
Μέσα στο γκρίζο τοπίο της φτώχειας, της εκμετάλλευσης και της απελπισίας, της ανεργίας ή των κακών εργασιακών συνθηκών, ήρθε και πάλι ο Δεκαπενταύγουστος.
Δόξα τω Θεώ, μέσα στο γκρίζο τοπίο της κούρασης, της θλίψης, του άγχους, της ασθένειας, του πόνου και του θανάτου, ήρθε και πάλι ο Δεκαπενταύγουστος!
Μέσα στο γκρίζο τοπίο των αντρών που βλαστημάνε, των γυναικών και των κοριτσιών που κυκλοφορούν σχεδόν γυμνές, σαν σε άγρια κατάσταση (χτενισμένες, αρωματισμένες, με γυαλιά ηλίου και τσάντα, αλλά ημίγυμνες σαν σε άγρια κατάσταση), των εφήβων και των παιδιών που βρίζουν και ζουν εξαρτημένοι, είτε από ουσίες, είτε από τις ψεύτικες φιλίες του Facebook και τον ψεύτικο κόσμο του Διαδικτύου, χωρίς σκοπό, χωρίς προσανατολισμό, με αβέβαιο μέλλον, ήρθε και πάλι ο Δεκαπενταύγουστος.







