ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Οι δύο εργάτες

Είναι δυο εργάτες που έσπαζαν πέτρες, τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι κτιστάδες και έχτιζαν μια εκκλησία. Ένας περαστικός παρατηρεί ότι ο ένας από τους δύο εργάτες δούλευε λες και ήταν σε καταναγκαστικά έργα, χωρίς διάθεση, με τη μέγιστη επιτρεπόμενη οκνηρία, αγανακτισμένος με την κακή του μοίρα που τον έφερε να σπάει πέτρες. 


Ο δεύτερος ήταν ακριβώς το αντίθετο. Με ενθουσιασμό, κέφι, μεράκι και με μεγάλη ευχαρίστηση, δούλευε σαν «τρελός», σαν να ζωγράφιζε τον καλύτερο πίνακα. Ο περαστικός ήταν πολύ περίεργος να μάθει το γιατί αυτής της μεγάλης διαφοράς μεταξύ αυτών των δύο εργατών, που έκαναν την ίδια ακριβώς εργασία. 

Ρώτησε λοιπόν τον πρώτο - «Με συγχωρείτε, τι δουλειά κάνετε εδώ;» 

Και εκείνος απαντάει: - «Καλά δεν βλέπεις; Πέτρες σπάω». 

Ρώτησε στη συνέχεια το ίδιο και τον δεύτερο και εκείνος, με μεγάλη ευχαρίστηση, του απάντησε: «Χτίζουμε εκκλησία». 

Ποια ήταν λοιπόν η διαφορά; Από που πήγαζε η τόση ευχαρίστηση του δεύτερου εργάτη; 

Αυτό ασφαλώς προκύπτει από την απάντηση που έδωσε, δηλαδή από την συμβολή του στο χτίσιμο της εκκλησίας. Αυτή η συμβολή στο δημιούργημα έδινε νόημα στην εργασία του και τον έκανε να την αισθάνεται σημαντική και αυτό, με τη σειρά του, του ανέβαζε την αυτοεκτίμηση και του δημιουργούσε ικανοποίηση και ευχαρίστηση. 

Πριν δύο-τρία χρόνια, πάνω σε αυτό το ζήτημα, διάβασα μια συνέντευξη που έδωσε μια οδοκαθαρίστρια στην εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στη χώρα. Ο τίτλος της συνέντευξης ήταν «Η πιο ενδιαφέρουσα εργασία που είχα ποτέ». Ο υπότιτλος ήταν επίσης λόγια της ίδιας: «Το μόνο μου παράπονο είναι το απαξιωτικό βλέμμα των περαστικών».

Δημήτρης Μπουραντάς

πηγή : ως στρουθίον
 Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Αργυρούπολης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...