Άγιον Όρος: Τα οστά που ευωδίαζαν (Αληθινή Ιστορία)

Κάποιος πήγε για επίσκεψη στο Άγιο Όρος. Επίσκεψη και όχι προσκύνημα! Σχεδίαζε να παραμείνει στον Άθωνα έξι μέρες, μόλις όμως γνώρισε από κοντά τη μοναστική ζωή των αγιορειτών μοναχών άλλαξε γνώμη και δεν έβλεπε την ώρα να επιστρέψει στον πολιτισμό, όπως ο ίδιος το έθετε και το διαλαλούσε με μεγάλο θράσος.

Ανάσταση σημαίνει νίκη

Χριστός Ανέστη! Ανάσταση σημαίνει νίκη της ζωής επί του θανάτου, της αφθαρσίας επί της φθοράς, της ελπίδας επί της απελπισίας, της Πίστης επί της αμφιβολίας. Ανάσταση του Κυρίου για εμάς τους Ορθοδόξους σημαίνει τη μεγαλύτερη εορτή, σπουδαιότερη και από τα Χριστούγεννα και από κάθε άλλη πανήγυρη. Στη Χριστιανική Δύση τιμούν περισσότερο τα Χριστούγεννα, διότι τους εντυπωσιάζει το θαύμα της ενανθρωπήσεως του Θεού. Στην Ελληνορθόδοξη Παράδοση η Ανάσταση είναι το μείζον γεγονός. Βεβαίως είναι εξόχως τιμητικό για μας ότι ο Υιός του Θεού γίνεται Άνθρωπος, αλλά είναι ακόμη πιο σπουδαίο ότι παθαίνει, σταυρώνεται, θανατώνεται και ανασταίνεται για να μας σώσει. Η δυτική Χριστιανοσύνη τη Μεγάλη Εβδομάδα στέκεται περισσότερο στα Πάθη, στον πόνο και στο μαρτύριο της ανθρώπινης φύσης του Θεού. Η Ορθόδοξη καθ’ ημάς Ανατολή τονίζει και υμνεί περισσότερο την Ανάσταση. Τη νίκη του Θεού επί της αμαρτίας, τη νίκη του θαύματος επί του στεγνού ορθολογισμού.

Το Ευαγγέλιο της Ανάστασης

ΚΑΙ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ ᾿Ιακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 

Πασχάλια πίστη

Τις μέρες μετά το Πάσχα, επιστρέφω συνεχώς και ασυνείδητα στο ίδιο ερώτημα: αν η πρωτάκουστη διαβεβαίωση «Χριστός ανέστη» περιέχει ολόκληρη την ουσία, το βάθος και το νόημα της χριστιανικής πίστης, αν κατά τα λόγια του αποστόλου Παύλου «ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, … κενή δε και η πίστις υμων» (Α’ Κορ. 15,14), τι να σημαίνει τότε άραγε αυτό το γεγονός για τη ζωή μου;

"Ξερά οστά, ζήστε"! Το όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, που διαβάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στην ακολουθία του Επιταφίου, διαβάζεται μια εντυπωσιακή προφητεία για την ανάσταση των νεκρών, από το κεφάλαιο 37 του βιβλίου του προφήτη Ιεζεκιήλ, που βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη.
Την αναδημοσιεύουμε σε μετάφραση από εδώ, όπου μπορείτε να διαβάσετε και το αρχαίο κείμενό της:

Μεγάλη Πέμπτη - Μεγάλη Παρασκευή - Άγιο Φως!...

 Ο Χριστός πλένει τα πόδια των μαθητών Του (Μεγάλη Τετάρτη). 

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΠΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ:

Ιστορικά ζητήματα για τη Μεγάλη Πέμπτη
Το Άγιο Μύρο και η ετοιμασία του (& οι βιβλικές ρίζες του)

Τί νόημα έχει το έθιμο να περνούν οι πιστοί μετά την περιφορά του Επιταφίου, κάτω από τον Επιτάφιο;

Το να περνούν οι πιστοί κάτω από τον Επιτάφιο, είναι μια πολύ καλή και ευσεβής συνήθεια.
Το νόημα, είναι εμφανές.: «Εκφράζω τη βαθύτατη ευλάβειά μου και την πίστη μου στον θυσιασθέντα, παθόντα και ταφέντα Κύριο, και θέτω τον εαυτό μου εν ταπεινώσει κάτω από Αυτόν και κάτω από τη θαυμαστή και θεϊκή επίδραση και ευλογία Του».

Ο Ληστής - Η Μαρία του Κλωπά - Ο εκατόνταρχος Λογγίνος (& η ιστορικότητα των αγίων Παθών)

Από τους δύο ληστές, ο ένας σώθηκε - μην απελπίζεστε.

Από τους δύο ληστές, ο ένας χάθηκε - μην επαναπαύεστε.

(Άγιος Αυγουστίνος)

 
Τι εντυπωσίασε το ληστή;

Γράφει: π. Αθανάσιος Γιουσμάς (εδώ & εδώ)*

 

Τούτες τις μέρες της Μεγάλης βδομάδας ο νους μου επίμονα σκάλωσε στην περίπτωση του ληστή, πάνω στο σταυρό. Οι Ευαγγελιστές δεν μας έχουν διασώσει το όνομά ή την καταγωγή του. Αγνοούμε τα πάντα γι’ αυτόν! Οι Πατέρες και οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας τον εγκωμιάζουν ανώνυμα και τον προβάλλουν ως παράδειγμα! Οι αγιογράφοι τον παριστάνουν εντός του Παραδείσου κουβαλώντας στην πλάτη το σταυρό του και γύρω από το φωτοστέφανο σημειώνουν: «Ο Άγιος Ληστής»! Ήταν «κακούργος» (Λουκ. 23, 39) κι έγινε Άγιος, πρώτος πολίτης του Παραδείσου!

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΜΑΣ...

ΜΝΗΣΘΗΤΙ ΜΟΥ ΚΥΡΙΕ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΣΟΥ

Σχόλιο του Σεβ. Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου

στα Πάθη και την Ταφή του Κυρίου

Τα Πάθη του Κυρίου μας πάντοτε συγκινούν τους ανθρώπους. Ο Θεός που πάσχει για την αγάπη του ανθρώπου, ο Αθώος που σταυρώνεται χωρίς να μπορεί κάποιος να Τον κατηγορήσει, Αυτός που ευεργέτησε τον κόσμο, έδωσε ζωή, ενσάρκωσε τις ελπίδες των ανθρώπων για μία κοινωνία χωρίς αδικία, εξουσία και λύπη, γεύεται στο πρόσωπό Του ό, τι ο λόγος και το παράδειγμά Του προσπάθησαν να αλλάξουν. Συγκινούμαστε βλέποντάς Τον «επί ξύλου κρεμάμενον», αναρωτιόμαστε για το μέγεθος της κακίας του κόσμου και των εκάστοτε ισχυρών και προστρέχουμε στην ελπίδα ότι κάποτε όλα θα αλλάξουν.