ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ

Ύστερα από περίπου δύο μήνες θα μπορέσουμε από αυτή την Κυριακή 17/5 της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, να συμμετάσχουμε πάλι στη θεία Λειτουργία της ενορίας μας.

Όμως, ισχύουν ακόμα κάποια περιοριστικά μέτρα. Σας ενημερώνουμε λοιπόν, να γνωρίζετε:

1. Παρακαλούμε πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους ή κάποιους από τους συνανθρώπους μας που έχουν υποκείμενα νοσήματα (πνευμονολογικά, καρδιακά κλπ.) ή κάποιους που αυτή την εποχή αντιμετωπίζουν κρυολόγημα και βήχουν, να αποφύγουν προς το παρόν να έλθουν στο Ναό.

2. Τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις, υπάρχει μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός προσώπων που μπορούν να παρευρίσκονται στο Ναό. Αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν χωρέσουν όλοι μέσα στον κυρίως Ναό και επίσης ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε όπου θέλουμε.

3. Για να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας, οι θέσεις είναι ήδη καθορισμένες. Ακολουθούμε λοιπόν, τις οδηγίες των Εκκλ. Επιτρόπων και των συνεργατών του Ναού (θα φέρουν διακριτικό σήμα για να τους αναγνωρίζετε) και καθόμαστε όπου μας υποδείξουν, ώστε να διευκολύνουμε την καλύτερη πρόσβαση όλων.

4. Ο Ναός μας θα ανοίξει την Κυριακή περίπου στις 6.30 το πρωί. Οι πρώτοι θα καταλάβουν θέσεις στον κυρίως Ναό. Νέες κοπέλες και κυρίες μπορούν να ανέβουν στον Γυναικονίτη ακολουθώντας κι εκεί τις οδηγίες των συνεργατών μας.

Οικογένειες μαζί με παιδιά ή κάποιοι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι προτιμότερο να εκκλησιαστούν στην ισόγεια αίθουσα του Ναού, όπου θα υπάρχει ζωντανή μετάδοση με εικόνα και ήχο. Προφανώς οι οικογένειες θα καταλάβουν μαζί κάποιο χώρο. Δεν θα κάτσουν μεμονωμένα.

5. Όταν γεμίσει ο κυρίως Ναός και ο Γυναικονίτης, τότε θα οδηγούμαστε στην ισόγεια αἰθουσα του Ναού, όπου πάλι θα ακολουθούμε τις σχετικές οδηγίες, όμορφα και ήσυχα. Αν γεμίσει και η ισόγεια αίθουσα, τότε αναγκαστικά θα παραμείνουμε στον προαύλιο χώρο. Θα προσπαθήσουμε να υπάρχουν θείες Λειτουργίες και μέσα στην βδομάδα, ώστε να μπορούν να εκκλησιαστούν περισσότεροι.

6. Κεράκι μπορούμε να ανάψουμε είτε πάνω στο Ναό, είτε κάτω στο Παρεκκλήσι.

7. Σε κάθε είσοδο-έξοδο υπάρχουν αντισηπτικά και μαντηλάκια που μπορείτε να χρησιμοποιείτε.

8. Την ώρα της Θείας Κοινωνίας, όσοι βρίσκονται στον κυρίως Ναό και τον Γυναικονίτη, έχουν ετοιμαστεί και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά τηρώντας τις αποστάσεις, προς τον Σολέα, την Ωραία Πύλη.

Όσοι βρίσκονται στην ισόγεια αίθουσα και θέλουν να κοινωνήσουν, δεν θα μετακινηθούν. Θα κατέβει εκεί ο ιερέας.

Όσοι βρίσκονται έξω από τον Ιερό Ναό και επιθυμούν να μεταλάβουν, θα μετακινηθούν προσεκτικά προς την ισόγεια αίθουσα από τη είσοδο της οδού Θεομήτορος.

9. Όλοι θα θέλαμε να ήταν κάπως αλλιώς τα πράγματα, και να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Όμως οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Και να θυμόμαστε πάντα ότι δίνουμε «εξετάσεις» αξιοπρέπειας, σεβασμού και πίστης.

10. Ζητούμε συγγνώμη και ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ να ακολουθήσετε πιστά τις παραπάνω οδηγίες.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Ποιόν εαυτό να αποδεχτούμε;


Ποιόν εαυτό να αποδεχτούμε;
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Ακούμε, κυρίως από κύκλους της Ψυχολογίας, ότι θα πρέπει ν’ αποδεχτούμε τον εαυτό μας. Εάν αυτό έχει την έννοια μιας μοιρολατρικής συμπεριφοράς που δεν κάνει τίποτα γι’ αλλαγή, την οποία πιστεύει πως δεν μπορεί να πετύχει, νομίζω πως αδικεί την ανθρώπινη δυναμική. Αν όμως έχει την έννοια της αποδοχής της πραγματικότητας, που ανατρέπει την ψευδαίσθηση και γίνεται αφετηρία για παρακάτω πορεία, τότε το «ν’ αποδεχτούμε τον εαυτό μας» είναι σοφό και συνετό.

Όταν μεγαλώνουμε με τη Μανιχαϊστική αντίληψη που διαιρεί τη ζωή, τη συμπεριφορά, το ανθρώπινο πρόσωπο σε καλό και κακό, ηθικό και ανήθικο, τέλειο και βέβηλο, τότε το «ν’ αποδεχτούμε τον εαυτό μας» είναι έργο δύσκολο και κάποτε ακατόρθωτο. Γιατί η ζωή από μόνη της, όπως και η ανθρώπινη συμπεριφορά, έχει ρίζες που ξεκινούν από τον πρώτο Αδάμ, το προπατορικό αμάρτημα. Αυτό σημαίνει πως «η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστί δια παντός» και πως τα πονηρά στον άνθρωπο συναντώνται και «εκ νεότητος αυτού».
Η προσπάθεια να δείξουμε τον «καλό εαυτό μας» στους άλλους και κυρίως στον εαυτό μας, ένα εαυτό χωρίς ψεγάδι, χωρίς πάθη, χωρίς αναπηρίες, οδηγεί αναπόφευκτα στην καταπίεση με πολλές νευρώσεις, φανερή ένταση, ανισόρροπη προσωπικότητα.
Η αποδοχή του εαυτού μας, όπως τον κληρονομήσαμε ή όπως τον καταντήσαμε, θέτει τις βάσεις για ειλικρινή μετάνοια. Όχι με την έννοια μόνο της μεταμέλειας για το παρελθόν αλλά και με την έννοια της επιθυμίας γι’ αλλαγή, για νέα ζωή, διαφορετική από το πριν της ζωής μας, κυρίως ως εσωτερική κατάσταση παρά ως εξωτερική συμπεριφορά.
Η αποδοχή του εαυτού μας που οδηγεί στην ταπείνωση σε σχέση με την τελειότητα του Χριστού, είναι δύναμη που φέρνει την αλλαγή όχι με βάση τη γνώμη του κόσμου αλλά με βάση το Ευαγγέλιο που μας γνωρίζει την Αλήθεια που ελευθερώνει. Τότε, γευόμαστε την εμπειρία τού να είμαστε ο εαυτός μας, με τον οποίο πορευόμαστε για τη μεταφόρφωσή του, έχοντας συνοδοιπόρο το Πνεύμα το Άγιο που «τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί». 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...