην κατάλληλη στιγμή των θλίψεων» (Ψαλμ. 9, 10).

Αυτός, λέγει ο Προφήτης Δαυίδ, με ασφάλισε, διότι τίποτε δεν είναι ίσο με αυτό το καταφύγιο, τόσο εύκολο και τόσο ασφαλές. Επειδή τα άλλα καταφύγια είναι δυνατόν να τα επιβουλευτούν και δεν μπορεί κανείς να τα βρει γρήγορα και έτοιμα, αλλά εμποδίζονται και από τον τόπο, και από τον χρόνο και από χιλιάδες άλλους παράγοντες, ενώ αυτήν πάντα την βρίσκεις κοντά σου, εάν μόνον την επιζητήσεις με σωστό τρόπο. Διότι «τότε θα φωνάξεις και ο Θεός θα σε ακούσει, και ενώ εσύ ακόμα μιλάς θα σου πει, να εγώ είμαι κοντά σου» (Ησ. 58, 9). Και «εγώ ο Θεός που είμαι κοντά σου και όχι Θεός απόμακρος» (Ιερ. 23, 23)· δεν χρειάζεται λοιπόν να διανύσουμε απόσταση, ούτε να πάμε σε άλλους τόπους, αλλά μπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας.